Arresti me burg ka zëvendësuar shërbimin e detyruar ushtarak!

Pamflet

Të ndjekësh lajmet kohëve dhe orëve të fundit, që vijnë me bollëk nga Shqipëria të bën përshtypje numri i madh i të proceduarve penalisht ku masa e sigurisë, për pjesën më të madhe të tyre, është arrest me burg!

Nëse iu referohesh lajmeve të 24 orëve të fundit, psh, janë arrestuar të paktën 40 persona për krime nga më të ndryshmet, e nga më të larmishmet!

Larmia e arrestimeve është e habitshme!

Arrestime për mospagim energjie, për shkelje të rregullores së qarkullimit (pa asnjë pasojë) për vrasjen e vjehrrës, për vrasjen e burrit,  për sherr në mes dy shokëve në pije e sipër, për fyerje të policit (ndoshta polici ishte i dehur), për ndërtim nevojtoreje pa leje, për faktin se ishe kamionist i një shoqëri transporti që transportonte banane, e që vazhdon ti transportojë, për abuzim me tokat, për shpërdorim detyre... për ngjarjet në Siri!

Për çdo gjë që Lideri Suprem sheh ëndërr dhe e parashikon si krim, mund të ndiqesh penalisht, dhe turra e prokurorëve, që të sheh si viktimën e radhës prej së cilës mund të përfitojë, të hedh si një thes me kërtolla(patate) në dyer të gjykatës!

Kjo e fundit, e ndodhur përballë një presioni të jashtëzakonshëm politik, e frikësuar nga politika, (ashtu nga mëkatet e veta) dhe pa baza të shëndosha ligjore, është gati të presë atë letrën me vlerë (kështu e quajnë të arrestuarit vlerësimin e masës së arrestit) që të lë në burg për një kohë të pasaktësuar, në pritje të një gjyqi të paragjykuar, e që dreqi e di se si, e kur do të përfundojë!

Vetëm një komb i sëmurë psikologjikisht si i yni, me një qeveri të sëmurë moralisht, politikisht dhe psikologjikisht, si kjo e jona, sheh burgun si zgjidhjen e vetme dhe efikase kundër korrupsionit, që për fatin tonë të madh, na ka rreshtuar në 20 vendet më të kualifikuara, në gjithë botën!

Për hir të Dreqit, edhe unë besoj se dikush, se shumëkush, e ka bërë hak burgun!

Por duke ndjekë parimin themelor të çdo shteti të së drejtës në botën e qytetëruar, (përjashtohet Shqipëria nga ky qytetërim) çdokush është i pafajshëm deri në provimin e fajësisë, kjo masa e arresit me burg për çdo gjë, më duket jashtë mase, krejt jashtë mase, e pajustifikueshme! Përndryshe humbet vlerën dhe qëllimin e vërtetë!

Në fakt në Shqipëri arresti me burg më duket se ka zëvendësuar shërbimin e detyruar ushtarak!

Gjykata dhe pokuroria më duken si komisioni i dikurshëm i ish -Degës Ushtarake që rreshtonte rekrutët paraushtarakë, të qethur, të rruar, të larë, e të zhveshur lakuriq. Mjeku ushtarak kalonte me thupër në dorë dhe i bënte të kolliteshin. Më pas dëgjoje fjalën: I aftë! -e komisioni shkruante letrën: Arrest ushtarak!

Imagjinoni historinë e atij budallës nga Lezha që u paraqit në komisionin e Degës Ushtarake të rrethit! Historia tregon:

Kryetari i Degës: Zhvishu!

Budalla: Y rrotë se asht marre! (Turp)

Kryetari (Bërtet): Kujt i thua rrotë!

Budalla: Më fal or rrotë!

Kryetari: Përjashtaaaa!

Budalla: Mirë o rrotë!

(Në kuadrin e zëvendësimeve, krahasimeve, vrasjeve, shpërdorimeve, vlerave, korruptimeve, drogërimeve, dhe arrestimeve mos t'iu shkojë ndërment të krahasoni Kryetarin Qeverisë me Kryetarin e Degës Ushtarake, dhe të arrestuarin me atë djalin e padjallëzuar të fshatit Zejmen që e shpallën të paaftë ushtarakisht dhe vdiq si qerraxhi i nderuar kooperative!)

nga E. Kaceli

Fatkeqësi e përgjithshme

nga E. Kaceli

Kemi humbë në lidhje pa kuptim

në lidhje që kurrë nuk janë lidhje

që kurrë nuk ishin lidhje... As në të ardhmen!

Kemi humbë, kemi tretë...

Kemi harruar një lule, një erë,një pikë lagësht në mëngjez,

shijen e borës, akullin dhe diellin e bregdetit, frymëmarrjen,

fjalën, shijen e gjuhës, puthjen, përkëdheljen...

Në gjumë kompiuterash biem të flejmë,

çohemi, hamë, dhjesim, flejmë prapë!

Në ëndrra elektronike jetojmë

përditësohemi, shkëmbejmë lumturi, shumohemi...

Shumohemi krejt si nëpër gjendjet (status) boshe...

 

Rrugës kthejmë sytë kur ndeshim veten!

Mbërthejmë veten në befasi!-O zot!

Të trembur kthejmë kryet në anën tjetër!

Arratisemi prej gjithçkaje njerëzore

Prej vetes ikim, njësoj si të çmendurit e pashpresë!

Harrojmë tingullin e një zëri, një kënge,

shurdhuar në zhurma njoftimesh, gjendjesh,

heliogrifesh pa kuptim, shenjash, fytyrash,

krijuar në zyra të mbyllura prej qënieve të mirëpaguara

Nëpër zyra -kasafortash virtuale, aty

ku fatkeqë si ti, si unë, si ne të gjithë,

krijojnë Hiçin e Madh

Në qendër të Hiçit jemi ulë këmbëkryq!

Skllevër të Hiçit harrojmë gjithçka që ka vlerë

Fatkeqë, presim të nesërmen...

Nesër...

E nesërmja harron të vijë!

Itali, shkurt 2018

Ikin ditet!

Në Shqipëri ka një problem të madh!

Satirë nga E. Kaceli

Në Shqipëri ka një problem të madh! Një problem që po e gërryen këtë vend të bekuar dita -ditës. Po e shkatërron nga brenda. Po e rrënon!

Ju mendoni se problemi më i madh është varfëria!

Jo! Shqiptarët, në varfërinë e tyre, janë njërëzit më të pasur në botë!

Ju mendoni se problemi është kufiri detar me Greqinë apo probleme të tilla të mëdha që shqetësojnë një nacion normal!

Jo! Shqiptarët janë në gjendje të jetojnë në fqinjësi të mirë me gjithkënd. Janë aq dashamirë me të huajin sa kur të ftojnë për vizitë në shtëpi të thonë (turqisht përzier me shqip): Hoshgjedën! Shtëpia është e mikut dhe e Zotit! Për këtë arsye nuk e kanë pasë për gjë të shkatërrojnë të gjitha shtëpitë e Zotit, për hatër të ideve që pruri një mik nga populli vëlla kinez!

Disa mendojnë se problemi më i madh i shqiptarëve është opozita! E ky problem harrohet kur shqiptarët kuptojnë se opozita është thjeshtë një pozitë e ardhshme! Që në rastin më të keq do të vijë në pushtet me një emër të bukur, psh "rilindje"! Duke zëvendësuar, sipas një rrotullimi perfekt, ciklin e zëvendësimit të komunistëve të kuq (rozë) me komunistët blu!

Të gjithë e dinë se shqiptarët e Shqipërisë kanë një problem të madh! Por askush nuk është në gjendje të thotë me të parën, se kush është problemi më i madh që shqetëson Shqipërnë dhe banorët e sajë!

Nuk është pozita! Nuk është opozita! Nuk është varfëria!Nuk është pasuria! Nuk janë fqinjët!

Shqipëria ka një problem të madh! Një problem jashtëzakonisht të madh! Shqetësues deri në ekstrem! Një problem të pazgjidhshëm! Një problem...

Problemi më i madh i Shqipërisë është se në të jetojnë një numër i konsiderueshëm shqiptarësh!

Dhe kjo nuk është gjë e vogël!

Sa turq ka vrarë Gjergj Kastrioti, Skënder Beu!

Satirë:

Qysh me fillimin e protestës së 27 janarit, plasi gara marramendëse e shifrave të pjesëmarrjes!

Numërues të shumtë nga të dyja palët nisën, dhe vijonë, një garë të shfrenuar që nuk do të ndalet deri në protestën tjetër të radhës!

Dikush numëron 5 mijë veta. Dikush mbërrin në shtatë -tetë mijë! Kulmi i pjesëmarrjes mbërrrin në shifrën e bukur të 500 mijë protestuesve!

Ekspertë të matematikës llogaritëse, ekspertë të dronëve dhe të numërimit me dron (pika dronit që shpikën shqiptarët!), ekspertë statistikash, merren me llogaritjen e saktë duke na futur aq saktësisht në qorrsokak sa harrohet, qëllimisht, thelbi i protestës, cilësia e pjesëmarrësve në të, cilësia e folësve, lidervë, çka u tha e çka nuk u tha në protestë!

Askush nuk shpjegon përse gjithë ai presion policor kontrollesh, krejt të pajustikuara e lajmesh të frikshme për rrëmuja. Kur dihet dhe pranohet botërisht, se lidershipi aktual i PD-së, ka probleme të organizojë protesta! Aq më shumë ti bëjë ato të dhunshme! Protesta që i ngjajnë shijes që ka kafeja dekafeinato, birra analkolike, coca -cola zero, apo mishi pa yndyrë!

Askush nuk u mor me risinë e kësaj proteste! Për herë të parë një numër i konsiderueshëm emigrantësh shqiptarë udhëtuan drejt Tiranës vetëm për të protestuar kundër një qeverie që iu premtoi shumë dhe iu dha asgjë!

Askush nuk merret me cilësinë e drejtuesve -pronarë të partive të mëdha e të vogla (si Mediu, Ndoka e kompani) që në antarësinë reale të tyre kanë maksimumi veten dhe ndonjë familjar të rangut të parë!

Por të gjithë merremi me garën e çmendur të numërimit të njerëzve në protestë! Mirë që nuk na bie ndërmend të numërojmë edhe ata që iu bashkuan protestës në FB! -se Twiter, Istagram e G+, nuk nuk kanë vlerë statistikore në shifrat e protestuesve!

Numërime boshe në kohën e kolerës!

Këtyre matematicienëve të mbaruar dhe mjeshtërve të statistikave do iu drejtohesha me një kërkesë serioze:

Meqënëse jemi në Vitin e Skënderbeut, të shpalluar me bujë nga Kolera Aktuale Shqiptare, a mund të më thoni: Sa turq ka vrarë Gjergj Kastrioti, Skënder Beu, gjatë luftës së tij 25 vjeçare?

Nuk po iu kërkoj të mi numëroni sipas betejave, por vetëm totalin!

Dua një shifër të saktë! Kështu iu besojmë edhe aftësive tuaja llogaritëse!

Hajt ma gjeni se iu kam xhan! Ju dua fort! Ju dua fort jo vetëm unë, por edhe Skënderbeu!

Me respekt maksimal për të gjithë ata që protestojnë ashtu edhe për ata që nuk protestojnë!

nga 

Edmond Kaceli

Koha e marrinave! (Marrëzive)

Esse nga E. Kaceli

Hej dreq! -kohë e ligshtë paska ardhë lum miku virtual!

Ka ardhë një kohë e vështirë. Koha e marrinave!

Koha që në mënyrën ma paradoksale e quajmë: Kohë moderne!

Kohë interneti! Kohë rrjetesh sociale! Kohë... Kohë dreqi!

Kohë krizash mendore! –them unë.

Të gjithë hiqemi, edhe unë, (pra të gjithë), sikur jemi mentarët ma të mëdhenj të momentit, e mentarët ma të mëdhenj të ditëve që ikin. Parashikuesit ma të mëdhenj të ditëve që do të vijnë!

Shkruajmë...

Shkruajmë marrina për 24 orë rrjesht. Mundohna... Stërmundohna! -me i shitë në Tregun e Fjalës si kryevepra të mençurisë botnore!

Në Tregun e Lirë të Fjalës së përçudshme, të fjalës së përdhosun!

Inflacioni i Fjalës së Marrë është, ku e ku, ma i madh se inflacioni i secilës pare (monedhë) që shpiku njeriu.

Njeriu! Njeriu! -ky shpikës i madh, që nxjerr rregulla e ligje, për të kufizuar lirinë e vet! Njeriu, që shpik përditë mënyra të reja për vetvrasjen duke kujtuar se po sfidon Kohën! Kohën që Zoti ia ka dhanë për përdorim të përkohshëm. E njeriu –shpikës mendon si me ia falë Qoftë Largut!

Njeriu që gjithçka ka shpikë e mundohet të shpikë, vetëm ilaç për marrinat nuk i shkon ndërmend me studiua, me e zbulua, me e nxjerre në treg!

Klasike historia e biznesmenit që hapi një shitore ku shkruante: Shesim mend për njerëzit që kanë nevojë! Pas një kohe, krejt të shkurtë, shpalli falimentin!

E duke marrë shembullin e mosuksesit të tij unë, në blogun tim, ku pretendoj se jam krejt i lirë me shprehë marrinat e mija, para do kohësh shkruajta:

Mendime të çmendura
Mendoj: Asgjë.
Bëj: Asgjë.
Them: Asgjë.
Kështu jeta vazhdon të ecë përpara me të njëjtin ritëm që ecë përmbrapa!

Në mënyrë të çuditshme shumë njerëz gjetën veten dhe më banë aq shumë lajka (like), sa për një çast mendova mëdyshas: Na kanë lindë me ba asgja?!

E thashë me vete: Ndoshta mosha ka mbërritë me ba të veten... Ndoshta kam nisë me u çmendë... ndoshta ke nisë me u çmendë ti... ndoshta ka nisë me u çmendë ai?.. ajo?...

A kemi nisë me u çmendë nga pak, krejt pak, e ma vonë ma shumë, të gjithë... Një çmendi marrinash virtuale, fjalësh aspak të mençura e lajkash, lajkash pa fund... Një gjuhë e vetme, e ndërtuar prej një fjale të vetme! E mjaftueshme për të ndërtuar Kullën e Babilonit. Kullën virtuale të Babilonit. Kullën e çmendun të marrëzisë njerëzore!

Itali -fillim viti 2018

Shaj gjithkënd! - pa dallim feje, bindjejet politike, krahine dhe ideje!

Pamflet nga Edmond Kaceli

Një modë e re ka përfshirë nahinë shqiptare. Një modë e re e ngritun gati në art! Të gjithë shajmë të gjithë!

Duket si një parullë politike e kohës së Qoftëlargut "Të gjithë në luftë kundër mbeturinave mikroborgjeze!" për shëmbull!

Shajmë. Shajmë bukur. Shajmë e nuk ngopemi! Shajmë pa dallim bindjejet politike, pa dallime krahinore, pa dallime fetare!

Jemi mjeshtra të shamjes!

Shajnë fëmijët, shajnë të rinjtë, shajnë të rriturit, shajnë pleqtë...

Shajmë pa ide!

Shajmë çdo gjë shqiptare! Shajmë çdo figurë politike, fetare, krahinore, letrare...

E kqyrim njëri -tjetrin nëpër rrjetet sociale, duke thënë: A e sheh sa bukur e shava! A e sheh sa bukur të shava!

Moda e re tipike e shqipeve. E duket se jena populli që në gjithë europën di të shajë më mirë, më bukur, e më fort se të gjithë popujt ballkanikë, europianë, euroatalantikë, e më gjërë!

Dikush shan pellazgët e lashtë e lëvdon ilirët! Tjetri çohet prej gjumit në mëngjez e shan ilirët për hatër të arbëreshve! Ngrihet shqiptari modern aty nga gjumi i pasdrekes e fillon të shajë pellazgët, ilirët, arbëreshët, shqiptarët, e ngre në qiell të shtatë psh. grekët, turqit, italianët, gjermanët...

Shatë miljon shqiptarë në të gjithë botën! E prej këtyre veç nja katërmbëdhjetë miljon e quajnë veten analistë, vetëemërohen poetë, vetëthirren historianë, vetëkujtohen ekspertë të çështjeve fetare, diplomatike, gjuhësore e dreqi e merr vesh se çfarë atributit tjetër i japin vetes!

Çohet njëri e ia fut p.sh Ahmet Zogut për qef të Fan Nolit!

Ngrihet tjetri kundër Ismail Qemalit për hatër të Isa Boletinit!

Ia fut tjetri një të shame Naim Frashërit për hatër të Gjergj Fishtës!

I bie tjetri, ditën për diell Rexhep Qoses, duke thënë se ia futi për hatër të Ibrahim Rugovës! Shajnë Kadarenë për qef të Kasem Trebeshinës! E anasjelltas.

Shpifin për Shote Galicën!

Iu del punë me gruan më të famshme shqiptare Nënë Terezën!

Mbërrijnë në ekstrem kur mprehin shpatën kundër Gjergj Kastriotit(Skënderbeut), për hatër të dreqi e e di se kujt!

Vazhdojnë ekstremin e shamjeve duke sha myslimanët, gjoja, për hir të katolikëve, katolikët për hir të ortodoksëve, katolikët për hatër të myslimanëve... duke u ngatërruar edhe në çështjet e Zotit aq fort sa edhe Zoti vetë habitet!

Këta heronj të rrjeteve sociale, këta Askushë të dijes minimale, turren prej mëngjezit deri në darkë, e vazhdojnë edhe në gjumë t'ua fusin, në sensin figurativ, çdokujt burri, apo femre shqiptare, të famshëm(e) që i dha sadopak zë Shqipërisë!

Turren aq fort sa në ekstazën e sharjeve, e në tymin e famës së rrejshme, harrojnë me kqyrë të pasmet e tyne, ku pa dashtë, krejt pa hiri, krejt pa ndigju, e krejt ngadalë ia paskan futë vetit!

Sherr i madh në Shqipëri nga E. Kaceli

Pamflet

Sherr i madh në Shqipërinë e vogël!

Sherr i madh për zgjedhjen e Prokurorit të përgjithshëm.

Debat. Probleme! Shumë debat! Shumë probleme! -E më the, e të thashë.

Duhet një prokuror që të mos jetë...!

Duhet një prokuror që të mos ketë...!

Duhet një prokuror që të jetë...!

Duhet një prokuror që të ketë!

Nuk arrij t'iu kuptoj o bashkëatdhetarët e mij të dashur! Jam dakord se zgjedhja e Prokurorit të përgjithshëm është më e rëndësishme se buka që hani. (ose që ju mungon) Po pse gjithë ky sherr!

Pse?

A nuk e keni Prokurorin e Përgjithshëm në mesin e gjirit tuaj?

Dhe jo vetëm prokurorin! Në mesin tuaj keni edhe gjykatësin e përgjithshëm! Keni edhe autoritetin e përgjithshëm që ju fut në burg sa herë të flasë!

Keni Liderin e Math! (nuk është gabim drejtshkrimor)

Lideri i Math ka vite që bën apo kërkon të bëjë: kushtetutën, kryeministrin, presidentin, parlamentin, kryegjykatësin, kryeavokatin, kryegardianin! Pse të mos bëjë edhe kryprokurorin! I ka të gjitha resurset (në kinezçe të gjitha vetitë) që i duhen burrit të math të një palo shteti të vogël, për një palo post!)

Jepjani Liderit të Math, dhe postin e Prokurorit të Math dhe kështu hallet tuaja, o shqiptarë halleshumtë marrin fund një herë e të përmjerrë! (të përmjerrë por krenarë!)

Se Lideri i Math, i shumëndritur, dhe i përndritur, është në gjendje të dreqtojë me sukeses edhe organin e prokurorisë siç po dreqton të gjitha punët e tjera, në mënyrën më të përdreqosur të mundshme!

Kështu me një gur vritni shumë zogj! Kënaqet Lideri, lumturohet populli, është dakord edhe Luja, Vllahutini, bashkë me të gjithë trupat e ambasadave të akorduara në Shqipëri, përfshirë ambasadorin rus, izraelit e atë palestinez!

Emërojeni Liderin prokuror të Math, me vendim plebishitar (në kinezçe vendim popullor) dhe kështu marrim rrugën e sigurtë drejt zhvillimeve të reja e të paparashikuara demokratike...

Vetëm kujdes, mos më zgjoni Liderin e Vogël të opozitës. Mos e çoni Liderin e Vocërr prej gjumit, se dreqi e di i shkon mendja për ndonjë protestë të paparashikuar! Një protestë nga ato që vetëm ai është i aftë të organizojë, na prishën shumë punë!

Na prish punë e na lë pa Prokuror të Math! (të përgjithshëm).

Zot na ruaj nga fatkeqësitë e papritura!

Arnoni rrjetat -peshqit po ikin ditën për diell!

Pamflet nga Edmond Kaceli

Lajmi: Përpara se të binin në rrjetën e policisë, një treshe policësh të rangut të lartë, të akuzuar nga drejtësia, arritën të ikin në kohën e duhur!

Shumë të përgatitur këta drejtuesit e lartë të policisë shqiptare! As policia që duam nuk mbërriti ti kapë në kohën e duhur!

Bravo çuna! Ikët në kohë! Ia hodhët paq. Të paktën për momentin.

Nuk jam në gjendje të them nëse arritët të merrnit me vete ndonjë shumë të mjaftueshme parash në kesh? Apo paratë i keni depozituar nëpër bankat e botës me kohë e me vakt! Jeta në arrati është shumë e vështirë, kërkon mund e sakrifica! Kam besim se jeni të përgatitur çuna!

Gjatë viteve të pushtetit, të tepsive të shkuara, dhe të tepsisë aktuale, besoj keni arritë të bëni para të madhe me punën tuaj të ndershme si drejtues të lartë të policisë së shtetit!

Mirë bëtë që ikët  në drejtime të paditura! Pse prangat politike do të pranonit ju!

Tani janë hedhur në kërkim se kush ju njoftoi! Dhëntë Zoti mos arrestohet ndonjë kryeplak prej katundit nga keni prejardhjen. Kjo simbas logjikës së drejtësisë së Timonierit të Madh: Faji në fund të fundit, është i kryeplakut të fshatit nga keni origjinën!

Me ligj, kryeplaku i fshatit duhet të dijë të gjitha drejtimet e ditura dhe të paditura të fshatarëve të tij, pavarësisht nga posti drejtues që kanë në shtetin shqiptar që do të bëhet një ditë!

Logjikisht dhe ligjërisht, për largimin në drejtim të paditur të tre drejtuesve të policisë, besoj nga fshatra të ndryshme, pritet të arrestohen tre kryepleq! Gjithëherë nëse nuk ka rrjedhje të informacionit, dhe kryepleqtë arrijnë të largohen nga sytë këmbët, në tre drejtime të mosditura! Arratia e kryepleqve, do të shëndrronte operacionin "Forca e ligjit" në "Forca e Leshit".

Si është kjo puna e peshqve!

Rrjeta hidhet në detin e korrupsionit dhe fap!-Del bosh!

Sytë që t'iu pëlcasin të gjithë peshkatarëve! Të gjithë peshkatarëve, duke nisur nga Timonieri i Madh, Timonierët e Vegjël, Timonieri i Policisë dhe deri tek peshkatari Lu, (alias Ambasadori Amerikan)

Këtyrë të vetëquajturve peshkatarë,  populli shqiptar, shumë largpamës në fushën e peshkimit, iu kishte thurur, shumë vjet më përpara se të niseshin për peshkim, këngën:

Peshkatari shkoi për peshk

hodhi rrjetat, zuri lesht!

Zotërinj peshkatarë, që të mos zini prapë lesht herën tjetër, lutem arnoni rrjetat!

Nëse nuk dëgjoni këshillën time, ju siguroj: Arnoni rrjetat! -se në rast mosarnimi të rrjetave, prapë peshqit do t'iu ikin ditën për diell, e prapë, siç thotë populli, do të zini vetëm leshtë!

Me çfarë kanë udhëtuar partizanët?

Pamflet

Të shpejtë këta trimat partizanë! Me 17 nëntori çliruan Tiranën. Hop më 20 çliruan Pukën! Tak fap më 23 nëntor çliruan Lezhën! E në vijim, sa hap e mshil sytë, më 28 në darkë, duke u zbardhë 29 nëntori çliruan qytetin e madh të Shkodrës! Me çka dreqin udhëtonin kaq shpejt partizanët në 1944-ën!

Të shpejtë, shumë të shpejtë këta trimat e kuq!

Gjysma e dytë e nëntorit është e mbushur plot e përplot me të ashtuquajturat Festa të çlirimit të disa qyteteve të rëndësishme në zonën veriore të vendit.

Kështu: Historianët thonë se kryeqyteti i Shqipërisë, Tirana u çlirua nga gjermanët më 17 nëntor. Krejt dakord! I rrethuam gjermanët, i vramë e i sakatuam. Rrëmbyem radiostacionin... bëmë edhe një paradë feste. Festa zgjati, dy ose tre ditë...

Pikërisht, ndërsa festohej çlirimi i kryeqyetit dhe gjermanët e shkatërruar keq nga forcat partizane(!) tërhiqeshin nga Shqipëria, filloi çlirimi i pjesës së mbetur të vendit.

Sipas historisë komuniste, ndërsa në Tiranë festohej fitorja, filloi dhe çlirimi i pjesës tjetër të Shqipërisë së Veriut.

(Mirdita, fqinjë e Lezhës, ishte çliruar rreth një muaj më parë!)

Më 20 nëntor rezulton të jetë liruar prej gjermanëve Puka, me 23 nëntor Lezha!

E rreth një javë më pas çlirohet Shkodra!

Gjithçka u bë pas luftimeve të ashpra, shumë të ashpra e shumë- shumë të ashpra. Deri këtu jemi në rregull me historinë komuniste!

(Këtu ka një problem të vogël!  Psh. në luftën për çlirimin e Lezhës nuk rezulton asnjë gjerman i vrarë, dhe asnjë partizan i rënë në ditën e çlirimit, apo para e pas ditës së çlirimit!)

Unë kam dyshuar dhe vijoj të dyshoj gjithëherë, siç thoshte dhe Marksi (apo Lenini?!) "Dysho për të gjitha!"

Për 14 ditë! -si është e mundur që një ushtri e kequshqyer, e  keqveshur, e keqorganizuar, e pastërvitur, pa asnjë mjet transporti motorik, të ketë lëvizur dhe luftuar për 15 ditë, e të ketë çliruar, me luftime të jashtëzakonshme, një linjë të tillë nga Tirana deri në Shkodër?

Të ecësh nga Tirana në Shkodër me makinat e kohës së sotshme, në rast trafiku, bën gati një ditë. E jo të ecësh maleve e kodrave të veriut, me armë në dorë, me barkun bosh, nën breshërinë e plumbave të ushtrisë më të egër të kohës. (Më duket gjermanët lëviznin dhe me mjete të motorizuara, e shkatërronin dhe urat e pakta që lidhnin të vetmen rrugë kryesore nacionale)

A ka mbetë gjallë, ndonjë nga ish-veteranët, apo historianët tanë të shquar, që më kthjellon trurin: Me çfarë lëvizën partizanët kaq shpejt? Se mua më duket të kenë lëvizuar si në filmat fantastiko -shkencorë...

Mos u merrni me sqarime bosh! Vetëm më thoni me çfarë udhëtonin partizanët në '44 kur për një javë çliruan linjën nga Tirana në Shkodër!

Ma gëzofshi ditën e Lirimit që bie në datën kur t'iu mbushet rradakja!

E.Kaceli

Lamtumirë Leo!

Nuk është tragjedi të vdesësh, tragjedi është të mos jetosh. (L.K)

Nëse doni të kuptoni kush ishte Leonard Kola, poeti lezhjan, i ndarë nga jeta në moshën 44 vjeçare, lexoni disa nga krijimet e tij më pikante:

Një ditë zonja shkon për vizitë në kasollen e vajzës dhe thotë: E tmerrshme ku jetoni ju me kandil, dyshek me kashtë! Uuu, tmerr!
Vajza ia kthen: Nuk e di çfarë ëndrrash shikoni ju në krevatin tuaj, por unë në dyshekun me kashtë shoh ëndrrat më të bukura! Zonjë, në pallatin tuaj ka llampadar, kurse në kasollen time ka dritë.

-Leonard Kola nga romani në përfundim "Bastardja"

-Ne bëjmë Shqipnin etnike duke e ba hartën e vjetër të fluturojë me dron në Beograd.
Këngëtarja shqiptare pushton Rusinë duke kënduar në një shesh! Cristiano Ronaldo tronditi botën duke bërë shenjën e shqiponjës në Maqedoni!
Më kujtohet një film shqiptar ku dikush pyet femijën: Hë debatikas bëtë ndonjë aksion sot?
Po i thotë bëmë. Hodhëm një trakt tek një derë. Por aksioni më i madh është se morëm portretin e Duçes, ia lidhëm në bisht një qeni që zuri të vraponte, dhe koka e Duçes u bë copa-copa .
Dhe kështu u çlirua Shqipëria nga debatikasit.
Kurse tani debatikasit e sotëm po e zhvillojnë Shqiperinë duke shpërndarë ne rrjetet sociale lajme nga Shqipëria qe trondisin botën. Aferim!
Kësaj i thonë: Fluturoj me .....dron për në Amerikë

-Leonard Kola nga një status në FB

Shpirti

Poezi nga Leonard Kola

Shpirti përgjumet,
Përkundur mbi valët,
E detit të trazuar,
Mbështjellë me pëlhurën,
E pangjyrë të natyrës,
FLE
Përqafuar me hirin e ëndrrave,
Që u fikën pa marrë jetë.

Lamtumirë miku im, poet dhe artist! Lamtumirë pengu dhe dhimbja ime sa herë takoheshim në Lezhën tonë të vogël, e të madhe sa bota! Sa herë i shkruanim njëri tjetrit!

Lamtumirë Luftëtari i përhershëm i jetës. Jeta jote e shkurtë, ishte një luftë, një sfidë e përditshme, me sëmundjen, deri në çastin kur, pa pyetë njeri, vendose të largoheshe në mënyrën më dinjitoze, më fisnike! Lamtumirë krenari dhe shembulli im deri në largimin nga jeta!

Lamtumirë! Me ikjen tënde, Lezha, ( ai vendi ynë i dashtun, ku të gjithë njohin të gjithë, e ku njerëzit shpesh, harrojnë të njohin veten) humbi një nga pjesëzat më të bukura të sajë.

Leo -më dhemb aq shumë humbja jote!Aq shumë, sa më duket e pakuptim të shkruaj: Të kjoftë i lehtë dheu!

Lamtumirë miku im fort i dashtun e fort i shtrenjtë! Deri në dhimbje...

Edmond Kaçeli, Itali

Prek Cali dhe një histori me partizanë

Nga Edmond Kaceli

Kam pasë dy kushërinj partizanë, shpirti u ndrit'të në qiell e pushofshin në paqe!

Ishin dy vëllezër Nik Fran Kaçeli e Gjon Fran Kaçeli. Historia fillon nga mënyra e rekrutimit me forcë që kriminelët e udhëheqjes komuniste iu bënin  djemve të Veriut gjatë tranzicionit të tyre nga Shqipëria e Veriut për të shkuar në ndihmë të vëllezërve kriminelë komunistë të Jugosllavisë!

Komunistët, nën petkun e liberatorëve(!)  detyronin nga një mashkull për shtëpi të bashkohej me zor në luftën e tyre. Luftë që kurrë nuk u bë lufta e popullit! Kur erdhën në shtëpinë e Kaçelajve (Turkajve), sekuestruan nga një djalë për familje. Gjyshi im, Prekan Zef Kaceli ishte djalë i vetëm. E axha i tij Fran Gjergj Kaçeli, për mos me lanë hisen e vllaut për me "hupë në luftë" duke pasë tre djem, dërgoi dy djemtë e tij, ngase kishte tre djem. Ky ishte shpirti i Veriut!

Dy djemtë e axhës së gjyshit, Nika dhe Gjoni u kthyen të dy të gjallë. Të gjallë por të sakatuar nga lufta. Nga Lufta jo në Shqipëri! Por nga lufta në Jugosllavi! Nga lufta e përbashkët e kriminelëve komunistë për bashkim -vëllazërimin me armikun më të madh të Shqipërisë, dhe të Shqipërisë së Veriut në veçanti.

Sa herë kam dëgjuar prej tyre, me kuriozitet dhe frikë se mos na spiunonte kush, për trimëritë dhe heroizmin e partizanëve!

Baci Nikë, kallxonte shpesh se:

Gjermanët ishin në ikje të vazhdueshme. E na trimat partizanë, i ndiqnim mbrapa vetëm kur ishim të bindur se forca e armëve të tyre nuk mbërrinin tek ne. Ata ik e na ec. Një herë që guxuam të afroheshim më shumë se distanca e zakonshme, plumbat e mitrolozëve gjermanë na bënë të strukeshim për disa orë rresht. Ndërsa kur kaluam kufirin në ndihmë të jugosllavëve, kena pa tmerr me sy! Nuk kena shkrepë armë. Por në trupat tona bani kërdinë ùja (uria) të ftoftit akull dhe sidomos tifoja e morrit! Po kena luftua me morrat. Shumë prej nesh nuk u kthyen më nga ajo luftë!"

Nikës në spitalet partizane të jugosllavisë i kishin humbë të gjithë gishtat e këmbëve prej dimrit. Ndërsa Gjoni kishte humbë njërën këmbë!

E tash deshta me dalë tek ata partizanët që u vranë në Kelmen nga beteja e përgjakshme e komunistëve me Prek Calin dhe bashkëluftëtarët e këtij tribuni të shqiptarisë. (Gazetari dhe poeti Marash Mirashi, e pati emëruar në një shkrim të mbështetun në fakte historike "Robin Hudi shqiptar! -Kërkoni në koleksionin e gazetës Koha Jonë,viti 91-92 )

Partizanët e thjeshtë, një pjesë e mirë e tyre të rekrutuar me forcë si ushtarë të brigadave partizane, të injektuar shpejt e shpejt me frikën e marrjes së pushtetit nga reaksionarët, pa asnjë përvojë minimale luftarake, realisht, u vranë në një betejë vëllavrasjeje të ndërsyer nga udhëheqësit  e kuq kriminelët Enver Hoxha dhe Mehmet Shehu!

Plumbat dolën nga armët e malësorëve që mbronin jetën dhe trojet e tyre kundër kolerës së kuqe. Por dorasit ishin kriminelët e kuq që bënin llogaritë e një viti pas luftës! Llogaritë e të ashtuquajturit Pushtet Popullor që do ti kishte "themelet e mbrujtura me gjak"!

Më vjen keq për ata partizanë, ushtarë (fshatarë) të thjeshtë, që humbën jetën atë ditë, duke mos pasë rrugë tjetër. Përpara kishin malësorët luftëtarë të sprovuar, e atdhetarë -armiqtë tradicionalë të Jugosllavisë e komunizmit. Nga pas kishin komandatët e kuq -kriminelë të lindur e të bindur për të shtruar Veriun me çdo kusht!

Nuk jam ekstremist por historia nuk eshte ashtu siç e shkruan kriminelet e kuq! Prek Cali nuk ka qenë bashibozuk por një ndër patriotët dhe burrat më të nderuar të zonës së Veriut. Luftëtar dhe patriot, i tradhëtuar prej komunistëve dhe këlyshve të tyre! Ai u dorëzua në "besë" të komunistëve të pabesë, duke iu thënë bashkëluftëtarëve të tij kundër kolerës së kuqe " Nuk duhet me u vra vëllau me vëllanë". Ai u dorëzua per të ndaluar vëllavrasjen e metejshme në Veri, të nisur dhe të vazhduar nga udhëheqësit kriminelë komunistë. Komunistet e udhëhequr nga krimineli i kuq Mehmet Shehu dhe Enver Hoxha, e vranë dhe i masakruan edhe kufomën!

Shënim: Diskutimi për prishjen e shtëpisë së tij, nuk më tërheq. Më duket lojë fjalësh. Prek Cali, si çdo i vdekshëm i kësaj toke ka dritë -hijet e tij që vijnë nga shumë faktorë të ngatërruar të kohës, që historianët e ardhshëm të Shqipërisë kanë për detyrë ti sqarojnë! Por Prek Cali ka ngritë Kullën e Legjendës në zemrat e malësorëve të Veriut dhe në Historinë e Shqipërisë duke i vënë në themel të Kullës shënimin e kufinjve, dhe guximin e përballjes me kriminelët e kuq. Të tjerat janë përralla!

Me nder me thanë një... Kandidat!

Satirë nga E. Kaceli

Asnjëherë më shumë se kësaj radhe, në garën për parlamentin shqiptar nuk janë parë e dëgjuar kaq shumë kandidatë për deputetë. Aq shumë, sa duket se parlamenti do të ketë, pak me thanë, nja dy mijë anëtarë në katër vitet e ardhme!

Mjafton të hedhësh një sy rreth e rrotull dhe kupton se Shqipëria, më shumë se vendi i shqiponjave është dhe do të jetë vendi i ... kandidatëve për deputet! E krahas tyre kësaj radhe, e reja e fundit e marrëzisë, është edhe kandidimi i kandidatëve për kandidaturën e kryeministrit të ardhshëm!

Çdo lloj dallkauku, budalle, i forti i lagjes, i katundit, a më gjerë ka gjetë një parti, e është shënuar kandidat! Madje edhe mendon se do të fitoj! Ndryshe përse është kandiduar?

Është mbushë vendi me turlilloj kandidati të varun, të pavarun, të mos varun e të hiç varun, që varen diku e askund!

Diku me strajcën e lekëve, diku me thesin e miellit, diku me Ungjill në dorë e diku tjetër me Kur'an kërkojnë votën, dhe shtyjnë njerëzit e thjeshtë të japin Besën për votën!

Një çmenduri tipike e racës së shqipeve!

Dhe mos pyesni sa njohin veten këta kandidatë? Sa e njohin shkallën e tyre të intelektit dhe aftësitë e tyre politike! (Dikush thotë se kjo sëmundje kandidatësh vjen si pasojë e kultivimit dhe konsumit të hashashit që për katër vitet e mëparshme njohu bumin e madh! Ndoshta!)

Dikur qytetarët, e njerëzit e sojshëm, kishin një shprehje për fshatarin e shkretë(në sensin e dashamirësisë negative): Me nder një katundar!

Po sot? Sot, duke pa se çfarë lloj malli, e në çfarë sasie po garohet për deputet, gjasat po duken se shprehja e mësipërme po zëvendësohet me "Takova me nder me thanë një... Kandidat për deputet!"

Ku është problemi këtu!

-satirë nga E. Kaceli

Do të bëjmë zgjedhje të lira, demokratike, dhe shëmbullore. Më të lirat, më shembulloret dhe më demokratiket në të gjithë botën!

Më të lirat, më demokratiket dhe më shembulloret në të gjithë Azinë!

Më demokratiket se në USA! Më të bukurat në Europë! Më shembulloret në të gjithë Ballkanin!

Madje do të bëjmë zgjedhjet më të lira, më demokratike, dhe më shembulloret se në vetë Shqipërinë që e duam fort!

Më të lirat, sepse duke qenë një koalicion, dhe disa partiçka të vogla, krejt të vogla, nuk do të shpenzojmë asnjë kokërr leku për reklama, spote marramendëse, xhiro me autobusë, bileta udhëtimi falas, e më the, e të thashë!

Krejt si në ato lajmërimet përkujtimore "Ju presim për vizita pa shpenzime!" -Jena popull i zgjuar e jo lojna!

Do të jenë më demokratiket, sepse do të votohet në mënyrë pluraliste sipas parimit demokratik "Voto kë të duash, por sot jam vetëm unë në listë!".  E shqipëruar në gjuhën pellazgo -ilirishte: Unë jam edhe pula edhe sorra! - Zgjidhni e merrni çfarë do të hani për katër vjet!"

Do të jenë më shembulloret! Mbështetur në parimin "Topi është i imi, penalltinë e gjuaj vetë" Që don me thanë:

Unë kandidoj! Unë votoj! Unë numëroj! Unë fitoj! Unë qeveris!

Një nga parimet parimet themelore të demokracisë tipike shqiptare i sanksionuar edhe në Kushtetutën e Republikës që është Bibla e demokracisë sonë të ndërtuar me mund e sakrifica!

Nëse populli i don, i don, dhe i don fort, nuk e kuptoj ku qëndron problemi këtu?! Le të qeverisin edhe për katër vite të tjera, siç kanë qeverisë deri më sot! Duke e kthyer vendin në një kopsht të gjelbëruar në zemër të Europës, shembull të demokracisë, zhvillimit, korrupsionit, mirëqenies, mirëqeverisjes... dhe shumë të mirave të tjera që për arsye sekreti shtetëror nuk po i vëmë në dukje!...

Veç mos harroni atë këngën e bukur partizane, me të cilën do të zëvendësojmë Hymnin e Flamurit "N'ato maja rripa-rripa\ një herë më hipe\ një herë ta hipa"!

Qeveritë e pyllit, zgjedhësit, dhe pylli

-poezi nga E. Kaceli

Në plotësimin e ciklit aktual
qeveritë e pyllit u ndërruan...
 

Ndërruan presidentin, dy -tre anëtarë
dhe emrin. -Kjo nuk ndodh përditë
(Kur është e përditshme pse të ndodhë?!)
 

Pluralizëm politik i kafshëve në pyll.
 

Të zgjedhurit, pa u zgjedhë, i ruheshin rrëzimit.
Zgjedhësit i faleshin monoteizmit të pyllit.
 

(nga libri "Kur u mbaruan përrallat për fëmijë, Lezhë 1998)

Politikâj! -Mos e rruani për njëri -tjetrin!

Pamflet:

-nga E.Kaceli

Shumë të dashur politikâj të Shqipërisë, (pa dallim feje, krahine, ideje dhe aftësie mendore), kemi ardhë në një pikë ku marrëveshja, nëpërmjet mosmarrëveshjes, ka mbërritë në pikën më të lartë.

Si gjithëherë për arritjen e sukesshme të mosmarrëveshjes kanë bërë të veten të gjithë!

E para qeveria -që iu ka hipur një miljon shuplakave, të para katër viteve, duke harruar se një pjesë e madhe e këtyre shuplakave është rrëzuar përtokë për shkak të përdreq qeverisjes!

E dyta harresë -media e qeverisë, që i është ngjitë aq fort pas këpucëve të të gjatit, sa nuk ia ndien më erën pushtetit të shfrytëzuar keq, në mënyrën më të përsosur!

Në arritjen e mosmarrveshjes ka rolin e vet edhe opozita, media e sajë, apo e kush i rri afër sajë, për ti ngrënë kokrrat (në kuptimin frytet e pushetit) sapo të shalojë mushkun e pushtetit!

Opozita që për dreq u kujtua se duhet të protestojë nja dy tre -ditë përpara zgjedhjeve duke mos hyrë në zgjedhje!

Punë leshi! Punë leshi kjo puna e shqiptarëve! Të gjithë tjerrin, e askush nuk lëshon pe!

Tjerr lesh kryeministri, e vrapon katund më katund, duke iu propozuar deleve (popullit) një qethje më të mirë, një qethje allafrënga, për katër vitet e ardhme!

Tjerr lesh kryetari i kuvendit, duke i ndjetë afër kryeministrit e duke ia shkelë syrin opozitës me qetësi, dashuri, e me të futme (në kuptimin politik të futjes!)!

Tjerr lesh, në hava, kryetari i opozitës, duke premtuar zhdukjen e menjëhershme, me nja dy-tri goditje, të krimit, korrupsionit, hashashit, papunësisë e dreqi e di ku do të mund ta ndali hovin e tjerrjes...

Ndërsa kryetari i shtetit ka kaluar në menopauzë dhe nuk ka lidhje me leshin e palëve, pasi ka në dorë vetëm lesht e vet (Në kuptimin e detyrave dhe detyrimeve presidenciale!)

E sipas stilit shqiptar, të gjithë baballarët e kombit, i tregojnë forcën shoqi-shoqit!

-Unë nuk pyes për ty se kam një miljon vota!

-Unë nuk hyj në zgjedhje me ty se kam një miljon protestues që i nxjerr në rrugë!

-Unë nuk jam me asnjërin se kam një miljon arsye!

-Unë të fus nja një miljon shpulla!...

...E dalim në fund nja shtatë miljon shqiptarë, me 14 miljon mendje! Të gjitha këto 14 miljon mendje, kanë të drejtë në kafkën e vet (bosh), e mënyrën e vet!

Nga ana tjetër, mundohem të dalë unë! Unë, delja e zezë e tufës, që iu them shqiptarëve të politikës, vazhdoni me sukses në rrugën tuaj të ndritur alla shqiptare: Mos u merrni vesh!

E thënë në shqipen e pastër pellazge: Mos e rruani për njëri -tjetrin! Mos e rruani për njëri -tjetrin se vetëm kështu mund të përparojmë e ecim përpara si nacion modern në zemër të Europës që plaket përditë!

Mos e rruani për njëri -tjetrin, se kështu edhe Europa plakë nuk do e rruajë për ne, siç nuk e ka rruar tash dy mijë e kusur vjet! (Leshin në kuptimin politik)

Haxhi me paret e popullit

Pamflet    -nga Edmond Kaceli

Në aspektin e tolerancës fetare dhe mirëkuptimit fetar jam krejt i hapur, dhe mirëkuptoj të gjithë ata që besojnë! Madje toleranca ime arrin kulmin se unë mirëkuptoj edhe ata që nuk besojnë!

Edhe unë mundohem të besoj në mënyrën time! Besoj si nëpërmjet besimit edhe mos besimit!

Këto mendime (ose ç'mendime) mu ngatërruan në krye kur lexova për herë të parë lajmin se "Presidenti Nishani, ka vizituar, zyrtarisht, Mekën! E zyrtarisht edhe djali i tij qënka veshë me petkun zyrtar të vizitorëve të Mekës" -Nuk e besova në fillim, dhe e mora si shaka e shtypit shqiptar ndaj figurës së shkëlqesisë së tij, presidentit të Republikës!

Por kur e lexova si kryelajm në një pjesë të madhe të medias, atëherë u dorëzova!

U dorëzova dhe nisa ti thërras mendjes dhe kuptimeve të mija për shtetin, besimin dhe raportet ndërmjet tyre në një shtet laik!

Sipas shtyllave të besimit islam (pranoj korrigjimin dhe kërkoj ndjesë nëse gaboj) kush shkon në Mekë, zyrtarisht, kthehet me titullin Haxhi.

Pra presidenti ynë i nderuar, (i nderuar edhe tash në fund të mandatit) ka shkuar për haxhillëk bashkë me një nga familjarët e tij! Nuk ka asgjë të keqe! Ka të drejtë të besojë, ka të drejtë të mosbesojë, ka të drejtë të bëhet Haxhi, ka të drejtë edhe të mos bëhet Haxhi!

Por ka vetëm një detyrë: Të mos bëhet Haxhi, as ai e as të afërmit e tij në delagacionin zyrtar, me paret e taksapaguesve të një shteti që në kushtetutë e ka të përcaktuar se është shtet laik!

Apo ndoshta unë nuk i kuptoj të drejtat dhe detyrat e presidentit tonë të nderuar!

Nëse haxhillëku i shkëlqesisë së tij, ose i të afërmëve të shkëlqesisë së tij, hyn tek detyrat e presidentit (edhe pse me paret tona) i kërkoj ndjesë publike dhe do të thërras gjithë ditën, në mes të miletit, në shenjë dënimi:

Rroftë e qoftë sa malet Haxhi Bujar Nishani! E Poshtë sa malet unë, mosbesuesi i përjetshëm se Shqipëria do të bëhet me njerëz të tillë, që vinë aksidentalisht në krye të vendit!