Ju pres për dialog!

Nuk ka rëndësi kush është në pushtet! Nuk ka rëndësi kush është kryeministër! Qysh në vitin 1990, e deri më sot, kjo ka qenë mënyra e vetme e dialogut me të gjithë ata që protestojnë!

(Foto e shkrepur ne museun e Memories, BunkArt2, Tirane, Shqiperi)

Në Shqipëri ka një problem të madh!

Satirë nga E. Kaceli

Në Shqipëri ka një problem të madh! Një problem që po e gërryen këtë vend të bekuar dita -ditës. Po e shkatërron nga brenda. Po e rrënon!

Ju mendoni se problemi më i madh është varfëria!

Jo! Shqiptarët, në varfërinë e tyre, janë njërëzit më të pasur në botë!

Ju mendoni se problemi është kufiri detar me Greqinë apo probleme të tilla të mëdha që shqetësojnë një nacion normal!

Jo! Shqiptarët janë në gjendje të jetojnë në fqinjësi të mirë me gjithkënd. Janë aq dashamirë me të huajin sa kur të ftojnë për vizitë në shtëpi të thonë (turqisht përzier me shqip): Hoshgjedën! Shtëpia është e mikut dhe e Zotit! Për këtë arsye nuk e kanë pasë për gjë të shkatërrojnë të gjitha shtëpitë e Zotit, për hatër të ideve që pruri një mik nga populli vëlla kinez!

Disa mendojnë se problemi më i madh i shqiptarëve është opozita! E ky problem harrohet kur shqiptarët kuptojnë se opozita është thjeshtë një pozitë e ardhshme! Që në rastin më të keq do të vijë në pushtet me një emër të bukur, psh "rilindje"! Duke zëvendësuar, sipas një rrotullimi perfekt, ciklin e zëvendësimit të komunistëve të kuq (rozë) me komunistët blu!

Të gjithë e dinë se shqiptarët e Shqipërisë kanë një problem të madh! Por askush nuk është në gjendje të thotë me të parën, se kush është problemi më i madh që shqetëson Shqipërnë dhe banorët e sajë!

Nuk është pozita! Nuk është opozita! Nuk është varfëria!Nuk është pasuria! Nuk janë fqinjët!

Shqipëria ka një problem të madh! Një problem jashtëzakonisht të madh! Shqetësues deri në ekstrem! Një problem të pazgjidhshëm! Një problem...

Problemi më i madh i Shqipërisë është se në të jetojnë një numër i konsiderueshëm shqiptarësh!

Dhe kjo nuk është gjë e vogël!

Shpërgâjtë dhe politikâjtë

Pamflet nga Edmond Kaceli

Politikanët janë si shpërgâjtë e fëmijëve duhet me i ndërru sa herë iu vjen era!

Këtu po iu jap disa versione të marra nga gjuhë të ndryshme (nuk është se i di të gjitha gjuhët, por rroftë sa malet interneti!)

Italisht: Politici e pannolini hanno una cosa in comune: entrambi vanno cambiati regolarmente, e per la stessa ragione

Anglisht: Politicians and diapers have one thing in common. They should both be changed regularly and for the same reason

Spanjisht:  (Tingëllon më bukur) Los políticos y los pañales tienen en común. Ambos deben ser cambiados con regularidad, y por la misma razón

Portugalisht: (i mveshet shkrimtarit portugez José Maria Eça de Queirós (1845-1900) Os políticos e as fraldas devem ser mudados frequentemente e pela mesma razão".

Kinezçe: Nuk mbërrita me e gjetë një gjë të saktë në gjuhën kineze pasi nuk ndoqa udhëzimet e atij shokut politikan, që njëhere e një kohë na këshilloi të mësonim gjuhën e bukur kineze!

E përbashkëta është se në të gjitha gjuhët kjo thënia e famshme iu mveshet personaliteteve të shquara si : Benjamin Franklin, George Bernard Shaw, apo Mark Twain.

(Për nga karakteri dhe krijimtaria artistike më e besueshme është se kjo thënie përkthyer në të gjitha gjuhët e botës, duhet të ketë autorësinë e Mark Twain-it!

Edhe pse në filmin "Njeriu i vitit" (2006) aktori Robin Williams thotë: Dhe kujtojuni, zonja e zotërinj, një frazë e vjetër e një të panjohuri thotë: Politikanët ngjajnë me shpërgâjtë e fëmijëve, duhet me i ndërrua shpesh për të njëjtën arsye!

Kjo frazë më erdhi ndërmend sot në ditën e disatë të protestës së opozitës (që iku nga pozita se u qelb në kohën e sajë), e reagimit, (nëpërmjet mosreagimit) të qeverisë, e cila vjen më shumë erë se shpërgâjtë e fëmijëve të mbushuna plot e përplot. E kur shpërgâjtë mbushen plot duhet të ndërrohen!

Problemi është se në Shqipëri kemi një hall të madh! Shumë të madh! Duke qenë një vend i vogël kemi një numër të kufizuar personazhesh që kujtojnë se kanë lindë të merren me politikë! Personazhe që nuk i ulen gomarit të politikës duke kujtua se është kalë rrace me gjak të pastër arab!

Nga krahu tjetër, ne, populli, që nuk jemi prift, që i ulim e i ngjisim në shpinë të gomarit duke iu vënë shpinën tonë si shkallë shërbimi, ashtu siç perandorët kinezë përdornin shpinën e nënshtetasve të tyre në kohërat e lashta!

Halli shtohet kur këtë grusht politkâjsh e ushqejmë, e majmim, dhe e ndërrrojmë, (kur e dhjet fort), tash 26 vjet!

Tash 26 vjet janë ushqyer, janë shqyer, e shlyer, e dhier, e ridhier aq shpesh sa nuk dimë me kë ti ndërrojmë! E nuk e marrim mundimin të kërkojmë të tjerë për ti zëvendësuar, vetëm përkulim e thyejmë shpinën!

E ashtu me shpinë të thyer, e të përkulur fort, vetëm i riqarkullojmë dhe u ndiejmë erën. Iu ndiejmë erën me shpresën se nuk do të qelben si deri një ditë ma parë!

A se harrova, për arsye, mosreklamimit, pavarësie, e paanësie nuk po jap emra, e as nuk po përcaktoj se kush nga shpërgâjtë e majta, të djathta a të qendrës është dhier më shumë, dhe është qelbë më shumë!...

Pamflet: Parlamenti kalon ne q... Lum nënat që i kanë!

Nga Edmond Kaceli
Sipas mediave, dhëntë Zoti që të mos jenë të vërteta, parlamentarët shqiptarë në luftën e pashoqe për hapjen dhe mbylljen e kutive të votimeve kanë kaluar në q...ashtu-në e nënave të njëri –tjetrit.

Pas një q... gati një vjeçare që iu bënë kutive të votimit, nervave të shqiptarëve, dhe vetë Nënës Shqipëri, të cilës vazhdojnë t’ia q...ashtuhin kurvën, demat e tërbuar blu, kuq dhe rozë (PS, PD, LSI), mbrehën pallat dhe filluan t’iu kthehen nënave të njëri –tjetrit.
(Shprehja “mbrehën pallat” rrjedh nga kënga popullore “More djemtë e Kurve –Leshit/ me palla lëftoni sheshit –shën. i autorit)

Këta burra potentë deri në tërbim, të fortë deri në thyrje hundësh, të ndershëm deri në kufinjtë e fundit të ndershmërisë, të veshur dhe të zhveshur shik (alla frënga), poliglotë të mbaruar në fushën e sharjeve në gjuhën e mëmës, të zgjuar deri në skajin më të errët të zgjuarësisë, idealistë të pamposhtun deri në marrëzinë e madhështisë, besnikë ndaj atdheut dhe familjes deri në shkallën më të lartë të vetmohimit, janë kthyer në krenaria më e madhe e Atdheut. Atdheu, ne, i kemi zgjedhur demokratikisht, me një votë të shkërdh... lirë, në të vetëemëruarin Foltorja më e lartë e demokracisë shqiptare, përndryshe Parlamenti Shqiptar.

Ne krenohemi, nënat e tyre të nderuara nderohen, Atdheu është gjithaq i nderuar në rrafshin kombëtar dhe ndërkombëtar, me këta burra –kodoshë simbol i rrugaçërisë politike dhe i vetmohimit deri në q’ashtunë e nënave të sho –shoqit.

Dhe ata, deputetët tanë, pjella më keqe e Atdheut, janë të nderuar nga ky nderim i math që ju japim ne shqiptarët, pra Atdheu!

Janë të nderuar dhe krenohen me gjallërinë e koqeve të tyre pjellore. Në shkëmbim të këtij nderi janë gati t’i fusin (virtualisht) vend e pavend, vetëm e vetëm që Atdheu, shqiptarët kudo që janë, nënat e deputetëve, të marrin vesh se me çfarë lloj racë –demash (djemash) kanë të bëjnë!
Virtualisht se ndoshta (pse ndoshta?) këta dema të harbuar bëhen pula të pshurruna kur bëhet fjalë për të bërë atë punë në kohën dhe vendin e duhun pa praninë e mediave dhe gazetarëve.

Q’ashtu-ja që bëjnë deputetët shqiptarë të Shqipërisë, më ngjan shpesh me majmunëritë e deputetëve të parlamentit italian, që e mbysin sho –shojnë me sharje nga më të kulturuarat që përmban fjalori i gjuhës italiane të sharjeve. Këtë fjalor iua sugjeroj dhe burrave (pse jo dhe grave) të Kuvendit Shqiptar. Të paktën plotësojnë një ndër kushtet e pakërkuara për të hyrë në Europë: Koleksionin e sharjeve!

Shpresoj që deputetët e Kuvendit të Kosovës të fillojnë, edhe ata, (në mos paçin filluar) procesin gjithëpërfshirës së q’ashtuhjes! Kështu procesi i q’ashtuhjes bëhet më i fortë e rrjedhimisht hapet më kollaj rruga për në Europë.
A thua nuk e keni kuptuar se rruga për në Europë kalon vetëm nëpërmjet procesit të liberalizmit të q’ashtuhjes! Çudë! Çudë! Çudë!
Çudë e faqja e zezë!

Lum nënët apo mjerë nënat e shkreta që kanë djem të tillë kodoshë?!
Lum Nëna Shqipëri apo mjerë Nëna Shqipëri? Pjella të tilla, kodoshë, që me kodoshllëqet e tyre nuk e lënë të hyjë jo në Europë por as në Dreqistan!