domenica, dicembre 16, 2018

Ajo erdhi tek unë... nga E. Kaceli


Ajo erdhi tek unë…
Erdhi me frikën e vdekjes, megjithëse,
unë ia kisha premtuar ndonjëherë vdekjen.
Ajo erdhi tek unë me frikën e vdekjes së
tmerrshme dhe
me të gjitha tmerret që vinin si pasojë e
sajë. Erdhi tek unë
duke sfiduar të gjitha, së bashku me atë
të tmerrshmen, vdekje,
duke sfiduar edhe të gjitha thashethemet e njerëzve
që përgojojnë vdekjen
megjithë viktimat…

Ajo erdhi tek unë e bindur.
Pas ardhjes do të vdiste njëherë e për-
gjithmonë.
Erdhi tek unë për të mos u ngjallur ku-
rrë pas takimit fatal
për atë vetë dhe për mua.

Ajo erdhi tek unë: I qe mërzitur jeta.
Ajo erdhi tek unë: Për të gjetur vetëm
vdekjen e bindur
se do ta gjente vetëm tek unë, edhe
unë i bindur e prita…

Ajo erdhi.
Pabesisht, gjetëm, tek njëri –tjetri,
Jetën
dhe u zhgënjyem,
u zhgënjyem nga vdekja e pabesë…

giovedì, dicembre 13, 2018

Ju pres për dialog!


Nuk ka rëndësi kush është në pushtet! Nuk ka rëndësi kush është kryeministër! Qysh në vitin 1990, e deri më sot, kjo ka qenë mënyra e vetme e dialogut me të gjithë ata që protestojnë!

(Foto e shkrepur ne museun e Memories, BunkArt2, Tirane, Shqiperi)

domenica, novembre 11, 2018

Opozitarë, Vëllezër, Derra!


Satirë:

-nga Edmond Kaceli

Të gjitha kafshët janë të barabarta, por derrat janë më të barabartë! -Ky perifrazim i mikut tim të adoleshencës, të madhit George Orwell, vjen parasysh sa herë shikoj derrat që na rrethojnë, e na komandojnë e na udhëheqin!
Në vijim të udheheqjes derrore në Fermën tonë të kafshëve më bie ndërmend ajo shprehja e famshme e thënë nga një derr udhëheqësi (në shqip: burrë i zoti) para do kohëve:
Opozitarë por vëllezër!
Tani se si mund te bëhet derri opozitar për vëllain derr, vetëm dreqi i derrit e di!
Ekziston edhe një barcoletë filozofike e famshme për derrat:
Në pazar të kafshëve në Milot, një fshatar i kërkoi shitësit që derrkucët,  të mos jenë baxhanakë! (Baxhanakë në shqip përkthehet kunat me gratë motra)
Arsyeja ishte se baxhanakët nuk kanë konkurrencë me shoqi -shojnë, dhe nuk do të majmeshin si duhet!
Fshatari, rritës derrash me shumë përvojë, i lypi vëllezër!
Përfundimi logjik! Ka një luftë të ashpër për ushqim e derrat e majmen më fort kur janë vëllezër!
Vëllezër por opozitarë!
Kështu hanë më fort e jetojnë më të lumtur, e majmen më të lumtur, duke u ushqyer në lugun (tharkun) e derrave!
Pra, pavarësisht se cili derr është në krye të udhëheqjes për momentin, parimi është i njëjtë: Opozitarë por vëllezër! Kështu majmëria bëhet e pafund!

P.S. Çdo aludim për Shqipërinë, pozitën, opozitën, qeverinë, kryeministrin, presidentin, parlamentin, gjykatat, e gjithë strukturat e administratës atje, është i pavend dhe i dënueshëm konform ligjeve në fuqi dhe konventave ndërkombëtare!

lunedì, novembre 05, 2018

O çmendi që quhesh Shqipëri!

Është një vend tmerrësisht i trishtë
Është një vend pafundësisht i çmendur!
Është një vend i trishtë, një vend i çmendur është

Një vend ku dhe dielli lind i trishtë
jeton trishtimin e vet
mbytet në një det të trishtuem
për të lindë të nesërmen më i pafat
majë një mali që ndjell vetëm trishtim
majë një mali të çmendur në lartësinë e vet!

Diell i çmendur! Diell çmendurisht i trishtë!
Njerëzit më të çmendur se dielli!
(Njerëzit e këtij vendi pasi çmendën njëri -tjetrin
iu kthyen Zotit - E çmendën dhe Zotin!)

Është një vend i trishtë, një vend i çmendur është
Është një vend tmerrësisht i trishtë
është një vend pafundësisht i çmendur
i trishtuar pafundësisht
                                    I lumtur
marrëzisht
në trishtimin dhe çmendurinë e tij!

...Në qoshkun më të përhumbur të Botës
nën qiellin më të ndryshkur të Botës
nën diellin më të trishtuar të Botës
vijon të ndodhet Shqipëra!

E. Kaceli, Itali 2018

lunedì, ottobre 01, 2018

Dje: Nga na erdhën këta Partizanë?! Sot: Nga erdhën këta Horra!


Pamflet nga E. Kaceli

Kur mbushën sheshet ca zhelanë me yllin e kuq në ballë, që vrisnin e prisnin pa dallim feje, krahine dhe idejet, të gjithë kundërshtarët personalë dhe politikë; që dhunonin e përdhunonin çdo njeri të pasur apo çdo njeri me prejardhje të pasur a gjysëm të pasur; që shtypnin e torturonin intelektualët, priftërinjtë, hoxhallarët e njerëzit e Zotit; që mbasi vranë e prenë kundërshtarët, shkuan në hell edhe njëri -tjetrin në emër të idealeve; njerëzia pyeti me gjysëm zërit:
Nga na erdhën këta partizanë!

Sot, shumë, krejt shumë, vite mbrapa, më duket se ora e shqiptarit ka mbetë në vend numëro! Jemi po aty!
Me ndryshimin e vetëm se kanë zëvendësuar mushkat e transportit me makina të blinduara e xhama të zinj! Zhelet i kanë zëvendësuar me rroba të firmave të njohura! Gjatësinë mundohen ta plotësojnë me gjatësinë e celularit e tundjen e kobures. Trashësinë e mendjes me numrin e dashnoreve!

Qysh prej 44-ës, më kot mundohemi të ecim! Kemi mbetë në vendnumëro! Vetëm njerëzia, duke u lutur nën melodinë "dhunën e përditshme falna sot" pyet:
Nga na erdhën këta Horra!

Këta horra që na kanë zaptuar rrugët, lokalet, parqet, fshatrat, qytetet. Këta horra që kanë mbytë Shqipërinë. Këta horra që i ndeshim kudo dhe ulim kryet përpara tyre më shumë se përpara perëndisë!
Këta horra që një herë në katër vjet nën zhurmën dhe bujën e burrave të fortë, i veshim me pushtet absolut që nga kryeplaku i fshatit, kryetari i bashkisë, komunës, e deri sa i çojmë në parlament, apo në qeveri, për të na dhunuar, poshtëruar, e varfëruar, politikisht, moralisht, e mendërisht!

Ulim kryet si qengja të butë duke rrejtë veten se "Nuk kanë punë me mua!" Ulim kryet siç e kemi ulur gjithmonë! Ulëm kryet nën dhunën e Enverit, nën pushtetin e dhelprës Alia; ulëm kryet sa herë iu tek Fatos Nanos, apo Berishës: ulim kryet përballë Edi (Edvin) Ramës; i biem në gjunj Ilir Metës; puthim Lulëzim Bashën e kacarrojmë Lali Erin, duke i shpallë (Mo Zo ma keq!) Perëndi!

Në përuljen tonë të përditshme, në frikën e delirin që pjell pushteti, iu thurim edhe këngë! Këngë ku teksti është i njëjti tekst -servil i përulun, por vetëm iu ndryshojmë emrin
E sa herë na del gjumi nga kur bëhet publike trafiku, skandali apo dhuna e radhës, nga të afërmit e horrave, nga horrat, apo nga kryehorrat personalisht, pyesim të çmeritun, e me gjysëm zërit:
Nga na erdhën këta Horra!?
Hë pra nga na erdhën?!

domenica, settembre 02, 2018

Më duket e thërrasin Atdhe!


Vijmë e largohemi
në makinat e shtrenjta, e më pak të shtrenjta
ngarkojmë pjesën tjetër të boshllëkut
që nuk e mbart shpina
Shpina -thyer prej viteve dhe mallit
rrugëve të botës
                           jetimë deri në dhimbje!
Në heshtjen e ditëve të mbushura me bosh

Jetojmë ca ditë në vendin e Hiçit
(më duket e thërrasin Atdhe)
Sjellim boshllëkun e largët
prodhojmë boshllëkun e ditës
hamë e dhjesim boshllëk!
Argëtohemi! Largohemi!

Teksa ikim -qëllojmë ca plumba bosh
shkrepim ca pushkë marrëziet
drejt qiellit -bosh në pafund
Qiellit të këtij Hiç -vendi
                         e thërrasim Atdhe!
Pa dashje! Lamtumirë!

Shqipëri gusht 2018
E. Kaceli

venerdì, luglio 20, 2018

E passato ancora un giorno...


E passato ancora un giorno...

E passato ancora un giorno
senza amarsi!
E scappato! -non abbiamo fatto amore

...Di nuovo abbiamo perso
100 anni dalla nostra vita!

Iku dhe një ditë...
Iku dhe një ditë
e nuk u deshtëm!
-Iku! -nuk bëmë dashuri!...

...Prapë humbëm,
100 vite të tjerë nga jeta jonë!


E.Kaceli

lunedì, luglio 16, 2018

Kujdes me aeroportet!

Satirë

-Njëky Lideri ynë rozë, po e shëndrron vendin në një superfuqi aeroportuale!

Kryeministri dhe Lideri ynë i nderuar, Shkëlqesia e Tij e përndritme dhe e stërgjatë, ka shpallë, së mbrami, ndërtimin e një aeroporti të ri në Sarandë! Një aeroport turistik jashtëzakonisht i vlefshëm!
Përveçse i gjatë është edhe shumë gjatëpamës!
Më ndërtimin e aeroporteve, po ia kalon edhe të përndriturit tjetër, blu, Sali Berisha i cili e pati mbushë Shqipërinë me hidrocentrale, e centrale termo -bërthamore, duke e shëndrruar në superfut'qi energjitike!
(Historia na kujton se edhe një tjetër udhë -dreq -tues, paradhësi i këtyre të dyve! Ai dreq na e pati shëndrruar Shqipërinë në vendin më të fortifikuar në botë!)
Pas ndërtimit të aeroportit të Divjakës, ku zunë rob edhe një italian ndërsa kishte ardhë për turizëm mushkonjash, ndërtimi i aeroportit të Kukësit, dhe atij të Vlorës, janë një tjetër prioritet e sukeses madhështor i Liderit suprem!
Në takimet bythë më bythë me popullin (për ti dalluar me takimet gju më gju të Qoftëlargut) njerëzia i kërkuan, përveç ndërrimin e atleteve me këpucë,  edhe ndërtimin e disa aeroporteve të tjera në disa nga fshatrat me rëndësi strategjiko -turistike për Shqipërinë.
Ringritjen e aeroportit të Gjadrit në Lezhë, e kur të kalojë për në Lezhë, t'ia fusë edhe një aeroport në fshatin Shënkoll, një aeroport në Vithkuq, një aeroport në Gruemirë, e një aeroport në KurveLesh! (Të gjithë sa për fillim!)
Për të mosditunit e thjeshtë, dhe për të mosditunit e zhvilluar, aeroporti është ajo fusha e sheshtë ku hypin e zdrypin avionët e mbushur me njerëz.
Sa për t'iu ndriçuar pak trutë: Një aeroport i madh ka nevojë për 4 km pistë; një aeroport mesatar ka nevojë për 3 km pistë; dhe një aeroport i vogël ka nevojë për 1.8 deri në 2.2 km pistë.
E me gjithë këto aeroporte që po ndërtohen, që po pritet të ndërtohen, dhe që po fantazon Lideri të ndërtohen në Shqipërinë 355 km gjatë e 150 km gjërë, në vijë ajrore, në cilin qiell do të fluturojnë!
Se me këtë ritëm do të ketë një trafik kaq të rënduar ajror, sa nuk e shpëton dot as ndërtimi i bypasse-ve qiellore.
Problemi zgjidhet vetëm nëse Gjatësia e tij, Qoftë Larg, vendos të lëshojë, pas ndërtimit të aeroporteve nëpër katundet dhe katun -qytetet shqiptare, postin e kryministrit e të marrë në dorë personalisht, komandimin e trafikut ajror në Shqipërinë superfu -qike aeroportuale!
Vetëm kështu qielli, ata që fluturojnë nëpër qiell, e ne që fluturojmë nëpër tokë do të ndiheshim të sigurtë gjatë frymëmarrjes dhe frymënxjerrjes së përditshme!

Edmond Kaceli

venerdì, giugno 29, 2018

Ekspozitë personale në Albaretto della Torre, Itali




Jam shumë i lumtur t'iu njoftoj se javën e ardhshme, në datat 7 dhe 8 gusht,  në Albaretto della Torre, Piemonte, Itali do të hapet ekspozita personale me fotografi të realizuara në kohë të ndryshme nga unë.
Titulli i ekspozitës është zgjedhë nga kujdestari i sajë Claudio Lorenzoni, artist grafik dhe promovues arti, nga qyteti i Torino-s.
 "Quello che vedo" (Ajo që shikoj) , ka të vecantën e saj të ekspozimit, në kullën e Albaretto-s, një ndërtim vertikal, që daton vitin 1630. Do të jenë 20 fotografi të realizuara gjatë viteve, në Shqipëri ashtu edhe në Itali, ku jetoj prej kohësh. Ajo eshte pjese e eventit te pervitshem"Alta Langa Rock", ku marrin pjese grupe muzikore "rock" kryesisht nga Veriu i Italise.
Ekspozita bëhet në bashkëpunim me shoqatën kulturore, artistike, "Purgatorio", dhe komunën e Albaretto-s.
Kjo është ekspozita e dytë personale, pas asaj të vitit 2013, po në Itali, me temë " Nga Shqipëria në Langhe"

domenica, maggio 13, 2018

Nga 200 Petrita në 200 Skiftera!


-Satirë nga E. Kaceli

Fort i dashtun Kryetimonieri pa patentë i makinës së rrënueme të vendit tim! -Je nish pasha te madhin Zot! Je njish e çfarë njishit!
Je hero! Je yll! Je boss! (Jo boss i krimit siç te thonë ata blutë që nuk kanë lidhje me uniformat e policisë që aq fort e duam!)
Je lider! Je kryelider!Je largpamësi ma i math që historia moderne shqiptare e këtyne viteve mas 90-es ka njoftë!
Ja kalove dhe Berishës. E ç'dreqin asht Sala përpara tejet! Ai ishte mjek jo timonier! E në tepsinë e Saliut hanin të gjithë!

Je aq i aftë, aq i përgatitun politikisht e mendërisht, sa i le të gjithë në bisht të karrocerisë së shtetit shqiptar!
Ke ba shtet! dhe vazhdon me ba shtet! Përqiell e përdhè!
Shtet e çfarë shtetit! He të na e rroç sa malet e Veleçikut, Taraboshit, Nemërçkës etëtjerë, e të tjerë! Marrç sa më shumë nga ditët e tua!

E nise historinë shtetformuese bash si Komandanti ynë Legjendar, me dyqind Petrita (rilindës). E rilinde gjithkah ku kalove. E rilinde aq fort, shtetin, sa edhe rilindasve të shquar iua harruam emrin!
Le në hije edhe vetë Heroin Kombëtar, kur ajo Petritja (e nji prej dy qinshes), ia dhjeu Heroit duke të nxjerre para të gjithëve si Skënderbeu i Vërtetë, në versionin mik i ngushtë me turqit!
Rrugës me gropa të historisë moderne të shtetformimit rilindas pate edhe ndonjë problem të vogël, ndonjë tra të thyer, ndonjë grusht miell turinjve, ndonjë mollatartë të kuqe, e të pjekun fort, ndonjë kokërr vezë... Por ti Lideri ynë i math, e largpamës, vijove rrugën me vendosmëri të pashoqe!
I ndjekun, marrisht, gjithëherë, prej dyqind Petritave që për asnjë çast nuk të lanë vetëm! Edhe pse, në ecje e sipër, i hodhe nga makina njërin pas tjetrit!
 
Tash në ditët e mbrame të rilindjes, që e rilinde aq shumë sa ia shkatrrove organin e pjellorisë, kur baj dy llogori më dalin prapë dyqind të fillimit!
Por jo dyqind Petrita! Dyqind Skiftera!
Vetëm një Lider largpamës si ju, mund ta bënte këtë shëndrrim gjigant!
E na njerëzia e thjeshtë, që nuk kuptojmë asgjë nga shtet-bamja, e shtet -dreqtimi, vërejmë me gëzim të math shëndrrimin e dyqind Petritave në dyqind Skiftera!
Nga ata Skifterat që lanë nam vilave e pallateve të botës, duke ia ngritë zanin Shqipërisë e duke ndihmu me forcë të jashtëzakonshme në integrimin e sajë europian!
E këta dyqind Skifterat kanë nevojë për Kryeskifterin!
Të paçim e të daçim o Kryeskifteri ynë i pavdekshëm!