Kur hajdutët tanë besojnë se janë Mafie!

-pamflet nga Edmond Kaceli

Më vjen me qeshë kur në komentet, analizat, lajmet, pallavrat publike, konferencat e paguara të shtypit, rrëmujat parlamentare etj. dëgjoj të lakohet, në të gjitha gjinitë, rasat dhe format, fjala : Mafie!

Si për ta zbukuruar e bërë më tërheqëse, më ekzotike, e shoqërojnë me togëfjalëshat: Kodi i Mafies, Heshtja e Mafies, Mesazhe të Koduara, Marrëveshje Mafioze, Kërcënime Mafioze, Organizata Mafioze...

Mafia e kuqe, Mafia blu, Mafia rozë...

E lakojnë aq shumë, e zbukurojnë aq shumë, sa edhe mua që jam skeptik nga natyra, gati më mbushet mendja se Shqipëria është bërë me të vërtetë një shkëmb graniti Mafioz në brigjet e Adriatikut dhe Jonit!

Për ti shpëtuar psikozës së turmës mbylli sytë vetëm për disa sekonda! I hapi pasi numëroj deri në tridhjetë e një! Hedh sytë rreth e qark për të parë se ku dreqin shihen e ku dreqin fshihen gjithë këta mafiozë të mbaruar!

Zhgënjehem! Sinqerisht zhgënjehem! Zhgënjehem deri në skaj,  kur përreth shoh vetëm do hajdutë të rëndomtë të veshur firmato me petkun e pushetit, me rrashtën e kresë katër gisht të trashë, që iu duket vetja Mafiozë të thekur!

Mafiozë të thekur që nga Mafia nuk arrijnë të kuptojnë as emrin, e jo më filozofinë e metodat e veprimit të sajë!

Këta kokëtrashë, (në kuptimin e materies gri) që shiten si Mafiozë, e që kërkojnë të çojnë mesazhe mafioze, nuk janë tjetër vetëm ca banditë të rëndomtë katundi, ose ca çuna mamaje që në vizën e parë të drogës iu hyn vetja në hatër. E prej qoshes së kolltukut politik, grabitur banditit të mëparshëm, këndojnë nën hundë: Mafioz'i  lagjes jam!

Aq trima janë sa këta mafio -lapera sa kur dikush, rastësisht, për drejtësi, a për presion prej banditëve kundërshtarë, iu tund prangat përpara syve, fillojnë të dridhen ditën e parë, të qajnë në TV ditën e dytë! E ditën  e tretë të çudisë nisin të adresojnë mesazhe!

Kërcënojnë sikur të ishin me të vërtetë trima të çartun që nuk iu "han palla" për drejtësinë shqiptare, pasi ata janë e drejta, dhe e vërteta!

Nuk e lënë me kaq interpretimin e mafio -komicitetit! Por rreken të na mbushin mendjen se cili grup banditësh politikë plotëson më shumë kushtet e të qenit Mafioz! Duke u sforcur në poza fjalësh, batutash, zbardhje dhëmbësh, veshje shik, diplomash fallso, ideshë të shlyera e intelegjencë me miligram, për me na mbushë mendjen se nuk janë banditë të rëndomtë që rastësia, dhe mbështetja banditeske, i solli në krye të çorbës që gatuhet në politikën shqiptare!

Zotërinj banditë politikë pa dallim ngjyre politike (se ide dhe besim fetar nuk keni), qetësojuni dhe harrojini interpretimet, mesazhet qesharake dhe fiksimin budallor se jeni Mafiozë!

Jeni thjeshtë ca hajdutë -banditë të rëndomtë të veshur me rroba politikanësh,  që një ditë prej ditësh, kur t'iu vijë radha, do të përfundoni xhiron tuaj të banditizmit, ashtu siç e mbarojnë karrierën hajdutët dhe banditët e rangut tuaj, jo Mafiozë!

Arresti me burg ka zëvendësuar shërbimin e detyruar ushtarak!

Pamflet

Të ndjekësh lajmet kohëve dhe orëve të fundit, që vijnë me bollëk nga Shqipëria të bën përshtypje numri i madh i të proceduarve penalisht ku masa e sigurisë, për pjesën më të madhe të tyre, është arrest me burg!

Nëse iu referohesh lajmeve të 24 orëve të fundit, psh, janë arrestuar të paktën 40 persona për krime nga më të ndryshmet, e nga më të larmishmet!

Larmia e arrestimeve është e habitshme!

Arrestime për mospagim energjie, për shkelje të rregullores së qarkullimit (pa asnjë pasojë) për vrasjen e vjehrrës, për vrasjen e burrit,  për sherr në mes dy shokëve në pije e sipër, për fyerje të policit (ndoshta polici ishte i dehur), për ndërtim nevojtoreje pa leje, për faktin se ishe kamionist i një shoqëri transporti që transportonte banane, e që vazhdon ti transportojë, për abuzim me tokat, për shpërdorim detyre... për ngjarjet në Siri!

Për çdo gjë që Lideri Suprem sheh ëndërr dhe e parashikon si krim, mund të ndiqesh penalisht, dhe turra e prokurorëve, që të sheh si viktimën e radhës prej së cilës mund të përfitojë, të hedh si një thes me kërtolla(patate) në dyer të gjykatës!

Kjo e fundit, e ndodhur përballë një presioni të jashtëzakonshëm politik, e frikësuar nga politika, (ashtu nga mëkatet e veta) dhe pa baza të shëndosha ligjore, është gati të presë atë letrën me vlerë (kështu e quajnë të arrestuarit vlerësimin e masës së arrestit) që të lë në burg për një kohë të pasaktësuar, në pritje të një gjyqi të paragjykuar, e që dreqi e di se si, e kur do të përfundojë!

Vetëm një komb i sëmurë psikologjikisht si i yni, me një qeveri të sëmurë moralisht, politikisht dhe psikologjikisht, si kjo e jona, sheh burgun si zgjidhjen e vetme dhe efikase kundër korrupsionit, që për fatin tonë të madh, na ka rreshtuar në 20 vendet më të kualifikuara, në gjithë botën!

Për hir të Dreqit, edhe unë besoj se dikush, se shumëkush, e ka bërë hak burgun!

Por duke ndjekë parimin themelor të çdo shteti të së drejtës në botën e qytetëruar, (përjashtohet Shqipëria nga ky qytetërim) çdokush është i pafajshëm deri në provimin e fajësisë, kjo masa e arresit me burg për çdo gjë, më duket jashtë mase, krejt jashtë mase, e pajustifikueshme! Përndryshe humbet vlerën dhe qëllimin e vërtetë!

Në fakt në Shqipëri arresti me burg më duket se ka zëvendësuar shërbimin e detyruar ushtarak!

Gjykata dhe pokuroria më duken si komisioni i dikurshëm i ish -Degës Ushtarake që rreshtonte rekrutët paraushtarakë, të qethur, të rruar, të larë, e të zhveshur lakuriq. Mjeku ushtarak kalonte me thupër në dorë dhe i bënte të kolliteshin. Më pas dëgjoje fjalën: I aftë! -e komisioni shkruante letrën: Arrest ushtarak!

Imagjinoni historinë e atij budallës nga Lezha që u paraqit në komisionin e Degës Ushtarake të rrethit! Historia tregon:

Kryetari i Degës: Zhvishu!

Budalla: Y rrotë se asht marre! (Turp)

Kryetari (Bërtet): Kujt i thua rrotë!

Budalla: Më fal or rrotë!

Kryetari: Përjashtaaaa!

Budalla: Mirë o rrotë!

(Në kuadrin e zëvendësimeve, krahasimeve, vrasjeve, shpërdorimeve, vlerave, korruptimeve, drogërimeve, dhe arrestimeve mos t'iu shkojë ndërment të krahasoni Kryetarin Qeverisë me Kryetarin e Degës Ushtarake, dhe të arrestuarin me atë djalin e padjallëzuar të fshatit Zejmen që e shpallën të paaftë ushtarakisht dhe vdiq si qerraxhi i nderuar kooperative!)

nga E. Kaceli

Arnoni rrjetat -peshqit po ikin ditën për diell!

Pamflet nga Edmond Kaceli

Lajmi: Përpara se të binin në rrjetën e policisë, një treshe policësh të rangut të lartë, të akuzuar nga drejtësia, arritën të ikin në kohën e duhur!

Shumë të përgatitur këta drejtuesit e lartë të policisë shqiptare! As policia që duam nuk mbërriti ti kapë në kohën e duhur!

Bravo çuna! Ikët në kohë! Ia hodhët paq. Të paktën për momentin.

Nuk jam në gjendje të them nëse arritët të merrnit me vete ndonjë shumë të mjaftueshme parash në kesh? Apo paratë i keni depozituar nëpër bankat e botës me kohë e me vakt! Jeta në arrati është shumë e vështirë, kërkon mund e sakrifica! Kam besim se jeni të përgatitur çuna!

Gjatë viteve të pushtetit, të tepsive të shkuara, dhe të tepsisë aktuale, besoj keni arritë të bëni para të madhe me punën tuaj të ndershme si drejtues të lartë të policisë së shtetit!

Mirë bëtë që ikët  në drejtime të paditura! Pse prangat politike do të pranonit ju!

Tani janë hedhur në kërkim se kush ju njoftoi! Dhëntë Zoti mos arrestohet ndonjë kryeplak prej katundit nga keni prejardhjen. Kjo simbas logjikës së drejtësisë së Timonierit të Madh: Faji në fund të fundit, është i kryeplakut të fshatit nga keni origjinën!

Me ligj, kryeplaku i fshatit duhet të dijë të gjitha drejtimet e ditura dhe të paditura të fshatarëve të tij, pavarësisht nga posti drejtues që kanë në shtetin shqiptar që do të bëhet një ditë!

Logjikisht dhe ligjërisht, për largimin në drejtim të paditur të tre drejtuesve të policisë, besoj nga fshatra të ndryshme, pritet të arrestohen tre kryepleq! Gjithëherë nëse nuk ka rrjedhje të informacionit, dhe kryepleqtë arrijnë të largohen nga sytë këmbët, në tre drejtime të mosditura! Arratia e kryepleqve, do të shëndrronte operacionin "Forca e ligjit" në "Forca e Leshit".

Si është kjo puna e peshqve!

Rrjeta hidhet në detin e korrupsionit dhe fap!-Del bosh!

Sytë që t'iu pëlcasin të gjithë peshkatarëve! Të gjithë peshkatarëve, duke nisur nga Timonieri i Madh, Timonierët e Vegjël, Timonieri i Policisë dhe deri tek peshkatari Lu, (alias Ambasadori Amerikan)

Këtyrë të vetëquajturve peshkatarë,  populli shqiptar, shumë largpamës në fushën e peshkimit, iu kishte thurur, shumë vjet më përpara se të niseshin për peshkim, këngën:

Peshkatari shkoi për peshk

hodhi rrjetat, zuri lesht!

Zotërinj peshkatarë, që të mos zini prapë lesht herën tjetër, lutem arnoni rrjetat!

Nëse nuk dëgjoni këshillën time, ju siguroj: Arnoni rrjetat! -se në rast mosarnimi të rrjetave, prapë peshqit do t'iu ikin ditën për diell, e prapë, siç thotë populli, do të zini vetëm leshtë!

Me çfarë kanë udhëtuar partizanët?

Pamflet

Të shpejtë këta trimat partizanë! Me 17 nëntori çliruan Tiranën. Hop më 20 çliruan Pukën! Tak fap më 23 nëntor çliruan Lezhën! E në vijim, sa hap e mshil sytë, më 28 në darkë, duke u zbardhë 29 nëntori çliruan qytetin e madh të Shkodrës! Me çka dreqin udhëtonin kaq shpejt partizanët në 1944-ën!

Të shpejtë, shumë të shpejtë këta trimat e kuq!

Gjysma e dytë e nëntorit është e mbushur plot e përplot me të ashtuquajturat Festa të çlirimit të disa qyteteve të rëndësishme në zonën veriore të vendit.

Kështu: Historianët thonë se kryeqyteti i Shqipërisë, Tirana u çlirua nga gjermanët më 17 nëntor. Krejt dakord! I rrethuam gjermanët, i vramë e i sakatuam. Rrëmbyem radiostacionin... bëmë edhe një paradë feste. Festa zgjati, dy ose tre ditë...

Pikërisht, ndërsa festohej çlirimi i kryeqyetit dhe gjermanët e shkatërruar keq nga forcat partizane(!) tërhiqeshin nga Shqipëria, filloi çlirimi i pjesës së mbetur të vendit.

Sipas historisë komuniste, ndërsa në Tiranë festohej fitorja, filloi dhe çlirimi i pjesës tjetër të Shqipërisë së Veriut.

(Mirdita, fqinjë e Lezhës, ishte çliruar rreth një muaj më parë!)

Më 20 nëntor rezulton të jetë liruar prej gjermanëve Puka, me 23 nëntor Lezha!

E rreth një javë më pas çlirohet Shkodra!

Gjithçka u bë pas luftimeve të ashpra, shumë të ashpra e shumë- shumë të ashpra. Deri këtu jemi në rregull me historinë komuniste!

(Këtu ka një problem të vogël!  Psh. në luftën për çlirimin e Lezhës nuk rezulton asnjë gjerman i vrarë, dhe asnjë partizan i rënë në ditën e çlirimit, apo para e pas ditës së çlirimit!)

Unë kam dyshuar dhe vijoj të dyshoj gjithëherë, siç thoshte dhe Marksi (apo Lenini?!) "Dysho për të gjitha!"

Për 14 ditë! -si është e mundur që një ushtri e kequshqyer, e  keqveshur, e keqorganizuar, e pastërvitur, pa asnjë mjet transporti motorik, të ketë lëvizur dhe luftuar për 15 ditë, e të ketë çliruar, me luftime të jashtëzakonshme, një linjë të tillë nga Tirana deri në Shkodër?

Të ecësh nga Tirana në Shkodër me makinat e kohës së sotshme, në rast trafiku, bën gati një ditë. E jo të ecësh maleve e kodrave të veriut, me armë në dorë, me barkun bosh, nën breshërinë e plumbave të ushtrisë më të egër të kohës. (Më duket gjermanët lëviznin dhe me mjete të motorizuara, e shkatërronin dhe urat e pakta që lidhnin të vetmen rrugë kryesore nacionale)

A ka mbetë gjallë, ndonjë nga ish-veteranët, apo historianët tanë të shquar, që më kthjellon trurin: Me çfarë lëvizën partizanët kaq shpejt? Se mua më duket të kenë lëvizuar si në filmat fantastiko -shkencorë...

Mos u merrni me sqarime bosh! Vetëm më thoni me çfarë udhëtonin partizanët në '44 kur për një javë çliruan linjën nga Tirana në Shkodër!

Ma gëzofshi ditën e Lirimit që bie në datën kur t'iu mbushet rradakja!

E.Kaceli

Politikâj! -Mos e rruani për njëri -tjetrin!

Pamflet:

-nga E.Kaceli

Shumë të dashur politikâj të Shqipërisë, (pa dallim feje, krahine, ideje dhe aftësie mendore), kemi ardhë në një pikë ku marrëveshja, nëpërmjet mosmarrëveshjes, ka mbërritë në pikën më të lartë.

Si gjithëherë për arritjen e sukesshme të mosmarrëveshjes kanë bërë të veten të gjithë!

E para qeveria -që iu ka hipur një miljon shuplakave, të para katër viteve, duke harruar se një pjesë e madhe e këtyre shuplakave është rrëzuar përtokë për shkak të përdreq qeverisjes!

E dyta harresë -media e qeverisë, që i është ngjitë aq fort pas këpucëve të të gjatit, sa nuk ia ndien më erën pushtetit të shfrytëzuar keq, në mënyrën më të përsosur!

Në arritjen e mosmarrveshjes ka rolin e vet edhe opozita, media e sajë, apo e kush i rri afër sajë, për ti ngrënë kokrrat (në kuptimin frytet e pushetit) sapo të shalojë mushkun e pushtetit!

Opozita që për dreq u kujtua se duhet të protestojë nja dy tre -ditë përpara zgjedhjeve duke mos hyrë në zgjedhje!

Punë leshi! Punë leshi kjo puna e shqiptarëve! Të gjithë tjerrin, e askush nuk lëshon pe!

Tjerr lesh kryeministri, e vrapon katund më katund, duke iu propozuar deleve (popullit) një qethje më të mirë, një qethje allafrënga, për katër vitet e ardhme!

Tjerr lesh kryetari i kuvendit, duke i ndjetë afër kryeministrit e duke ia shkelë syrin opozitës me qetësi, dashuri, e me të futme (në kuptimin politik të futjes!)!

Tjerr lesh, në hava, kryetari i opozitës, duke premtuar zhdukjen e menjëhershme, me nja dy-tri goditje, të krimit, korrupsionit, hashashit, papunësisë e dreqi e di ku do të mund ta ndali hovin e tjerrjes...

Ndërsa kryetari i shtetit ka kaluar në menopauzë dhe nuk ka lidhje me leshin e palëve, pasi ka në dorë vetëm lesht e vet (Në kuptimin e detyrave dhe detyrimeve presidenciale!)

E sipas stilit shqiptar, të gjithë baballarët e kombit, i tregojnë forcën shoqi-shoqit!

-Unë nuk pyes për ty se kam një miljon vota!

-Unë nuk hyj në zgjedhje me ty se kam një miljon protestues që i nxjerr në rrugë!

-Unë nuk jam me asnjërin se kam një miljon arsye!

-Unë të fus nja një miljon shpulla!...

...E dalim në fund nja shtatë miljon shqiptarë, me 14 miljon mendje! Të gjitha këto 14 miljon mendje, kanë të drejtë në kafkën e vet (bosh), e mënyrën e vet!

Nga ana tjetër, mundohem të dalë unë! Unë, delja e zezë e tufës, që iu them shqiptarëve të politikës, vazhdoni me sukses në rrugën tuaj të ndritur alla shqiptare: Mos u merrni vesh!

E thënë në shqipen e pastër pellazge: Mos e rruani për njëri -tjetrin! Mos e rruani për njëri -tjetrin se vetëm kështu mund të përparojmë e ecim përpara si nacion modern në zemër të Europës që plaket përditë!

Mos e rruani për njëri -tjetrin, se kështu edhe Europa plakë nuk do e rruajë për ne, siç nuk e ka rruar tash dy mijë e kusur vjet! (Leshin në kuptimin politik)

Haxhi me paret e popullit

Pamflet    -nga Edmond Kaceli

Në aspektin e tolerancës fetare dhe mirëkuptimit fetar jam krejt i hapur, dhe mirëkuptoj të gjithë ata që besojnë! Madje toleranca ime arrin kulmin se unë mirëkuptoj edhe ata që nuk besojnë!

Edhe unë mundohem të besoj në mënyrën time! Besoj si nëpërmjet besimit edhe mos besimit!

Këto mendime (ose ç'mendime) mu ngatërruan në krye kur lexova për herë të parë lajmin se "Presidenti Nishani, ka vizituar, zyrtarisht, Mekën! E zyrtarisht edhe djali i tij qënka veshë me petkun zyrtar të vizitorëve të Mekës" -Nuk e besova në fillim, dhe e mora si shaka e shtypit shqiptar ndaj figurës së shkëlqesisë së tij, presidentit të Republikës!

Por kur e lexova si kryelajm në një pjesë të madhe të medias, atëherë u dorëzova!

U dorëzova dhe nisa ti thërras mendjes dhe kuptimeve të mija për shtetin, besimin dhe raportet ndërmjet tyre në një shtet laik!

Sipas shtyllave të besimit islam (pranoj korrigjimin dhe kërkoj ndjesë nëse gaboj) kush shkon në Mekë, zyrtarisht, kthehet me titullin Haxhi.

Pra presidenti ynë i nderuar, (i nderuar edhe tash në fund të mandatit) ka shkuar për haxhillëk bashkë me një nga familjarët e tij! Nuk ka asgjë të keqe! Ka të drejtë të besojë, ka të drejtë të mosbesojë, ka të drejtë të bëhet Haxhi, ka të drejtë edhe të mos bëhet Haxhi!

Por ka vetëm një detyrë: Të mos bëhet Haxhi, as ai e as të afërmit e tij në delagacionin zyrtar, me paret e taksapaguesve të një shteti që në kushtetutë e ka të përcaktuar se është shtet laik!

Apo ndoshta unë nuk i kuptoj të drejtat dhe detyrat e presidentit tonë të nderuar!

Nëse haxhillëku i shkëlqesisë së tij, ose i të afërmëve të shkëlqesisë së tij, hyn tek detyrat e presidentit (edhe pse me paret tona) i kërkoj ndjesë publike dhe do të thërras gjithë ditën, në mes të miletit, në shenjë dënimi:

Rroftë e qoftë sa malet Haxhi Bujar Nishani! E Poshtë sa malet unë, mosbesuesi i përjetshëm se Shqipëria do të bëhet me njerëz të tillë, që vinë aksidentalisht në krye të vendit!

Shpërgâjtë dhe politikâjtë

Pamflet nga Edmond Kaceli

Politikanët janë si shpërgâjtë e fëmijëve duhet me i ndërru sa herë iu vjen era!

Këtu po iu jap disa versione të marra nga gjuhë të ndryshme (nuk është se i di të gjitha gjuhët, por rroftë sa malet interneti!)

Italisht: Politici e pannolini hanno una cosa in comune: entrambi vanno cambiati regolarmente, e per la stessa ragione

Anglisht: Politicians and diapers have one thing in common. They should both be changed regularly and for the same reason

Spanjisht:  (Tingëllon më bukur) Los políticos y los pañales tienen en común. Ambos deben ser cambiados con regularidad, y por la misma razón

Portugalisht: (i mveshet shkrimtarit portugez José Maria Eça de Queirós (1845-1900) Os políticos e as fraldas devem ser mudados frequentemente e pela mesma razão".

Kinezçe: Nuk mbërrita me e gjetë një gjë të saktë në gjuhën kineze pasi nuk ndoqa udhëzimet e atij shokut politikan, që njëhere e një kohë na këshilloi të mësonim gjuhën e bukur kineze!

E përbashkëta është se në të gjitha gjuhët kjo thënia e famshme iu mveshet personaliteteve të shquara si : Benjamin Franklin, George Bernard Shaw, apo Mark Twain.

(Për nga karakteri dhe krijimtaria artistike më e besueshme është se kjo thënie përkthyer në të gjitha gjuhët e botës, duhet të ketë autorësinë e Mark Twain-it!

Edhe pse në filmin "Njeriu i vitit" (2006) aktori Robin Williams thotë: Dhe kujtojuni, zonja e zotërinj, një frazë e vjetër e një të panjohuri thotë: Politikanët ngjajnë me shpërgâjtë e fëmijëve, duhet me i ndërrua shpesh për të njëjtën arsye!

Kjo frazë më erdhi ndërmend sot në ditën e disatë të protestës së opozitës (që iku nga pozita se u qelb në kohën e sajë), e reagimit, (nëpërmjet mosreagimit) të qeverisë, e cila vjen më shumë erë se shpërgâjtë e fëmijëve të mbushuna plot e përplot. E kur shpërgâjtë mbushen plot duhet të ndërrohen!

Problemi është se në Shqipëri kemi një hall të madh! Shumë të madh! Duke qenë një vend i vogël kemi një numër të kufizuar personazhesh që kujtojnë se kanë lindë të merren me politikë! Personazhe që nuk i ulen gomarit të politikës duke kujtua se është kalë rrace me gjak të pastër arab!

Nga krahu tjetër, ne, populli, që nuk jemi prift, që i ulim e i ngjisim në shpinë të gomarit duke iu vënë shpinën tonë si shkallë shërbimi, ashtu siç perandorët kinezë përdornin shpinën e nënshtetasve të tyre në kohërat e lashta!

Halli shtohet kur këtë grusht politkâjsh e ushqejmë, e majmim, dhe e ndërrrojmë, (kur e dhjet fort), tash 26 vjet!

Tash 26 vjet janë ushqyer, janë shqyer, e shlyer, e dhier, e ridhier aq shpesh sa nuk dimë me kë ti ndërrojmë! E nuk e marrim mundimin të kërkojmë të tjerë për ti zëvendësuar, vetëm përkulim e thyejmë shpinën!

E ashtu me shpinë të thyer, e të përkulur fort, vetëm i riqarkullojmë dhe u ndiejmë erën. Iu ndiejmë erën me shpresën se nuk do të qelben si deri një ditë ma parë!

A se harrova, për arsye, mosreklamimit, pavarësie, e paanësie nuk po jap emra, e as nuk po përcaktoj se kush nga shpërgâjtë e majta, të djathta a të qendrës është dhier më shumë, dhe është qelbë më shumë!...

Unë -kryetar i KE-së, BE-së dhe mik i ngushtë i Donald Trump!

Satirë E. Kaceli

Shqiptarët që prodhojnë marrina me shumicë nuk është e panjohur në tregun ndërkombëtar të marrinave. Bile ne prodhojmë me aq sasi, e cilësi, sa marrinat kthehen në budallëk, që është shkalla më e lartë e zhvillimit budallor të një nacioni.

E nacioni ynë është i lashtë. Aq i lashtë sa shpesh pyes veten: Këtë shkallën e lashtësisë kush e përcaktoi që na ra për hise! Apo na e dhanë të  huajt në shenjë mirënjohjejet për marrinat që bëjmë, e që e kalojnë kufirin natyror të shqipeve!

Ne shqiptarët kemi dhe një veçori tjetër: E prodhojmë marrinë, e ushqejmë, e rrisim derisa e bëjmë gomarllëk, dhe kur fillon të pëllasë, kthehemi dhe e besojmë ne që e prodhuam!

Në këtë javën dixhitale që sapo shkoi, dy marrina më tërhoqën fort, për nga shkalla e intelektit me të cilën u realizuan dhe u trumbetuan!

E para: Trump me origjinë shqiptare!

I dhanë adresën, prejardhjen, fshatin e humbur ku lindën të parët, dhe ku vijonë të lindin stërkushërinjtë e stërlargët të Presidentit amerikan. E stisën me aq klas gomarllëkut sa të nesërmen ai që e publikoi herën e parë  e publikoi sërish, duke thënë se e mori nga një burim origjinal dhe i besueshëm!

Çorbë digitale më të prishur nuk më kishin zënë sytë!

E mendova, e mendova, e mendova (ndonjëherë edhe mendoj!) Fola në telefon dhe me mikun tim Donald Trump! (Pse nuk më besoni! -Është me origjinë shqiptare, dhe unë jam shqiptar. Nuk patëm asnjë problem të vogël se ai nuk di shqip e unë nuk di kokërr fjale në anglisht! U morëm vesh me shenja, folëm me gishta, siç dimë ne shqiptarët!)

Hej dreq hej, ky chek -up i Beqes paska krijuar probleme të rënda në shëndetin mendor të një race që quhet shqiptar dhe këput broçkulla prej mëngjezit e deri në darkë!

E dyta: Policia që duam është më e besura në zinxhirin e trashë të institucioneve shqiptare! Këtë e paska thënë KE (Komisioni Europian) nëpërmjet një anketimi! Populli i beson me shumë policisë se çdokujt tjetër në Shqipëri! I shkreti popull që duhet të besojë çmos!

Sa shumë i beson populli atyre policëve që ruajnë e mbrojnë Republikën Popullor Shqiptare të Hashashit; (sa shumë i beson populli atyre policëve që me urdhër e me ligje absurde,  fusin një fakir në burg për parkim të gabuar të makinës apo për rryp sigurie, e rrinë gju më gju me atë që ka vra të paktën tre vetë nga ky popull i thjeshtë!

Anketimin e ka bërë KE, e anketimi na nxjerr se ne i besojmë policisë! Në ta mbajtë "suma" mos i beso anketimit! (Unë i besoj!)

Nëse KE, BE, a dreqi në qiell, a i biri i dreqit në tokë, e ka bërë një anketim të tillë, ku policia shqiptare del institucioni më i besueshëm në Shqipëri, unë bashkëorigjinasi i Trump-it jam kryetari i KE-së, i BE-së, madje dhe kryetari i dreqit! E nëse policia është më e besueshmja merreni me mend se në ç'dreq gjendjet është katandisë Shqipëria prej institucioneve të tjera!

Ndërkohë që shkruaj,  shpresoj të mos dalë, të paktën për tre orët në vijim, një budallëk më i madh, se do të mi humbte aktualiteti! Aktualiteti që thotë se në Shqipëri çudia më e madhe zgjat tre orë!

A pas këtyre tre orëve: Qentë le të lehin, karvani shkon përpara! (Enver -Ramiz -Fatos- Sali -Edvin- Karvani)

Edmond Kaceli

Taksë për Dybekun! -Pamflet nga E. Kaceli

Ky është një nga ato mjetet e lashta që njeriu ka përdorë për të nxjerrë gjalpin nga qumështi. Por kjo teknologji e lashtë pellazgo- ilire- arbërore -shqiptare, nuk është objekti i këtij shkrimi mirëinformues.

Vegla, në pellazgjishto -ilirishto -arbërishto- shqiptarishto, quhej TUNDËS, TPI (i hundore) ose në turqishten e folur në Shqipëri quhet DYBEK.

(Sa për njoftim e ka tundur aq shumë Nafija në atë filmin e Koço Devoles sa ia nxorri yndyrën në shesh!)

Në vijim të traditës pellazge, kjo vegël përdoret edhe sot e kësaj dite nëpër fshatrat e Shqipërisë.

Sipas mediave tundja e Dybekut është intensifikuar fort në ditët tona nëpër zyrat e shtetit duke iua hequr yndyrën (kolesterolin e keq) pushtetarëve, që në shërbim të popullit sakrifikohen herë pas here në procese pune argëtuese.

Problemi qëndron diku tjetër.

Në vijim të taksave dhe kontrolleve taksore që shtetit i mirëdreqtuar nga Lideri suprem ka ndërmarrë gjatë këtyre viteve të mbrame, flitet se në janar dotë fillojë të taksojë edhe tundësin, që me marrëveshje gjuhësore po e quajmë thjeshtë Dybek.

Taksimi  i Dybekut vjen menjëherë pas kontrolleve mbi duhanin e bërë në fshat, mbi qumështin e prodhuar në fshat, mbi rakinë e prodhuar në fshat, mbi mishin dhe leshin e prodhuar në fshat, mbi fiqtë, mollat, dardhat, arrat e mbi çdo lloj kokrre tjetër të prodhuar në fshat...

Vetë Lideri, do të mbajë një fjalim përpara qytetarëve dhe fshatarëve, mbi rëndësinë e tundjes së qumështit, në fshat dhe në zyra, mbi ndikimet që do të ketë taksa e Dybekut në prodhimin e përgjithshëm bruto e neto të vendit, dhe sidomos mbi efektin psikologjiko -terapeutik që merr tundja dhe shkundja e Dybekut nëpër zyrat e shtetit!

Lideri do të mbyllë fjalimin me një të rrahur të brrylit dhe me ngritjen e shkopit të Dybekut në ajër, në shenjë Rilindjeje të traditave.

Të pranishmit do të ngrejnë lart parullën "Me dybek në dorë çajmë bllokadën gjermane drejt familjes europiane!"

Të nesërmen analistët e kazanëve pranë qeverisë, dhe ata pranë opozitës do të shkruajnë artikullin analitiko -informues: Rëndësia e Dybekut, taksës mbi Dybekun dhe Vettingu alla shqiptar!

Lider Akbar (Rroftë Lideri) dhe Kazani Xhevap (Media e Lirë)!

Post scriptum: Gezuar festat! nga Zekthi