Kronikë e një gjumi të paralajmëruar

 Nga Eralda Baze

Mjafton një lajm i keq
Si: një jetime siriane po vuan e po heq
Apo: një rus e një serb kuvendojnë në Ballkan
Apo: lotët patriotikë të krokodilave tanë
Dhe më vjen të ul siguresën
Të zhytem në heshtje, të trimëroj shpresën.



Sikur shpëtimi të ish kaq i lehtë...
Fqinji i papunë fillon e bërtet:
mallkon qeverinë, krizën, fatin,
qiranë, ujin, dritat, sahatin.
Poshtë në rrugë dy lypësa bëjnë
shamatë:
kazani i plehrave dhe sot i la thatë.



Veç Lola e bukur s’e prish terezinë:
jep urdhra lozonjarë që ta marrin me makinë.
Roberti ankohet: “Ku më hodhi Zoti?”
Ishte në Belgjikë, por u kthye patrioti.

Nga rafti i librave Naimi qan pa zë:
male, lisa, lumenj, s’ka ngel më asgjë...
Se poemat janë shterp mor Rilindas i mjerë,
adashët e tu sot me to po bëjnë nder.

U vënë emra të huaj, herë shkurt, herë gjatë:
PPP, koncesione, veç jo shqip “me zhvat”.

Pak valium po kërkoj me dhimbje, me ngulm
Dhe nga vendi i shkund gjithë sirtarët,
Shpëtimin tashmë pres ta gjej në gjumë,
Siç priste Kavafis barbarët...

Nga 200 Petrita në 200 Skiftera!

-Satirë nga E. Kaceli

Fort i dashtun Kryetimonieri pa patentë i makinës së rrënueme të vendit tim! -Je nish pasha te madhin Zot! Je njish e çfarë njishit!

Je hero! Je yll! Je boss! (Jo boss i krimit siç te thonë ata blutë që nuk kanë lidhje me uniformat e policisë që aq fort e duam!)

Je lider! Je kryelider!Je largpamësi ma i math që historia moderne shqiptare e këtyne viteve mas 90-es ka njoftë!

Ja kalove dhe Berishës. E ç'dreqin asht Sala përpara tejet! Ai ishte mjek jo timonier! E në tepsinë e Saliut hanin të gjithë!

Je aq i aftë, aq i përgatitun politikisht e mendërisht, sa i le të gjithë në bisht të karrocerisë së shtetit shqiptar!

Ke ba shtet! dhe vazhdon me ba shtet! Përqiell e përdhè!

Shtet e çfarë shtetit! He të na e rroç sa malet e Veleçikut, Taraboshit, Nemërçkës etëtjerë, e të tjerë! Marrç sa më shumë nga ditët e tua!

E nise historinë shtetformuese bash si Komandanti ynë Legjendar, me dyqind Petrita (rilindës). E rilinde gjithkah ku kalove. E rilinde aq fort, shtetin, sa edhe rilindasve të shquar iua harruam emrin!

Le në hije edhe vetë Heroin Kombëtar, kur ajo Petritja (e nji prej dy qinshes), ia dhjeu Heroit duke të nxjerre para të gjithëve si Skënderbeu i Vërtetë, në versionin mik i ngushtë me turqit!

Rrugës me gropa të historisë moderne të shtetformimit rilindas pate edhe ndonjë problem të vogël, ndonjë tra të thyer, ndonjë grusht miell turinjve, ndonjë mollatartë të kuqe, e të pjekun fort, ndonjë kokërr vezë... Por ti Lideri ynë i math, e largpamës, vijove rrugën me vendosmëri të pashoqe!

I ndjekun, marrisht, gjithëherë, prej dyqind Petritave që për asnjë çast nuk të lanë vetëm! Edhe pse, në ecje e sipër, i hodhe nga makina njërin pas tjetrit!

 

Tash në ditët e mbrame të rilindjes, që e rilinde aq shumë sa ia shkatrrove organin e pjellorisë, kur baj dy llogori më dalin prapë dyqind të fillimit!

Por jo dyqind Petrita! Dyqind Skiftera!

Vetëm një Lider largpamës si ju, mund ta bënte këtë shëndrrim gjigant!

E na njerëzia e thjeshtë, që nuk kuptojmë asgjë nga shtet-bamja, e shtet -dreqtimi, vërejmë me gëzim të math shëndrrimin e dyqind Petritave në dyqind Skiftera!

Nga ata Skifterat që lanë nam vilave e pallateve të botës, duke ia ngritë zanin Shqipërisë e duke ndihmu me forcë të jashtëzakonshme në integrimin e sajë europian!

E këta dyqind Skifterat kanë nevojë për Kryeskifterin!

Të paçim e të daçim o Kryeskifteri ynë i pavdekshëm!

Taksë për Dybekun! -Pamflet nga E. Kaceli

Ky është një nga ato mjetet e lashta që njeriu ka përdorë për të nxjerrë gjalpin nga qumështi. Por kjo teknologji e lashtë pellazgo- ilire- arbërore -shqiptare, nuk është objekti i këtij shkrimi mirëinformues.

Vegla, në pellazgjishto -ilirishto -arbërishto- shqiptarishto, quhej TUNDËS, TPI (i hundore) ose në turqishten e folur në Shqipëri quhet DYBEK.

(Sa për njoftim e ka tundur aq shumë Nafija në atë filmin e Koço Devoles sa ia nxorri yndyrën në shesh!)

Në vijim të traditës pellazge, kjo vegël përdoret edhe sot e kësaj dite nëpër fshatrat e Shqipërisë.

Sipas mediave tundja e Dybekut është intensifikuar fort në ditët tona nëpër zyrat e shtetit duke iua hequr yndyrën (kolesterolin e keq) pushtetarëve, që në shërbim të popullit sakrifikohen herë pas here në procese pune argëtuese.

Problemi qëndron diku tjetër.

Në vijim të taksave dhe kontrolleve taksore që shtetit i mirëdreqtuar nga Lideri suprem ka ndërmarrë gjatë këtyre viteve të mbrame, flitet se në janar dotë fillojë të taksojë edhe tundësin, që me marrëveshje gjuhësore po e quajmë thjeshtë Dybek.

Taksimi  i Dybekut vjen menjëherë pas kontrolleve mbi duhanin e bërë në fshat, mbi qumështin e prodhuar në fshat, mbi rakinë e prodhuar në fshat, mbi mishin dhe leshin e prodhuar në fshat, mbi fiqtë, mollat, dardhat, arrat e mbi çdo lloj kokrre tjetër të prodhuar në fshat...

Vetë Lideri, do të mbajë një fjalim përpara qytetarëve dhe fshatarëve, mbi rëndësinë e tundjes së qumështit, në fshat dhe në zyra, mbi ndikimet që do të ketë taksa e Dybekut në prodhimin e përgjithshëm bruto e neto të vendit, dhe sidomos mbi efektin psikologjiko -terapeutik që merr tundja dhe shkundja e Dybekut nëpër zyrat e shtetit!

Lideri do të mbyllë fjalimin me një të rrahur të brrylit dhe me ngritjen e shkopit të Dybekut në ajër, në shenjë Rilindjeje të traditave.

Të pranishmit do të ngrejnë lart parullën "Me dybek në dorë çajmë bllokadën gjermane drejt familjes europiane!"

Të nesërmen analistët e kazanëve pranë qeverisë, dhe ata pranë opozitës do të shkruajnë artikullin analitiko -informues: Rëndësia e Dybekut, taksës mbi Dybekun dhe Vettingu alla shqiptar!

Lider Akbar (Rroftë Lideri) dhe Kazani Xhevap (Media e Lirë)!

Post scriptum: Gezuar festat! nga Zekthi