Kronikë e një gjumi të paralajmëruar

 Nga Eralda Baze

Mjafton një lajm i keq
Si: një jetime siriane po vuan e po heq
Apo: një rus e një serb kuvendojnë në Ballkan
Apo: lotët patriotikë të krokodilave tanë
Dhe më vjen të ul siguresën
Të zhytem në heshtje, të trimëroj shpresën.



Sikur shpëtimi të ish kaq i lehtë...
Fqinji i papunë fillon e bërtet:
mallkon qeverinë, krizën, fatin,
qiranë, ujin, dritat, sahatin.
Poshtë në rrugë dy lypësa bëjnë
shamatë:
kazani i plehrave dhe sot i la thatë.



Veç Lola e bukur s’e prish terezinë:
jep urdhra lozonjarë që ta marrin me makinë.
Roberti ankohet: “Ku më hodhi Zoti?”
Ishte në Belgjikë, por u kthye patrioti.

Nga rafti i librave Naimi qan pa zë:
male, lisa, lumenj, s’ka ngel më asgjë...
Se poemat janë shterp mor Rilindas i mjerë,
adashët e tu sot me to po bëjnë nder.

U vënë emra të huaj, herë shkurt, herë gjatë:
PPP, koncesione, veç jo shqip “me zhvat”.

Pak valium po kërkoj me dhimbje, me ngulm
Dhe nga vendi i shkund gjithë sirtarët,
Shpëtimin tashmë pres ta gjej në gjumë,
Siç priste Kavafis barbarët...

Ku është problemi këtu!

-satirë nga E. Kaceli

Do të bëjmë zgjedhje të lira, demokratike, dhe shëmbullore. Më të lirat, më shembulloret dhe më demokratiket në të gjithë botën!

Më të lirat, më demokratiket dhe më shembulloret në të gjithë Azinë!

Më demokratiket se në USA! Më të bukurat në Europë! Më shembulloret në të gjithë Ballkanin!

Madje do të bëjmë zgjedhjet më të lira, më demokratike, dhe më shembulloret se në vetë Shqipërinë që e duam fort!

Më të lirat, sepse duke qenë një koalicion, dhe disa partiçka të vogla, krejt të vogla, nuk do të shpenzojmë asnjë kokërr leku për reklama, spote marramendëse, xhiro me autobusë, bileta udhëtimi falas, e më the, e të thashë!

Krejt si në ato lajmërimet përkujtimore "Ju presim për vizita pa shpenzime!" -Jena popull i zgjuar e jo lojna!

Do të jenë më demokratiket, sepse do të votohet në mënyrë pluraliste sipas parimit demokratik "Voto kë të duash, por sot jam vetëm unë në listë!".  E shqipëruar në gjuhën pellazgo -ilirishte: Unë jam edhe pula edhe sorra! - Zgjidhni e merrni çfarë do të hani për katër vjet!"

Do të jenë më shembulloret! Mbështetur në parimin "Topi është i imi, penalltinë e gjuaj vetë" Që don me thanë:

Unë kandidoj! Unë votoj! Unë numëroj! Unë fitoj! Unë qeveris!

Një nga parimet parimet themelore të demokracisë tipike shqiptare i sanksionuar edhe në Kushtetutën e Republikës që është Bibla e demokracisë sonë të ndërtuar me mund e sakrifica!

Nëse populli i don, i don, dhe i don fort, nuk e kuptoj ku qëndron problemi këtu?! Le të qeverisin edhe për katër vite të tjera, siç kanë qeverisë deri më sot! Duke e kthyer vendin në një kopsht të gjelbëruar në zemër të Europës, shembull të demokracisë, zhvillimit, korrupsionit, mirëqenies, mirëqeverisjes... dhe shumë të mirave të tjera që për arsye sekreti shtetëror nuk po i vëmë në dukje!...

Veç mos harroni atë këngën e bukur partizane, me të cilën do të zëvendësojmë Hymnin e Flamurit "N'ato maja rripa-rripa\ një herë më hipe\ një herë ta hipa"!

Pamflet: Milionerët (morracakët) e poshtërsisë

-Sepse vetëm në Shqipëri mund të ndodhë që biesh të flesh me gruan si morracak e të gdhihesh milioner apo miliarder!

Në radhë të parë nuk kam asgjë kundër milionerëve dhe njerëzve të pasur! Bindja ime, thellësisht e djathtë nuk ma lejon këtë luks. Çështja është më e ngatërruar kur bëhet fjalë në mënyrë të veçantë për milionerët shqiptarë të 26 viteve të fundit.

Askush nuk është në gjende të thotë, si e qysh, e ka bërë milionin e parë me punë të ndershme! Nëse gaboj ju kërkoj ndjesë!

E nëse jeni në gjendje të më thoni si u bë milioni i dytë, jua dyfishoj ndjesën!

Madje kam kurajo t'iu kërkoj ndjesë në progresion gjeometrik, (atyre biznesmenëve që e kuptojnë rregullën e progresioneve) për çdo miljon që kanë mbledhur në progresion matematik, në mënyrë të drejtë dhe (zot na fal!) të ndershme!

Shumë prej këtyre milionerëve në valutë të huaj, e miliarderëve në lek shqiptar, a miliarderëve në valutë të huaj e supermiliarderëve në lek shqiptar, i mbaj mend si e filluan! Ishin të gjithë njerëz të thjeshtë si ne! Patën kurajo të hidheshin në rrugën e biznesit pa ditur as edhe kuptimin e kësaj fjale! Ndryshe nga ne, ata kuptuan A-në e të bërit biznes në Shqipëri: Pandershmërinë absolute në biznes dhe lidhje fort të ngushta me politikën!

Me pak fjalë përkthehet në: Kontrabandë (Cili profesor ekonomie mund të llogarisë me përafërsi shifrat e shtetit në hije të kontrabandës mbi 25 vjeçare), mospagesë taksash dhe detyrimesh fiskale, (inspektorët e taksave, drejtuesit e doganave, u enjtën nga xhepa dhe vijojnë të fryhen nga barku edhe sot e kësaj dite) lidhje me të fortin e politikës (korrupsion)! E duke ju ngjitur politikës zbuluan parajsën e investimeve shtetërore, mësuan fjalën tender, e zhvilluan përsosmërisht, alla shqiptarçe, derisa sa mbërritën përsosmërinë në kulmin e sajë: Koncesionin!

Zbulime tipike të bizneseve të pandershme: tenderat, koncesionet, ligjëbërjet tipike në shërbim të hajnave të pajisur me "Rolex", "Pierre Cardin", Prada", "Valentino", krijuan milionerët modernë tipikë shqiptarë: Xhepfryrë, barkmëdhenj, kokëtrashë, arrogantë, të fortë, lektorë (që japin leksione) të zgjuarsisë, seksitë të pamoralshëm, të parfumuar deri në brekët, ironikisht, me vrimë, por armiq historikë të sapunit!

Vitet që nga '90-ta e deri më sot prodhuan, në heshtje ose me bujë, milionerë (miliarderë) nga të gjitha fushat: fshatarë injorantë por të fortë, qytetarë turkoshakë por nuhatës të pushtetit dhe lidhjes me paranë, kryepleq që vodhën edhe gurët e fshatit, kryetarë komunash e bashkishë, që kur lanë punën u gjendën esnafë 24 karatësh, drejtues policie, gjykatës, prokurorë, deputetë, drejtorë shkollash, profesorë universitetesh, gazetarë... Të gjithë ngjyen kafshatën në gjellën e turlive të biznesit të pandershëm tipik shqiptar duke hyrë në kategorinë e të fortëve, dhe të zgjuarve, me para në xhep!

Në kategorinë e milionerëve të poshtërsisë.

Një poshtërsi e frikshme, kriminale, tmerrësisht e pafund! Që do ta vuajmë për vite, e vite, e vite... Dhe askush prej tyre nuk do të përgjigjet  kurrë! Kurrë!

Sepse vetëm në Shqipërinë e çudive dhe ndyrësive pa kufi, mund të ndodhë mrekullia. Mrekullia që një gjykatës, prokuror, politikan, pushtetar, deputet, drejtues policie, doganier, portier, gazetar, kriminel ordiner i lidhur me politikën, i djathtë, i majtë, a i qendrës, të bjerë të flejë me gruan si morracak dhe të nesërmen të gdhihet milioner! Apo miliarder, thoni si të doni!

Edmond Kaceli