Kujdes me aeroportet!

Satirë

-Njëky Lideri ynë rozë, po e shëndrron vendin në një superfuqi aeroportuale!

Kryeministri dhe Lideri ynë i nderuar, Shkëlqesia e Tij e përndritme dhe e stërgjatë, ka shpallë, së mbrami, ndërtimin e një aeroporti të ri në Sarandë! Një aeroport turistik jashtëzakonisht i vlefshëm!
Përveçse i gjatë është edhe shumë gjatëpamës!

Më ndërtimin e aeroporteve, po ia kalon edhe të përndriturit tjetër, blu, Sali Berisha i cili e pati mbushë Shqipërinë me hidrocentrale, e centrale termo -bërthamore, duke e shëndrruar në superfut'qi energjitike!

(Historia na kujton se edhe një tjetër udhë -dreq -tues, paradhësi i këtyre të dyve! Ai dreq na e pati shëndrruar Shqipërinë në vendin më të fortifikuar në botë!)

Pas ndërtimit të aeroportit të Divjakës, ku zunë rob edhe një italian ndërsa kishte ardhë për turizëm mushkonjash, ndërtimi i aeroportit të Kukësit, dhe atij të Vlorës, janë një tjetër prioritet e sukeses madhështor i Liderit suprem!

Në takimet bythë më bythë me popullin (për ti dalluar me takimet gju më gju të Qoftëlargut) njerëzia i kërkuan, përveç ndërrimin e atleteve me këpucë,  edhe ndërtimin e disa aeroporteve të tjera në disa nga fshatrat me rëndësi strategjiko -turistike për Shqipërinë.

Ringritjen e aeroportit të Gjadrit në Lezhë, e kur të kalojë për në Lezhë, t'ia fusë edhe një aeroport në fshatin Shënkoll, një aeroport në Vithkuq, një aeroport në Gruemirë, e një aeroport në KurveLesh! (Të gjithë sa për fillim!)

Për të mosditunit e thjeshtë, dhe për të mosditunit e zhvilluar, aeroporti është ajo fusha e sheshtë ku hypin e zdrypin avionët e mbushur me njerëz.

Sa për t'iu ndriçuar pak trutë: Një aeroport i madh ka nevojë për 4 km pistë; një aeroport mesatar ka nevojë për 3 km pistë; dhe një aeroport i vogël ka nevojë për 1.8 deri në 2.2 km pistë.

E me gjithë këto aeroporte që po ndërtohen, që po pritet të ndërtohen, dhe që po fantazon Lideri të ndërtohen në Shqipërinë 355 km gjatë e 150 km gjërë, në vijë ajrore, në cilin qiell do të fluturojnë!

Se me këtë ritëm do të ketë një trafik kaq të rënduar ajror, sa nuk e shpëton dot as ndërtimi i bypasse-ve qiellore.

Problemi zgjidhet vetëm nëse Gjatësia e tij, Qoftë Larg, vendos të lëshojë, pas ndërtimit të aeroporteve nëpër katundet dhe katun -qytetet shqiptare, postin e kryministrit e të marrë në dorë personalisht, komandimin e trafikut ajror në Shqipërinë superfu -qike aeroportuale!

Vetëm kështu qielli, ata që fluturojnë nëpër qiell, e ne që fluturojmë nëpër tokë do të ndiheshim të sigurtë gjatë frymëmarrjes dhe frymënxjerrjes së përditshme!

Edmond Kaceli

Prek Cali dhe një histori me partizanë

Nga Edmond Kaceli

Kam pasë dy kushërinj partizanë, shpirti u ndrit'të në qiell e pushofshin në paqe!

Ishin dy vëllezër Nik Fran Kaçeli e Gjon Fran Kaçeli. Historia fillon nga mënyra e rekrutimit me forcë që kriminelët e udhëheqjes komuniste iu bënin  djemve të Veriut gjatë tranzicionit të tyre nga Shqipëria e Veriut për të shkuar në ndihmë të vëllezërve kriminelë komunistë të Jugosllavisë!

Komunistët, nën petkun e liberatorëve(!)  detyronin nga një mashkull për shtëpi të bashkohej me zor në luftën e tyre. Luftë që kurrë nuk u bë lufta e popullit! Kur erdhën në shtëpinë e Kaçelajve (Turkajve), sekuestruan nga një djalë për familje. Gjyshi im, Prekan Zef Kaceli ishte djalë i vetëm. E axha i tij Fran Gjergj Kaçeli, për mos me lanë hisen e vllaut për me "hupë në luftë" duke pasë tre djem, dërgoi dy djemtë e tij, ngase kishte tre djem. Ky ishte shpirti i Veriut!

Dy djemtë e axhës së gjyshit, Nika dhe Gjoni u kthyen të dy të gjallë. Të gjallë por të sakatuar nga lufta. Nga Lufta jo në Shqipëri! Por nga lufta në Jugosllavi! Nga lufta e përbashkët e kriminelëve komunistë për bashkim -vëllazërimin me armikun më të madh të Shqipërisë, dhe të Shqipërisë së Veriut në veçanti.

Sa herë kam dëgjuar prej tyre, me kuriozitet dhe frikë se mos na spiunonte kush, për trimëritë dhe heroizmin e partizanëve!

Baci Nikë, kallxonte shpesh se:

Gjermanët ishin në ikje të vazhdueshme. E na trimat partizanë, i ndiqnim mbrapa vetëm kur ishim të bindur se forca e armëve të tyre nuk mbërrinin tek ne. Ata ik e na ec. Një herë që guxuam të afroheshim më shumë se distanca e zakonshme, plumbat e mitrolozëve gjermanë na bënë të strukeshim për disa orë rresht. Ndërsa kur kaluam kufirin në ndihmë të jugosllavëve, kena pa tmerr me sy! Nuk kena shkrepë armë. Por në trupat tona bani kërdinë ùja (uria) të ftoftit akull dhe sidomos tifoja e morrit! Po kena luftua me morrat. Shumë prej nesh nuk u kthyen më nga ajo luftë!"

Nikës në spitalet partizane të jugosllavisë i kishin humbë të gjithë gishtat e këmbëve prej dimrit. Ndërsa Gjoni kishte humbë njërën këmbë!

E tash deshta me dalë tek ata partizanët që u vranë në Kelmen nga beteja e përgjakshme e komunistëve me Prek Calin dhe bashkëluftëtarët e këtij tribuni të shqiptarisë. (Gazetari dhe poeti Marash Mirashi, e pati emëruar në një shkrim të mbështetun në fakte historike "Robin Hudi shqiptar! -Kërkoni në koleksionin e gazetës Koha Jonë,viti 91-92 )

Partizanët e thjeshtë, një pjesë e mirë e tyre të rekrutuar me forcë si ushtarë të brigadave partizane, të injektuar shpejt e shpejt me frikën e marrjes së pushtetit nga reaksionarët, pa asnjë përvojë minimale luftarake, realisht, u vranë në një betejë vëllavrasjeje të ndërsyer nga udhëheqësit  e kuq kriminelët Enver Hoxha dhe Mehmet Shehu!

Plumbat dolën nga armët e malësorëve që mbronin jetën dhe trojet e tyre kundër kolerës së kuqe. Por dorasit ishin kriminelët e kuq që bënin llogaritë e një viti pas luftës! Llogaritë e të ashtuquajturit Pushtet Popullor që do ti kishte "themelet e mbrujtura me gjak"!

Më vjen keq për ata partizanë, ushtarë (fshatarë) të thjeshtë, që humbën jetën atë ditë, duke mos pasë rrugë tjetër. Përpara kishin malësorët luftëtarë të sprovuar, e atdhetarë -armiqtë tradicionalë të Jugosllavisë e komunizmit. Nga pas kishin komandatët e kuq -kriminelë të lindur e të bindur për të shtruar Veriun me çdo kusht!

Nuk jam ekstremist por historia nuk eshte ashtu siç e shkruan kriminelet e kuq! Prek Cali nuk ka qenë bashibozuk por një ndër patriotët dhe burrat më të nderuar të zonës së Veriut. Luftëtar dhe patriot, i tradhëtuar prej komunistëve dhe këlyshve të tyre! Ai u dorëzua në "besë" të komunistëve të pabesë, duke iu thënë bashkëluftëtarëve të tij kundër kolerës së kuqe " Nuk duhet me u vra vëllau me vëllanë". Ai u dorëzua per të ndaluar vëllavrasjen e metejshme në Veri, të nisur dhe të vazhduar nga udhëheqësit kriminelë komunistë. Komunistet e udhëhequr nga krimineli i kuq Mehmet Shehu dhe Enver Hoxha, e vranë dhe i masakruan edhe kufomën!

Shënim: Diskutimi për prishjen e shtëpisë së tij, nuk më tërheq. Më duket lojë fjalësh. Prek Cali, si çdo i vdekshëm i kësaj toke ka dritë -hijet e tij që vijnë nga shumë faktorë të ngatërruar të kohës, që historianët e ardhshëm të Shqipërisë kanë për detyrë ti sqarojnë! Por Prek Cali ka ngritë Kullën e Legjendës në zemrat e malësorëve të Veriut dhe në Historinë e Shqipërisë duke i vënë në themel të Kullës shënimin e kufinjve, dhe guximin e përballjes me kriminelët e kuq. Të tjerat janë përralla!

Unë -kryetar i KE-së, BE-së dhe mik i ngushtë i Donald Trump!

Satirë E. Kaceli

Shqiptarët që prodhojnë marrina me shumicë nuk është e panjohur në tregun ndërkombëtar të marrinave. Bile ne prodhojmë me aq sasi, e cilësi, sa marrinat kthehen në budallëk, që është shkalla më e lartë e zhvillimit budallor të një nacioni.

E nacioni ynë është i lashtë. Aq i lashtë sa shpesh pyes veten: Këtë shkallën e lashtësisë kush e përcaktoi që na ra për hise! Apo na e dhanë të  huajt në shenjë mirënjohjejet për marrinat që bëjmë, e që e kalojnë kufirin natyror të shqipeve!

Ne shqiptarët kemi dhe një veçori tjetër: E prodhojmë marrinë, e ushqejmë, e rrisim derisa e bëjmë gomarllëk, dhe kur fillon të pëllasë, kthehemi dhe e besojmë ne që e prodhuam!

Në këtë javën dixhitale që sapo shkoi, dy marrina më tërhoqën fort, për nga shkalla e intelektit me të cilën u realizuan dhe u trumbetuan!

E para: Trump me origjinë shqiptare!

I dhanë adresën, prejardhjen, fshatin e humbur ku lindën të parët, dhe ku vijonë të lindin stërkushërinjtë e stërlargët të Presidentit amerikan. E stisën me aq klas gomarllëkut sa të nesërmen ai që e publikoi herën e parë  e publikoi sërish, duke thënë se e mori nga një burim origjinal dhe i besueshëm!

Çorbë digitale më të prishur nuk më kishin zënë sytë!

E mendova, e mendova, e mendova (ndonjëherë edhe mendoj!) Fola në telefon dhe me mikun tim Donald Trump! (Pse nuk më besoni! -Është me origjinë shqiptare, dhe unë jam shqiptar. Nuk patëm asnjë problem të vogël se ai nuk di shqip e unë nuk di kokërr fjale në anglisht! U morëm vesh me shenja, folëm me gishta, siç dimë ne shqiptarët!)

Hej dreq hej, ky chek -up i Beqes paska krijuar probleme të rënda në shëndetin mendor të një race që quhet shqiptar dhe këput broçkulla prej mëngjezit e deri në darkë!

E dyta: Policia që duam është më e besura në zinxhirin e trashë të institucioneve shqiptare! Këtë e paska thënë KE (Komisioni Europian) nëpërmjet një anketimi! Populli i beson me shumë policisë se çdokujt tjetër në Shqipëri! I shkreti popull që duhet të besojë çmos!

Sa shumë i beson populli atyre policëve që ruajnë e mbrojnë Republikën Popullor Shqiptare të Hashashit; (sa shumë i beson populli atyre policëve që me urdhër e me ligje absurde,  fusin një fakir në burg për parkim të gabuar të makinës apo për rryp sigurie, e rrinë gju më gju me atë që ka vra të paktën tre vetë nga ky popull i thjeshtë!

Anketimin e ka bërë KE, e anketimi na nxjerr se ne i besojmë policisë! Në ta mbajtë "suma" mos i beso anketimit! (Unë i besoj!)

Nëse KE, BE, a dreqi në qiell, a i biri i dreqit në tokë, e ka bërë një anketim të tillë, ku policia shqiptare del institucioni më i besueshëm në Shqipëri, unë bashkëorigjinasi i Trump-it jam kryetari i KE-së, i BE-së, madje dhe kryetari i dreqit! E nëse policia është më e besueshmja merreni me mend se në ç'dreq gjendjet është katandisë Shqipëria prej institucioneve të tjera!

Ndërkohë që shkruaj,  shpresoj të mos dalë, të paktën për tre orët në vijim, një budallëk më i madh, se do të mi humbte aktualiteti! Aktualiteti që thotë se në Shqipëri çudia më e madhe zgjat tre orë!

A pas këtyre tre orëve: Qentë le të lehin, karvani shkon përpara! (Enver -Ramiz -Fatos- Sali -Edvin- Karvani)

Edmond Kaceli

Vitet e kinezëve dhe vitet e shqiptarëve!

Satirë nga E. Kaceli

  -Gëzuar populli inë i mrekullueshëm! - Kjoftë Largu

Kinezët, një popull i mrekullueshëm, në kalendarin e viteve i quajnë viti i Derrit, i Qenit, i Miut, i Gomarit, i Tigrit etj.

Në bazë të këtyre viteve populli i madh, mbi një miliardësh, feston ndërrimin e moteve dhe shkruan historitë e tij. Në bazë të këtyre viteve ata lexojnë të shkuarën dhe përgatiten për të ardhmen!

Po ne shqiptarët? (Një popull që me vështirësi llogaritore themi se bëhemi nja 7 miljon, duke i mbledhë shqiptarët anë e mbanë botës, krejt si ndihmat humanitare!) Si llogarisim vitet? Si e kujtojmë të shkuarën? Si duhet ta thërrasim të ardhmen?

Çështje e vështirë. E vështirë dhe e ngatërruar! E ngatërruar për një popull që fatin vet e lidhën si ai fshatari që lidhi gomarin për trenin e ndaluar në stacionin hekurudhor të Lezhës e iku të bënte pazar ...

Ne jemi krenarë. Jemi edhe të lezetshëm, edhe krenarë, edhe të lumtur. Sidomos të lumtur që jemi shqiptarë e jo kinezë! (Edhe pse kinezët një herë e një kohë ishin miqtë tanë të mëdhenj!)

Le të krenohen dhe festojnë kinezët vitin e Tigrit, Derrit, Qenit, Miut, Gomarit, etj. Ne shqiptarët në mundimin bosh për me u bà shtet, kemi kaluar (e festuar sipas stilit shqiptar) vitet e Merhumit, Kjoftë Largut, Gjarpërit me Syze, Doktorit, Pijanecit, Njeriut që Qesh, dhe vitet e këtij të Gjatit!

Në këtë ndërrim vitesh, ndërsa lutemi në fshehtësi të paktën të lulëzojnë vitet e Bukuroshit, urojmë njëri -tjetrin: Gëzuar 2017 -ën, Vitin e Vettingut!

E nën drejtimin e ambasadorit amerikan me origjinë të hershme kineze, këndojmë hymnin e pavarësisë nacionale: "Oh sa mirë me qenë shqiptaro -kinez, ole, ole, olelelllleee!"

Kartolinë: Gëzuar Ditën e Çlirimit! nga E. Kaceli

Kjo fotografi është marrë përpara disa vitesh në qendër të Tiranës. Më pas është zhdukur. Flet sa për një mijë fjalë.

Të ekzekutuar politikë                  5037 burra

                                                          450 gra

Të burgosur politikë                  26 788 burra

                                                          736 gra

Të vdekur nga torurat në burgje    988 burra

                                                              7 gra

Shtetas të huaj të dënuar             1215 burra

                                                           38 gra

Të internuar dhë dëbuar          50 000 familje.

Shtesë: Numri i të dënuarve për gjenocid komunist nga viti 1990 deri më sot:

                                     ZERO!

Gëzuar Ditën e Çlirimit!

Mund të lexoni edhe linkun:
http://zekthi.blogspot.it/2007/11/pamflet-parade-me-flamur-te-shkyernga.html