Lexues

lunedì, febbraio 25, 2019

Satirë: Vazhdojmë me arrestimet!


Satirë 

(Foto: Kjo punë është më radhë, si ajo kënga partizane: N'ato maja rryp- rrypa, një herë ma hype e një herë ta hypa!)

I dorëzuan mandatet! Pse bëheni merak?! Pse ia kjani hallin opozitës?! Në fund të fundit është zgjedhja e tyre!
Në kohën e Enverit, kokrrat që shkonin për opozitën përfundonin në koshin e kokrrave të pushtetit popullor! E meqënëse populli deshti fort Enverin, menjëherë opozitarët e parë, e në vijim, u vranë, u futën në burgje, u internuan!
Kështu populli ynë trim, heroik e partienever dashës votoi, për vite e vite, me rezultatin fantastik 99.99%.
Ishte votë e lirë dhe e drejtë! E ligjshme në bazë të ligjeve në fuqi! Bota habitej për popullin tonë të lumtur që votonte masivisht vetëm Partinë!

Ramiz Alia dhe Partia e Punës fituan kundër opozitës së parë shqiptare, në zgjedhjet e para pluraliste! A iu kujtohet ai që i thërriste Neritan Cekës: Dale, dale, e bëre dekllaratën, nashti rri të dëgjosh përgjigjen!
Opozita u hodh në protesta për votën e vjedhur e të manipuluar.
Të huajt bënin thirrje për tolerancë, protesta paqësore e dreqi e di se çfarë! (U vranë, e më pas u harruan, edhe katër djem në rrugët e qytetit më antikomunist në botë, në Shkodrën e dhunuar e të harruar nga të gjitha pushtetet!

Njaty në 1996 populli votoi bindshëm për partinë demokratike të Sali Berishës! Se populli ynë dashuron gjithmonë vetëm një Parti! Opozita u tkurr. Në fillim nuk pranoi ti merrte mandatet që ia fali bujarisht qeveria! Qeveria e Partisë që erdhi nga vota e lirë e popullit me një rezultat mbi 80%!

Rezultati: 1997! Protesta të dhunshme! Fundi i ushtrisë shqiptare. Armatosja e popullit! Të vrarë më shumicë nga të gjitha palët! Vetëm nga politikanët nuk u vra asnjë! Maksimumi, morën nga një presh në bythë! E ikën të lumtur që populli i don aq fort.
Të huajt gjithmonë na u gjendën pranë!
Ndërkombëtarët i bënin thirrje opozitës të hynte në parlament, të mos braktiste e parlamentin, të respektonte vullnetin e popullit!
(Pirdh dreq e bëj përpeq!)

Pas 1998, pati një përiudhë paqeje e kompromisesh politike që na kthyen për pak kohë qetësinë që nuk e duam ne shqiptarët. Se qetësia dhe prosperiteti (zhvillimi duke ecë përpara) nuk na bën mirë nga ana e shëndetit mendor!
I ndërruam me radhë e i ricikluam Majko, Nano, Nano- Meta, Berisha-Meta!
Derisa për një bllok të parëndësishëm të Metës opozita, thonë, i vuri flakën Tiranës!
E qeveria që e donte populli, krejt rastësisht, gati si padashje, vrau nja katër veta në mes të kryeqytetit! ( 21 janar 2011).
Të huajt prapë bënë thirrrje për protesta paqësore, tolerancë, e respektim të instuticioneve e tërci e vërci!
Të vrarët u harruan me ardhjen në pushtet të yllit të madh -vezullues liderit socialist Edi Rama, që ndriçon i vetëm, edhe sot e kësaj dite nga zyrat e kryeministrisë.
Mori votat në emër të 4 demonstruesve të vrarë në shesh, dhe e ruajti pushtetin me një miljon shuplakat që opozitës ia dha populli! Populli që kurrë nuk e do opozitën! Pasi gjithëherë sherri dhe burimi i të gjithë fatkeqësive është e mbetet opozita!
Në fakt opozita e udhëhequr nga Lulëzim Basha, dhe e mbështetur fuqimisht nga Sali Berisha, bëri një luftë të vërtetë parlamentare, e në sheshe! Por populli mbështet gjithmonë qeverinë! Për popullin nuk kanë rëndësi problemet dytësore si korrupsioni, droga, parlamenti me deputetë të akuzuar për krime! Populli don Partinë. Vetëm atë që është në pushtet!
Edhe të huajt mbështesin Qeverinë!
Turma e miqve ambasadorë, këshilltorë, europarlamentarë, sekretarë, e shoferë të të gjitha vendeve të Bashkimit Europian, USA gjithashtu, mbështesin qeverinë Rama dhe i bëjnë thirrje opozitës të respektojë institucionet!

Por opozita u pjerdh nga veshët!
Lulzim Basha i fut një të kënduar hymnit kombëtar, dhe bashkë me deputetët e opozitës, mu përballë parlamentit, të zgjedhur me votë të lirë e të ndershme, i bëjnë shurrën mandatit të deputetit!
Nuk pjerdhin as për komunitetin ndërkombëtar të shoferëve, pastruesve, e ambasadorëve të ambasadave!
Madje kryelartësia e Tij, dhe Shtatëgjatësia e tij, Skënderbeu Shalëgjatë, dekllaron se ne teknikisht qeverisim pa opozitën! (Të dhjefsha teknikalitetet!)
Por opozita kështu e ashtu!-Ai Lideri i historisë aktuale nuk denjon të zdrypë nga magjari, se kalin e vrau Saliu!
Kjo me justifikimin se e votoi populli, se e don populli!
(Dikush kujtohet të pyesë mos kanë ndonjë lidhje gjaku me Berishën që e don te populli aq fort!?)

Për ta bërë popullin më të kënaqur, meqënëse gjithmonë ka dashtë atë që është në karrigen e pushtetit, jemi që jemi, votat në parlament i kemi (teknikisht) a nuk nxjerrim një ligj?
Po, po, një ligj me anë të të cilit të nxjerrim të paligjshëm opozitën!
E pas këtij ligji e fusim në burg opozitën, krejt bllokun opozitar, përfshirë edhe bashkëjetuesen e Presidentit Aktual, Doktoreshën e Shkencave!
Kështu populli do të mbetet i kënaqur, komuniteti ndërkombëtar na përkrah se ligji kalon në parlament, opozita rri në burg duke mbledhë sapuna në dushet e burgjeve specialë, e Lideri Suprem në pushtet, e veshët na rrinë rehat!

Bacë u kry! Tung! Të fala ndërkombëtarëve!

Edmond Kaceli

lunedì, febbraio 11, 2019

Populli shqiptar e ka çarë rrugën e historisë... me brekë në dorë!


mercoledì, gennaio 23, 2019

Kronikë e një gjumi të paralajmëruar

 Nga Eralda Baze

Mjafton një lajm i keq
Si: një jetime siriane po vuan e po heq
Apo: një rus e një serb kuvendojnë në Ballkan
Apo: lotët patriotikë të krokodilave tanë
Dhe më vjen të ul siguresën
Të zhytem në heshtje, të trimëroj shpresën.



Sikur shpëtimi të ish kaq i lehtë...
Fqinji i papunë fillon e bërtet:
mallkon qeverinë, krizën, fatin,
qiranë, ujin, dritat, sahatin.
Poshtë në rrugë dy lypësa bëjnë
shamatë:
kazani i plehrave dhe sot i la thatë.



Veç Lola e bukur s’e prish terezinë:
jep urdhra lozonjarë që ta marrin me makinë.
Roberti ankohet: “Ku më hodhi Zoti?”
Ishte në Belgjikë, por u kthye patrioti.

Nga rafti i librave Naimi qan pa zë:
male, lisa, lumenj, s’ka ngel më asgjë...
Se poemat janë shterp mor Rilindas i mjerë,
adashët e tu sot me to po bëjnë nder.

U vënë emra të huaj, herë shkurt, herë gjatë:
PPP, koncesione, veç jo shqip “me zhvat”.

Pak valium po kërkoj me dhimbje, me ngulm
Dhe nga vendi i shkund gjithë sirtarët,
Shpëtimin tashmë pres ta gjej në gjumë,
Siç priste Kavafis barbarët...

domenica, dicembre 16, 2018

Ajo erdhi tek unë... nga E. Kaceli


Ajo erdhi tek unë…
Erdhi me frikën e vdekjes, megjithëse,
unë ia kisha premtuar ndonjëherë vdekjen.
Ajo erdhi tek unë me frikën e vdekjes së
tmerrshme dhe
me të gjitha tmerret që vinin si pasojë e
sajë. Erdhi tek unë
duke sfiduar të gjitha, së bashku me atë
të tmerrshmen, vdekje,
duke sfiduar edhe të gjitha thashethemet e njerëzve
që përgojojnë vdekjen
megjithë viktimat…

Ajo erdhi tek unë e bindur.
Pas ardhjes do të vdiste njëherë e për-
gjithmonë.
Erdhi tek unë për të mos u ngjallur ku-
rrë pas takimit fatal
për atë vetë dhe për mua.

Ajo erdhi tek unë: I qe mërzitur jeta.
Ajo erdhi tek unë: Për të gjetur vetëm
vdekjen e bindur
se do ta gjente vetëm tek unë, edhe
unë i bindur e prita…

Ajo erdhi.
Pabesisht, gjetëm, tek njëri –tjetri,
Jetën
dhe u zhgënjyem,
u zhgënjyem nga vdekja e pabesë…

giovedì, dicembre 13, 2018

Ju pres për dialog!


Nuk ka rëndësi kush është në pushtet! Nuk ka rëndësi kush është kryeministër! Qysh në vitin 1990, e deri më sot, kjo ka qenë mënyra e vetme e dialogut me të gjithë ata që protestojnë!

(Foto e shkrepur ne museun e Memories, BunkArt2, Tirane, Shqiperi)

domenica, novembre 11, 2018

Opozitarë, Vëllezër, Derra!


Satirë:

-nga Edmond Kaceli

Të gjitha kafshët janë të barabarta, por derrat janë më të barabartë! -Ky perifrazim i mikut tim të adoleshencës, të madhit George Orwell, vjen parasysh sa herë shikoj derrat që na rrethojnë, e na komandojnë e na udhëheqin!
Në vijim të udheheqjes derrore në Fermën tonë të kafshëve më bie ndërmend ajo shprehja e famshme e thënë nga një derr udhëheqësi (në shqip: burrë i zoti) para do kohëve:
Opozitarë por vëllezër!
Tani se si mund te bëhet derri opozitar për vëllain derr, vetëm dreqi i derrit e di!
Ekziston edhe një barcoletë filozofike e famshme për derrat:
Në pazar të kafshëve në Milot, një fshatar i kërkoi shitësit që derrkucët,  të mos jenë baxhanakë! (Baxhanakë në shqip përkthehet kunat me gratë motra)
Arsyeja ishte se baxhanakët nuk kanë konkurrencë me shoqi -shojnë, dhe nuk do të majmeshin si duhet!
Fshatari, rritës derrash me shumë përvojë, i lypi vëllezër!
Përfundimi logjik! Ka një luftë të ashpër për ushqim e derrat e majmen më fort kur janë vëllezër!
Vëllezër por opozitarë!
Kështu hanë më fort e jetojnë më të lumtur, e majmen më të lumtur, duke u ushqyer në lugun (tharkun) e derrave!
Pra, pavarësisht se cili derr është në krye të udhëheqjes për momentin, parimi është i njëjtë: Opozitarë por vëllezër! Kështu majmëria bëhet e pafund!

P.S. Çdo aludim për Shqipërinë, pozitën, opozitën, qeverinë, kryeministrin, presidentin, parlamentin, gjykatat, e gjithë strukturat e administratës atje, është i pavend dhe i dënueshëm konform ligjeve në fuqi dhe konventave ndërkombëtare!

lunedì, novembre 05, 2018

O çmendi që quhesh Shqipëri!

Është një vend tmerrësisht i trishtë
Është një vend pafundësisht i çmendur!
Është një vend i trishtë, një vend i çmendur është

Një vend ku dhe dielli lind i trishtë
jeton trishtimin e vet
mbytet në një det të trishtuem
për të lindë të nesërmen më i pafat
majë një mali që ndjell vetëm trishtim
majë një mali të çmendur në lartësinë e vet!

Diell i çmendur! Diell çmendurisht i trishtë!
Njerëzit më të çmendur se dielli!
(Njerëzit e këtij vendi pasi çmendën njëri -tjetrin
iu kthyen Zotit - E çmendën dhe Zotin!)

Është një vend i trishtë, një vend i çmendur është
Është një vend tmerrësisht i trishtë
është një vend pafundësisht i çmendur
i trishtuar pafundësisht
                                    I lumtur
marrëzisht
në trishtimin dhe çmendurinë e tij!

...Në qoshkun më të përhumbur të Botës
nën qiellin më të ndryshkur të Botës
nën diellin më të trishtuar të Botës
vijon të ndodhet Shqipëra!

E. Kaceli, Itali 2018

lunedì, ottobre 01, 2018

Dje: Nga na erdhën këta Partizanë?! Sot: Nga erdhën këta Horra!


Pamflet nga E. Kaceli

Kur mbushën sheshet ca zhelanë me yllin e kuq në ballë, që vrisnin e prisnin pa dallim feje, krahine dhe idejet, të gjithë kundërshtarët personalë dhe politikë; që dhunonin e përdhunonin çdo njeri të pasur apo çdo njeri me prejardhje të pasur a gjysëm të pasur; që shtypnin e torturonin intelektualët, priftërinjtë, hoxhallarët e njerëzit e Zotit; që mbasi vranë e prenë kundërshtarët, shkuan në hell edhe njëri -tjetrin në emër të idealeve; njerëzia pyeti me gjysëm zërit:
Nga na erdhën këta partizanë!

Sot, shumë, krejt shumë, vite mbrapa, më duket se ora e shqiptarit ka mbetë në vend numëro! Jemi po aty!
Me ndryshimin e vetëm se kanë zëvendësuar mushkat e transportit me makina të blinduara e xhama të zinj! Zhelet i kanë zëvendësuar me rroba të firmave të njohura! Gjatësinë mundohen ta plotësojnë me gjatësinë e celularit e tundjen e kobures. Trashësinë e mendjes me numrin e dashnoreve!

Qysh prej 44-ës, më kot mundohemi të ecim! Kemi mbetë në vendnumëro! Vetëm njerëzia, duke u lutur nën melodinë "dhunën e përditshme falna sot" pyet:
Nga na erdhën këta Horra!

Këta horra që na kanë zaptuar rrugët, lokalet, parqet, fshatrat, qytetet. Këta horra që kanë mbytë Shqipërinë. Këta horra që i ndeshim kudo dhe ulim kryet përpara tyre më shumë se përpara perëndisë!
Këta horra që një herë në katër vjet nën zhurmën dhe bujën e burrave të fortë, i veshim me pushtet absolut që nga kryeplaku i fshatit, kryetari i bashkisë, komunës, e deri sa i çojmë në parlament, apo në qeveri, për të na dhunuar, poshtëruar, e varfëruar, politikisht, moralisht, e mendërisht!

Ulim kryet si qengja të butë duke rrejtë veten se "Nuk kanë punë me mua!" Ulim kryet siç e kemi ulur gjithmonë! Ulëm kryet nën dhunën e Enverit, nën pushtetin e dhelprës Alia; ulëm kryet sa herë iu tek Fatos Nanos, apo Berishës: ulim kryet përballë Edi (Edvin) Ramës; i biem në gjunj Ilir Metës; puthim Lulëzim Bashën e kacarrojmë Lali Erin, duke i shpallë (Mo Zo ma keq!) Perëndi!

Në përuljen tonë të përditshme, në frikën e delirin që pjell pushteti, iu thurim edhe këngë! Këngë ku teksti është i njëjti tekst -servil i përulun, por vetëm iu ndryshojmë emrin
E sa herë na del gjumi nga kur bëhet publike trafiku, skandali apo dhuna e radhës, nga të afërmit e horrave, nga horrat, apo nga kryehorrat personalisht, pyesim të çmeritun, e me gjysëm zërit:
Nga na erdhën këta Horra!?
Hë pra nga na erdhën?!

domenica, settembre 02, 2018

Më duket e thërrasin Atdhe!


Vijmë e largohemi
në makinat e shtrenjta, e më pak të shtrenjta
ngarkojmë pjesën tjetër të boshllëkut
që nuk e mbart shpina
Shpina -thyer prej viteve dhe mallit
rrugëve të botës
                           jetimë deri në dhimbje!
Në heshtjen e ditëve të mbushura me bosh

Jetojmë ca ditë në vendin e Hiçit
(më duket e thërrasin Atdhe)
Sjellim boshllëkun e largët
prodhojmë boshllëkun e ditës
hamë e dhjesim boshllëk!
Argëtohemi! Largohemi!

Teksa ikim -qëllojmë ca plumba bosh
shkrepim ca pushkë marrëziet
drejt qiellit -bosh në pafund
Qiellit të këtij Hiç -vendi
                         e thërrasim Atdhe!
Pa dashje! Lamtumirë!

Shqipëri gusht 2018
E. Kaceli

venerdì, luglio 20, 2018

E passato ancora un giorno...


E passato ancora un giorno...

E passato ancora un giorno
senza amarsi!
E scappato! -non abbiamo fatto amore

...Di nuovo abbiamo perso
100 anni dalla nostra vita!

Iku dhe një ditë...
Iku dhe një ditë
e nuk u deshtëm!
-Iku! -nuk bëmë dashuri!...

...Prapë humbëm,
100 vite të tjerë nga jeta jonë!


E.Kaceli