I dehur...

Mbushi gotën me ajër.

E piu me fund.
(I pat munguar prej kohësh.)

Marrakëmbësh
u nis për udhë.

E. Kaceli
nga vëllimi "Kur u mbaruan përrallat për fëmijë"

Shtegtari nga E. Kaceli

Nëse shihni një flamur, një flamur të shlyer

nëse shihni një flamur, një flamur të shkyer

Ngritur në një shtizë loti

                                        në cilindo udhëkryq të botës

braktisë

një flamur rreckë, një flamur pa ngjyrë

Jam unë shtegtari.

Nëse më shihni ecni.

Ikni. Largohuni indiferentë

në indiferencën tuaj të përjetshme

mos u ndaloni!

Mos mi hidhni sytë!

Jam unë shtegtari -flamur' i shkyer

                                                          i pangjyrë

i mbështetun përjetësisht në një shtizë loti...

Itali, fundviti 2013

Mes nesh... sonet

Dikush mbolli pemën e heshtjes.

Pema thau lulen e dashurisë.

-si gjethet në hapësirën e vjeshtës

të vetëm notuam larg lumturisë…

Shengjin, prag stuhije.

Na rrahën dallgët e Detit të Vetmisë.

Valët e mallit na sollën qortim.

Në brigje të shkreta, larg, larg na hodhën…

jemi penduar. Pa shpresë për dashurinë.

Në detin e lotëve kërkojmë shpëtim.

Det i thellë. I thellë. Thellohet më tepër.

Lotët e mbushin. E mbushin papushim.

Kërkojmë njëri- tjetrin. Notojmë. Notojmë.

Por deti… deti na lodh. E lodhim. Nuk ndahet.

Kërkon. Kërkon. Kërkon ngrohtësi,

                                                            ndryshe nuk thahet.

nga E. Kaceli

Sipas meje

Duke ju referuar vetes
Bota është një poshtërsi
mbushur gjer ne grykë me maskarenj...

Mos ndoshta,
                        rastësisht,
unë
jam i i ndershëm?!

E. Kaceli
nga libri "Simbiozë", Lezhë 1994