Trungu i vjetër

nga E. Kaceli

Ra një gjethe

ranë dy gjethe

ranë tri, katër, shumë

ranë dhe vazhdojnë të bien shumë gjethe

rrëzohen në ritin e stërvjetër sa bota...

Flutura të vdekura ranë gjethet e e mbrame

Të lodhuna prej qëndrimit në pemë...

Ngjyrat e krahëve mbushën rrugët, dhe rruginat e shpirtit

Degët lakuriq, mblodhën krahët, krejt si femrat pasi bëjnë dashuri

Vjeshta mori shkallët dhe u nis nëpër rrugën e kahershme

Dyert u mbyllën në heshtje, siç mbyllen kujtimet e një moshe të bukur

Ra një gjethe
ranë dy gjethe

ranë tri, katër, shumë

ranë dhe vazhdojnë të bien shumë gjethe

rrëzohen në ritin e stërvjetër sa bota

Ranë gjethe një nga një

në mijëra ngjyra

në heshtje

pa zë...

Dhe unë, trungu i zhveshur,

mbytem -deri në palcë i tharë

në vetminë që vjeshta më lë...

Itali, nëntor 2016

Shtegtari nga E. Kaceli

Nëse shihni një flamur, një flamur të shlyer

nëse shihni një flamur, një flamur të shkyer

Ngritur në një shtizë loti

                                        në cilindo udhëkryq të botës

braktisë

një flamur rreckë, një flamur pa ngjyrë

Jam unë shtegtari.

Nëse më shihni ecni.

Ikni. Largohuni indiferentë

në indiferencën tuaj të përjetshme

mos u ndaloni!

Mos mi hidhni sytë!

Jam unë shtegtari -flamur' i shkyer

                                                          i pangjyrë

i mbështetun përjetësisht në një shtizë loti...

Itali, fundviti 2013