Vetminë mos ma merrni! nga E. Kaceli

Pash njëmijë zotat e kësaj Bote

                                                  dhe të Botës tjetër!

Pashë një mijë dreqnit e kësaj Bote

                                                        dhe të Botës tjetër!

Pashë gjithë zotat e të gjitha botëve!

Pashë gjithë dreqnit e të gjitha botëve!

Ju lutem

              Ju përgjërohem:

(Me shpirt ndër dhëmbë)

Mos ma merrni Vetminë!

Mos ma përdhunoni Vetminë!

Mos ma vrisni Vetminë!

Pashë Zotin që dua ti besoj

Pashë Dreqin që dua ti besoj

Ma lëshoni vetminë!

Mos ma mbani peng vetminë

Se më duhet

më duhet kur mendoj!

Albaretto Torre, It, prill 2013

Autobiografi duartokitësi

-Shpesh më duket se ecim krejt si ky kërmill i vogël, nëpër shkretinën e një rruge pa krye...

1966

Bob Sagren kërceu me shkop.
Theu rekordin e mëparshëm botëror.
Në duart e ashpra të babës përpëlitesha...

1986
Sergei Bubka kërceu me shkop.
Theu rekord botëror.
(Rekord'i i mëparshëm theu shkopin e vet)

199...
20...
Rekorde dhe shkopinj të tjerë thyhen.
Unë duartrokas.
Pandërprerje duartrokasim.

E. Kaceli

Kënaqësi absolute

Këtë e di. Edhe tjetrën s'ka nevojë,
e di. Di shumë. Aq shumë. Tjetër?
E di, e di, e di...

O ç'kënaqësi është të jesh idiot!

E. Kaceli nga libri "Kur u mbaruan përrallat për fëmijë..."
Lezhë, 1998

Ngutshëm ikin vitet... nga E. Kaceli

Vitet ikin. Ikin duke na lënë pas shijen e miqësive, të dashurive, të çasteve të bukura, të çasteve të trishtuara, të zhgënjimeve...

Vitet vijnë. Vijnë të na dhurojne miqësi dhe dashuri, forcojnë dashuritë e miqësitë e vjetra, krijojnë e dhurojnë miqësi e dashuri të reja. Vitet vijnë, duke na dhuruar çaste të bukura, çaste të dhimbshme, çaste të trishtuara. Vitet shkojnë e vijnë... Kjo është jeta ku bilanci i viteve që shkojnë mbetet i pandryshuar me bilancin e viteve që vijnë...

Ngutshëm, përherë në ikje,

ngutshëm ikin vitet

                                në rrugën e shkretinës

Të mbyllun me drynin e rëndë,

me drynin e ndryshkur të kohës

qëndrojmë si në Hiç

na shtyp peshë e rëndë e Hiçit

gati na mbyt...

Asgjë nuk është si dje

Asgjë nuk është si sot

Asgjë nuk është si nesër...

Avuj të ndyrë feste ndotin gjithçka

Edhe lirinë

Lirinë

          që,

                 marrëzisht,

                                    thonë: Ekziston...!

Asnjëherë nuk kam dashur...

Në kujtime jam ulur këmbëkryq

në shpirt -veshur kostum’ i vjetër

i gjenezës mëkatare

i qepur me penj të ashpër e të fortë

i qepur keq

nergut për shpirt rebel

shpirt -dreqi im

i pangimë asnjëherë dashurie…

Trupi drithërohet

shpirti drithërohet

në enigma kujtimesh:

Kam dashur

a s’kam dashur ndonjëherë?!…

Erdhën mushkonjat

nga E. Kaceli

Erdhën dallëndyshet.

Sipas një ligji të vjetër poetik

pranvera nuk pranon lajmëtar tjetër.

Po nuk erdhën dallëndyshet, logjikisht,

as pranvera nuk mund të vijë.

Ndërkohë

                  pranvera ka ardhë para kohe.

Pranvera ka gabuar përsëri...

Erdhi pranvera.

Sipas një ligji të vjetër natyral.

Erdhën...

Sipas një ligji të ri poetik:

Po nuk erdhën dallëndyshet, logjikisht,

mund të vijnë, p.sh. mushkonjta.

Erdhën mushkonjat.

Në ardhjen e tyre ndjejmë pranverën...