Pamflet nga E. Kaceli
Kur mbushën sheshet ca zhelanë me yllin e kuq në ballë, që
vrisnin e prisnin pa dallim feje, krahine dhe idejet, të gjithë kundërshtarët
personalë dhe politikë; që dhunonin e përdhunonin çdo njeri të pasur apo çdo
njeri me prejardhje të pasur a gjysëm të pasur; që shtypnin e torturonin
intelektualët, priftërinjtë, hoxhallarët e njerëzit e Zotit; që mbasi vranë e
prenë kundërshtarët, shkuan në hell edhe njëri -tjetrin në emër të idealeve;
njerëzia pyeti me gjysëm zërit:
Nga na erdhën këta partizanë!
Sot, shumë, krejt shumë, vite mbrapa, më duket se ora e
shqiptarit ka mbetë në vend numëro! Jemi po aty!
Me ndryshimin e vetëm se kanë zëvendësuar mushkat e
transportit me makina të blinduara e xhama të zinj! Zhelet i kanë zëvendësuar
me rroba të firmave të njohura! Gjatësinë mundohen ta plotësojnë me gjatësinë e
celularit e tundjen e kobures. Trashësinë e mendjes me numrin e dashnoreve!
Qysh prej 44-ës, më kot mundohemi të ecim! Kemi mbetë në
vendnumëro! Vetëm njerëzia, duke u lutur nën melodinë "dhunën e përditshme
falna sot" pyet:
Nga na erdhën këta Horra!
Këta horra që na kanë zaptuar rrugët, lokalet, parqet,
fshatrat, qytetet. Këta horra që kanë mbytë Shqipërinë. Këta horra që i ndeshim
kudo dhe ulim kryet përpara tyre më shumë se përpara perëndisë!
Këta horra që një herë në katër vjet nën zhurmën dhe bujën
e burrave të fortë, i veshim me pushtet absolut që nga kryeplaku i fshatit,
kryetari i bashkisë, komunës, e deri sa i çojmë në parlament, apo në qeveri, për
të na dhunuar, poshtëruar, e varfëruar, politikisht, moralisht, e mendërisht!
Ulim kryet si qengja të butë duke rrejtë veten se
"Nuk kanë punë me mua!" Ulim kryet siç e kemi ulur gjithmonë! Ulëm
kryet nën dhunën e Enverit, nën pushtetin e dhelprës Alia; ulëm kryet sa herë
iu tek Fatos Nanos, apo Berishës: ulim kryet përballë Edi (Edvin) Ramës; i biem
në gjunj Ilir Metës; puthim Lulëzim Bashën e kacarrojmë Lali Erin, duke i
shpallë (Mo Zo ma keq!) Perëndi!
Në përuljen tonë të përditshme, në frikën e delirin që
pjell pushteti, iu thurim edhe këngë! Këngë ku teksti është i njëjti tekst -servil
i përulun, por vetëm iu ndryshojmë emrin
E sa herë na del gjumi nga kur bëhet publike trafiku, skandali
apo dhuna e radhës, nga të afërmit e horrave, nga horrat, apo nga kryehorrat
personalisht, pyesim të çmeritun, e me gjysëm zërit:
Nga na erdhën këta Horra!?
Hë pra nga na erdhën?!
