Arnoni rrjetat -peshqit po ikin ditën për diell!

Pamflet nga Edmond Kaceli

Lajmi: Përpara se të binin në rrjetën e policisë, një treshe policësh të rangut të lartë, të akuzuar nga drejtësia, arritën të ikin në kohën e duhur!

Shumë të përgatitur këta drejtuesit e lartë të policisë shqiptare! As policia që duam nuk mbërriti ti kapë në kohën e duhur!

Bravo çuna! Ikët në kohë! Ia hodhët paq. Të paktën për momentin.

Nuk jam në gjendje të them nëse arritët të merrnit me vete ndonjë shumë të mjaftueshme parash në kesh? Apo paratë i keni depozituar nëpër bankat e botës me kohë e me vakt! Jeta në arrati është shumë e vështirë, kërkon mund e sakrifica! Kam besim se jeni të përgatitur çuna!

Gjatë viteve të pushtetit, të tepsive të shkuara, dhe të tepsisë aktuale, besoj keni arritë të bëni para të madhe me punën tuaj të ndershme si drejtues të lartë të policisë së shtetit!

Mirë bëtë që ikët  në drejtime të paditura! Pse prangat politike do të pranonit ju!

Tani janë hedhur në kërkim se kush ju njoftoi! Dhëntë Zoti mos arrestohet ndonjë kryeplak prej katundit nga keni prejardhjen. Kjo simbas logjikës së drejtësisë së Timonierit të Madh: Faji në fund të fundit, është i kryeplakut të fshatit nga keni origjinën!

Me ligj, kryeplaku i fshatit duhet të dijë të gjitha drejtimet e ditura dhe të paditura të fshatarëve të tij, pavarësisht nga posti drejtues që kanë në shtetin shqiptar që do të bëhet një ditë!

Logjikisht dhe ligjërisht, për largimin në drejtim të paditur të tre drejtuesve të policisë, besoj nga fshatra të ndryshme, pritet të arrestohen tre kryepleq! Gjithëherë nëse nuk ka rrjedhje të informacionit, dhe kryepleqtë arrijnë të largohen nga sytë këmbët, në tre drejtime të mosditura! Arratia e kryepleqve, do të shëndrronte operacionin "Forca e ligjit" në "Forca e Leshit".

Si është kjo puna e peshqve!

Rrjeta hidhet në detin e korrupsionit dhe fap!-Del bosh!

Sytë që t'iu pëlcasin të gjithë peshkatarëve! Të gjithë peshkatarëve, duke nisur nga Timonieri i Madh, Timonierët e Vegjël, Timonieri i Policisë dhe deri tek peshkatari Lu, (alias Ambasadori Amerikan)

Këtyrë të vetëquajturve peshkatarë,  populli shqiptar, shumë largpamës në fushën e peshkimit, iu kishte thurur, shumë vjet më përpara se të niseshin për peshkim, këngën:

Peshkatari shkoi për peshk

hodhi rrjetat, zuri lesht!

Zotërinj peshkatarë, që të mos zini prapë lesht herën tjetër, lutem arnoni rrjetat!

Nëse nuk dëgjoni këshillën time, ju siguroj: Arnoni rrjetat! -se në rast mosarnimi të rrjetave, prapë peshqit do t'iu ikin ditën për diell, e prapë, siç thotë populli, do të zini vetëm leshtë!

Me çfarë kanë udhëtuar partizanët?

Pamflet

Të shpejtë këta trimat partizanë! Me 17 nëntori çliruan Tiranën. Hop më 20 çliruan Pukën! Tak fap më 23 nëntor çliruan Lezhën! E në vijim, sa hap e mshil sytë, më 28 në darkë, duke u zbardhë 29 nëntori çliruan qytetin e madh të Shkodrës! Me çka dreqin udhëtonin kaq shpejt partizanët në 1944-ën!

Të shpejtë, shumë të shpejtë këta trimat e kuq!

Gjysma e dytë e nëntorit është e mbushur plot e përplot me të ashtuquajturat Festa të çlirimit të disa qyteteve të rëndësishme në zonën veriore të vendit.

Kështu: Historianët thonë se kryeqyteti i Shqipërisë, Tirana u çlirua nga gjermanët më 17 nëntor. Krejt dakord! I rrethuam gjermanët, i vramë e i sakatuam. Rrëmbyem radiostacionin... bëmë edhe një paradë feste. Festa zgjati, dy ose tre ditë...

Pikërisht, ndërsa festohej çlirimi i kryeqyetit dhe gjermanët e shkatërruar keq nga forcat partizane(!) tërhiqeshin nga Shqipëria, filloi çlirimi i pjesës së mbetur të vendit.

Sipas historisë komuniste, ndërsa në Tiranë festohej fitorja, filloi dhe çlirimi i pjesës tjetër të Shqipërisë së Veriut.

(Mirdita, fqinjë e Lezhës, ishte çliruar rreth një muaj më parë!)

Më 20 nëntor rezulton të jetë liruar prej gjermanëve Puka, me 23 nëntor Lezha!

E rreth një javë më pas çlirohet Shkodra!

Gjithçka u bë pas luftimeve të ashpra, shumë të ashpra e shumë- shumë të ashpra. Deri këtu jemi në rregull me historinë komuniste!

(Këtu ka një problem të vogël!  Psh. në luftën për çlirimin e Lezhës nuk rezulton asnjë gjerman i vrarë, dhe asnjë partizan i rënë në ditën e çlirimit, apo para e pas ditës së çlirimit!)

Unë kam dyshuar dhe vijoj të dyshoj gjithëherë, siç thoshte dhe Marksi (apo Lenini?!) "Dysho për të gjitha!"

Për 14 ditë! -si është e mundur që një ushtri e kequshqyer, e  keqveshur, e keqorganizuar, e pastërvitur, pa asnjë mjet transporti motorik, të ketë lëvizur dhe luftuar për 15 ditë, e të ketë çliruar, me luftime të jashtëzakonshme, një linjë të tillë nga Tirana deri në Shkodër?

Të ecësh nga Tirana në Shkodër me makinat e kohës së sotshme, në rast trafiku, bën gati një ditë. E jo të ecësh maleve e kodrave të veriut, me armë në dorë, me barkun bosh, nën breshërinë e plumbave të ushtrisë më të egër të kohës. (Më duket gjermanët lëviznin dhe me mjete të motorizuara, e shkatërronin dhe urat e pakta që lidhnin të vetmen rrugë kryesore nacionale)

A ka mbetë gjallë, ndonjë nga ish-veteranët, apo historianët tanë të shquar, që më kthjellon trurin: Me çfarë lëvizën partizanët kaq shpejt? Se mua më duket të kenë lëvizuar si në filmat fantastiko -shkencorë...

Mos u merrni me sqarime bosh! Vetëm më thoni me çfarë udhëtonin partizanët në '44 kur për një javë çliruan linjën nga Tirana në Shkodër!

Ma gëzofshi ditën e Lirimit që bie në datën kur t'iu mbushet rradakja!

E.Kaceli

Lamtumirë Leo!

Nuk është tragjedi të vdesësh, tragjedi është të mos jetosh. (L.K)

Nëse doni të kuptoni kush ishte Leonard Kola, poeti lezhjan, i ndarë nga jeta në moshën 44 vjeçare, lexoni disa nga krijimet e tij më pikante:

Një ditë zonja shkon për vizitë në kasollen e vajzës dhe thotë: E tmerrshme ku jetoni ju me kandil, dyshek me kashtë! Uuu, tmerr!
Vajza ia kthen: Nuk e di çfarë ëndrrash shikoni ju në krevatin tuaj, por unë në dyshekun me kashtë shoh ëndrrat më të bukura! Zonjë, në pallatin tuaj ka llampadar, kurse në kasollen time ka dritë.

-Leonard Kola nga romani në përfundim "Bastardja"

-Ne bëjmë Shqipnin etnike duke e ba hartën e vjetër të fluturojë me dron në Beograd.
Këngëtarja shqiptare pushton Rusinë duke kënduar në një shesh! Cristiano Ronaldo tronditi botën duke bërë shenjën e shqiponjës në Maqedoni!
Më kujtohet një film shqiptar ku dikush pyet femijën: Hë debatikas bëtë ndonjë aksion sot?
Po i thotë bëmë. Hodhëm një trakt tek një derë. Por aksioni më i madh është se morëm portretin e Duçes, ia lidhëm në bisht një qeni që zuri të vraponte, dhe koka e Duçes u bë copa-copa .
Dhe kështu u çlirua Shqipëria nga debatikasit.
Kurse tani debatikasit e sotëm po e zhvillojnë Shqiperinë duke shpërndarë ne rrjetet sociale lajme nga Shqipëria qe trondisin botën. Aferim!
Kësaj i thonë: Fluturoj me .....dron për në Amerikë

-Leonard Kola nga një status në FB

Shpirti

Poezi nga Leonard Kola

Shpirti përgjumet,
Përkundur mbi valët,
E detit të trazuar,
Mbështjellë me pëlhurën,
E pangjyrë të natyrës,
FLE
Përqafuar me hirin e ëndrrave,
Që u fikën pa marrë jetë.

Lamtumirë miku im, poet dhe artist! Lamtumirë pengu dhe dhimbja ime sa herë takoheshim në Lezhën tonë të vogël, e të madhe sa bota! Sa herë i shkruanim njëri tjetrit!

Lamtumirë Luftëtari i përhershëm i jetës. Jeta jote e shkurtë, ishte një luftë, një sfidë e përditshme, me sëmundjen, deri në çastin kur, pa pyetë njeri, vendose të largoheshe në mënyrën më dinjitoze, më fisnike! Lamtumirë krenari dhe shembulli im deri në largimin nga jeta!

Lamtumirë! Me ikjen tënde, Lezha, ( ai vendi ynë i dashtun, ku të gjithë njohin të gjithë, e ku njerëzit shpesh, harrojnë të njohin veten) humbi një nga pjesëzat më të bukura të sajë.

Leo -më dhemb aq shumë humbja jote!Aq shumë, sa më duket e pakuptim të shkruaj: Të kjoftë i lehtë dheu!

Lamtumirë miku im fort i dashtun e fort i shtrenjtë! Deri në dhimbje...

Edmond Kaçeli, Itali

Prek Cali dhe një histori me partizanë

Nga Edmond Kaceli

Kam pasë dy kushërinj partizanë, shpirti u ndrit'të në qiell e pushofshin në paqe!

Ishin dy vëllezër Nik Fran Kaçeli e Gjon Fran Kaçeli. Historia fillon nga mënyra e rekrutimit me forcë që kriminelët e udhëheqjes komuniste iu bënin  djemve të Veriut gjatë tranzicionit të tyre nga Shqipëria e Veriut për të shkuar në ndihmë të vëllezërve kriminelë komunistë të Jugosllavisë!

Komunistët, nën petkun e liberatorëve(!)  detyronin nga një mashkull për shtëpi të bashkohej me zor në luftën e tyre. Luftë që kurrë nuk u bë lufta e popullit! Kur erdhën në shtëpinë e Kaçelajve (Turkajve), sekuestruan nga një djalë për familje. Gjyshi im, Prekan Zef Kaceli ishte djalë i vetëm. E axha i tij Fran Gjergj Kaçeli, për mos me lanë hisen e vllaut për me "hupë në luftë" duke pasë tre djem, dërgoi dy djemtë e tij, ngase kishte tre djem. Ky ishte shpirti i Veriut!

Dy djemtë e axhës së gjyshit, Nika dhe Gjoni u kthyen të dy të gjallë. Të gjallë por të sakatuar nga lufta. Nga Lufta jo në Shqipëri! Por nga lufta në Jugosllavi! Nga lufta e përbashkët e kriminelëve komunistë për bashkim -vëllazërimin me armikun më të madh të Shqipërisë, dhe të Shqipërisë së Veriut në veçanti.

Sa herë kam dëgjuar prej tyre, me kuriozitet dhe frikë se mos na spiunonte kush, për trimëritë dhe heroizmin e partizanëve!

Baci Nikë, kallxonte shpesh se:

Gjermanët ishin në ikje të vazhdueshme. E na trimat partizanë, i ndiqnim mbrapa vetëm kur ishim të bindur se forca e armëve të tyre nuk mbërrinin tek ne. Ata ik e na ec. Një herë që guxuam të afroheshim më shumë se distanca e zakonshme, plumbat e mitrolozëve gjermanë na bënë të strukeshim për disa orë rresht. Ndërsa kur kaluam kufirin në ndihmë të jugosllavëve, kena pa tmerr me sy! Nuk kena shkrepë armë. Por në trupat tona bani kërdinë ùja (uria) të ftoftit akull dhe sidomos tifoja e morrit! Po kena luftua me morrat. Shumë prej nesh nuk u kthyen më nga ajo luftë!"

Nikës në spitalet partizane të jugosllavisë i kishin humbë të gjithë gishtat e këmbëve prej dimrit. Ndërsa Gjoni kishte humbë njërën këmbë!

E tash deshta me dalë tek ata partizanët që u vranë në Kelmen nga beteja e përgjakshme e komunistëve me Prek Calin dhe bashkëluftëtarët e këtij tribuni të shqiptarisë. (Gazetari dhe poeti Marash Mirashi, e pati emëruar në një shkrim të mbështetun në fakte historike "Robin Hudi shqiptar! -Kërkoni në koleksionin e gazetës Koha Jonë,viti 91-92 )

Partizanët e thjeshtë, një pjesë e mirë e tyre të rekrutuar me forcë si ushtarë të brigadave partizane, të injektuar shpejt e shpejt me frikën e marrjes së pushtetit nga reaksionarët, pa asnjë përvojë minimale luftarake, realisht, u vranë në një betejë vëllavrasjeje të ndërsyer nga udhëheqësit  e kuq kriminelët Enver Hoxha dhe Mehmet Shehu!

Plumbat dolën nga armët e malësorëve që mbronin jetën dhe trojet e tyre kundër kolerës së kuqe. Por dorasit ishin kriminelët e kuq që bënin llogaritë e një viti pas luftës! Llogaritë e të ashtuquajturit Pushtet Popullor që do ti kishte "themelet e mbrujtura me gjak"!

Më vjen keq për ata partizanë, ushtarë (fshatarë) të thjeshtë, që humbën jetën atë ditë, duke mos pasë rrugë tjetër. Përpara kishin malësorët luftëtarë të sprovuar, e atdhetarë -armiqtë tradicionalë të Jugosllavisë e komunizmit. Nga pas kishin komandatët e kuq -kriminelë të lindur e të bindur për të shtruar Veriun me çdo kusht!

Nuk jam ekstremist por historia nuk eshte ashtu siç e shkruan kriminelet e kuq! Prek Cali nuk ka qenë bashibozuk por një ndër patriotët dhe burrat më të nderuar të zonës së Veriut. Luftëtar dhe patriot, i tradhëtuar prej komunistëve dhe këlyshve të tyre! Ai u dorëzua në "besë" të komunistëve të pabesë, duke iu thënë bashkëluftëtarëve të tij kundër kolerës së kuqe " Nuk duhet me u vra vëllau me vëllanë". Ai u dorëzua per të ndaluar vëllavrasjen e metejshme në Veri, të nisur dhe të vazhduar nga udhëheqësit kriminelë komunistë. Komunistet e udhëhequr nga krimineli i kuq Mehmet Shehu dhe Enver Hoxha, e vranë dhe i masakruan edhe kufomën!

Shënim: Diskutimi për prishjen e shtëpisë së tij, nuk më tërheq. Më duket lojë fjalësh. Prek Cali, si çdo i vdekshëm i kësaj toke ka dritë -hijet e tij që vijnë nga shumë faktorë të ngatërruar të kohës, që historianët e ardhshëm të Shqipërisë kanë për detyrë ti sqarojnë! Por Prek Cali ka ngritë Kullën e Legjendës në zemrat e malësorëve të Veriut dhe në Historinë e Shqipërisë duke i vënë në themel të Kullës shënimin e kufinjve, dhe guximin e përballjes me kriminelët e kuq. Të tjerat janë përralla!

Me nder me thanë një... Kandidat!

Satirë nga E. Kaceli

Asnjëherë më shumë se kësaj radhe, në garën për parlamentin shqiptar nuk janë parë e dëgjuar kaq shumë kandidatë për deputetë. Aq shumë, sa duket se parlamenti do të ketë, pak me thanë, nja dy mijë anëtarë në katër vitet e ardhme!

Mjafton të hedhësh një sy rreth e rrotull dhe kupton se Shqipëria, më shumë se vendi i shqiponjave është dhe do të jetë vendi i ... kandidatëve për deputet! E krahas tyre kësaj radhe, e reja e fundit e marrëzisë, është edhe kandidimi i kandidatëve për kandidaturën e kryeministrit të ardhshëm!

Çdo lloj dallkauku, budalle, i forti i lagjes, i katundit, a më gjerë ka gjetë një parti, e është shënuar kandidat! Madje edhe mendon se do të fitoj! Ndryshe përse është kandiduar?

Është mbushë vendi me turlilloj kandidati të varun, të pavarun, të mos varun e të hiç varun, që varen diku e askund!

Diku me strajcën e lekëve, diku me thesin e miellit, diku me Ungjill në dorë e diku tjetër me Kur'an kërkojnë votën, dhe shtyjnë njerëzit e thjeshtë të japin Besën për votën!

Një çmenduri tipike e racës së shqipeve!

Dhe mos pyesni sa njohin veten këta kandidatë? Sa e njohin shkallën e tyre të intelektit dhe aftësitë e tyre politike! (Dikush thotë se kjo sëmundje kandidatësh vjen si pasojë e kultivimit dhe konsumit të hashashit që për katër vitet e mëparshme njohu bumin e madh! Ndoshta!)

Dikur qytetarët, e njerëzit e sojshëm, kishin një shprehje për fshatarin e shkretë(në sensin e dashamirësisë negative): Me nder një katundar!

Po sot? Sot, duke pa se çfarë lloj malli, e në çfarë sasie po garohet për deputet, gjasat po duken se shprehja e mësipërme po zëvendësohet me "Takova me nder me thanë një... Kandidat për deputet!"

Ku është problemi këtu!

-satirë nga E. Kaceli

Do të bëjmë zgjedhje të lira, demokratike, dhe shëmbullore. Më të lirat, më shembulloret dhe më demokratiket në të gjithë botën!

Më të lirat, më demokratiket dhe më shembulloret në të gjithë Azinë!

Më demokratiket se në USA! Më të bukurat në Europë! Më shembulloret në të gjithë Ballkanin!

Madje do të bëjmë zgjedhjet më të lira, më demokratike, dhe më shembulloret se në vetë Shqipërinë që e duam fort!

Më të lirat, sepse duke qenë një koalicion, dhe disa partiçka të vogla, krejt të vogla, nuk do të shpenzojmë asnjë kokërr leku për reklama, spote marramendëse, xhiro me autobusë, bileta udhëtimi falas, e më the, e të thashë!

Krejt si në ato lajmërimet përkujtimore "Ju presim për vizita pa shpenzime!" -Jena popull i zgjuar e jo lojna!

Do të jenë më demokratiket, sepse do të votohet në mënyrë pluraliste sipas parimit demokratik "Voto kë të duash, por sot jam vetëm unë në listë!".  E shqipëruar në gjuhën pellazgo -ilirishte: Unë jam edhe pula edhe sorra! - Zgjidhni e merrni çfarë do të hani për katër vjet!"

Do të jenë më shembulloret! Mbështetur në parimin "Topi është i imi, penalltinë e gjuaj vetë" Që don me thanë:

Unë kandidoj! Unë votoj! Unë numëroj! Unë fitoj! Unë qeveris!

Një nga parimet parimet themelore të demokracisë tipike shqiptare i sanksionuar edhe në Kushtetutën e Republikës që është Bibla e demokracisë sonë të ndërtuar me mund e sakrifica!

Nëse populli i don, i don, dhe i don fort, nuk e kuptoj ku qëndron problemi këtu?! Le të qeverisin edhe për katër vite të tjera, siç kanë qeverisë deri më sot! Duke e kthyer vendin në një kopsht të gjelbëruar në zemër të Europës, shembull të demokracisë, zhvillimit, korrupsionit, mirëqenies, mirëqeverisjes... dhe shumë të mirave të tjera që për arsye sekreti shtetëror nuk po i vëmë në dukje!...

Veç mos harroni atë këngën e bukur partizane, me të cilën do të zëvendësojmë Hymnin e Flamurit "N'ato maja rripa-rripa\ një herë më hipe\ një herë ta hipa"!