Në fluturim...qiell i ndërmjemë Shqipëri- Itali

Përmbi një biletë avioni

shkruaj emrin, atësinë dhe mbiemrin tim:

Zog i Trembur i Dheut

Emri dhe Fati në një fluturim bosh

Toka shtrihet poshtë meje

Harruar...

Avioni ecën nëpër rrugën e reve

në udhëkryqin e rrugës së qiellit

me tokën...

Prindërit me dorën ngritë deri në qiell

duke përshëndetë:

Fluturo bir! -Zog i Dheut Tënd të Lashtë

Paç krahët e lehtë!

Flurim të mbarë! Mos u tremb!

-mos u tremb!

Nëse ajri të lëshon duart tona do të mbajnë...

Edmond Kaceli, qiell i ndërmjemë Shqipëri- Itali

Të gjithë në votime!

Satirë nga E. Kaceli

Të gjithë në votime! Të gjithë pa përjashtim! Kujdes mos ngatërroni kutinë e votimit!

Bëni shumë kujdes!

Kur ti drejtoheni kutisë së votimit, në mëngjez herët, mendoni se aty në kuti nuk është vetëm Lideri i Gjatë, por edhe ai i Shkurtri! Mendoni Bukuroshin që zbukuron përditë jetën e shqiptarëve! E çojeni mendjen tek Qytetari Digital!

Dhe Votoni!

Votoni me bollëkun e votës suaj që ju karakterizon si shqiptarë të lezetshëm!

Mos ju ndani kutisë me 30 qershor!

Të gjithë ata që për arsye të ndryshme, bindjejet politike, apo kapsllëku, nuk arrijnë të votojnë nesër, i Shkurtri ka caktuar 13 tetorin!

Është pak problem të duroni deri me 13 tetor, por për të mirën e Atdheut, bëni si të bëni deri atëhere.

E me 13 tetor mund te çliroheni krejtësisht me votën tuaj!

Votoni për të ardhmen!

Mung... poezi nga E. Kaceli

Gruaja e shendrruar ne
krypë (Ana Rozenweig
-Museu i Artit
Modern
Barcelonë)

Në ditën e pranverës mungojnë lulet

Lulet nuk mbijnë më në vendin tim

Lulet e shpresës janë zhdukë prej motesh

Në vend të luleve, në vend të shpresës

lotët e shiut krijojnë mijëra figura

në tokën e idhtë të vendit tim

pa pranverë.

Në ditën e verës mungojnë shpendët

mungojnë fluturat, zhurmat, gjarpërinjtë

qytetet dhe fshatrat janë tharë

Shkretia- e vetme ngre zhelet

-flamuj të një vere munguar vitesh

në tokën e etur të vendit tim

pa verë!

Në ditën e vjeshtës mungojnë gjethet

mungojnë ngjyrat e pemëve, shirat

mjegulla ka humbë pa gjurmë

shtegtimi i zogjve nuk ndodh më

Gjethet kanë harruar të rrëzohen,

gjethet mungojnë në vendin tim

pa vjeshtë!

Në vendin tim bora nuk zbardh më!

Nuk fryn më ajo era e tërbuar brisk

Ujqit e vetmuar nuk i ulërijnë kohës

nuk bën ftohtë e nuk ndizen më zjarre

nuk ka më as grimë akulli

mungon tmerrësisht i ftohti në vendin tim

pa dimër!

Në vendin tim dimri nuk është dimër!

Pranvera ka humbur prej kohësh që nuk dihen

vera gjithashtu , gjithashtu dhe vjeshta

mungon i fohti, mungojnë ngjyrat, mungon shiu,

zhurmat mungojnë bashkë me heshtjet

Mungojnë dhe njerëzit në vendin tim

pa njerëz!