Mënjanë mesit të Botës
ngrihen muret e fryme të Qytetit të Vogël
muret, ndërtesat, mbytur vogëlsie
Në ujrat e vogëlsisë notojnë njerëzit
Më të vegjël se ndërtesat, se muret, se qyteti
Njerëzit e vegjël të Qytetit të Vogël.
Njerëzit e Qytetit të Vogël
që druajnë poezinë më fort se kolerën
që i ruhen poetit më fort se shejtanëve
Varrezave publike tek shfaqen netëve
me hënë turbulluese
(me shejtanet ndodh të bëjnë dashuri
netëve të dashurisë përvëluese)…
Shkon për të blerë diç, në tregun e vetëm
të Qytetit
të Vogël
Kërkon, psh, patate
-pa pritur, ndërkohë të kanë peshuar:
dy kile e 300 gram përgojuese
të klasit të parë
E ngatërrohesh më keq se në pazarin e Tezeut
pa mundur të vrasësh njeri
me përjashtim të vetes…
Në Pazarin e Vogël të Vjetërsinave dhe Ndjenjave
shterpat dhe të tredhunit të numërojnë
dashnoret dhe kafet e pime
qeshin, tallen
Në gijotinën e fjalëve mbytëse
përcaktojnë radhën.
Ti ikën prej pazarit me
qesen plastike plot përgojuese
me një kokërr patate sa një lëmsh Ariane
me fytin e tharë
në djegie…
Në Qytetin e Vogël sundojnë
Zyrtarët Shpirtxhuxhë
Zyrtarët vogëlakë,
trutharë,
barkaliqë
Zyrtarët me kollaret e lidhura trashë
Zyrtarët, që , për hir të modernizmit,
shpërlajnë
Fytyrat e duhanta me parfume grashë.
E zyrave shëtisin Minifundet e sekretareve
Minifundet zgjedhëse të ngjyrës së kollareve
Kështu bindet populli (i lumtur) se shtetarët
Nuk janë kurrsesi impotentë ndaj grave
E gratë e shkreta, gratë e pafaj,
në orarin zyrtar, në krahë dashnorësh
shkrihen në vaj…
Brenda mureve të trasha të Qytetit të Vogël
sa gjëra të vogla ndodhin
Ndodhin se njerëzit ecin vogëlsisht
dashurojnë vogëlsisht
lindin vogëlsisht
vogëlsisht marrin frymë njerëzit
në Qytetin e Vogël
prapë të marrin Frymën
prapë të mbysin Dashurinë
prapë të mbysin Lindjen
prapë…
E për çdo ditë, e më vogëlsisht.
1996-2015
