Është e zezë gruaja e Alii -ut
Perlë e errët në gjerdanin e dritës
perlë e zezë -një bukuri e pashoqe
Kur kalon shkallëve, mermeri thërrmohet
nën peshën e shikimeve tona
të gjithë meshkujt e dashurojmë në heshtje
duke i fshehë dëshirën sho -shoqit,
rrëzojmë sytë para grave për ëndrrën e ndaluar
E lutemi në heshtje, pas perdes, natën,
Që Alii të ikë larg! Të tresë fort larg!
Më guximtarët nesh, përtypin mendimin e zi:
"Këput zverkun! Lëre këtu! Vdeksh Alii!"
një skulpturë e gjallë ebani, i fortë
me muskuj të lëmuar, e sytë e një toke të largët
N'sa ne qorrohemi prej Perlës,
gratë e pallatit hanë të gjallë Alii-un
bukurinë mashkullore që i len pa frymë!
E njashtu, në errsirën e dhomave, gratë ëndërrojnë:
Shohin në ëndërr që Ajo të zhduket, të humbë (të vdesë!)
bashkë me burrat e tyre lakmitarë!
për të ndejtë vetëm, vetëm ato,
dhe dëshira përvëlonjëse me emrin Alii!
