Buon Compleanno a MCA Camo

Kombi, Kukësi i Kombit, rruga e Kombit, dhe Hajdutët e Kombit!

Opinion

Kombi, (nacion)i jam unë, je ti, jemi ne të gjithë. Kombi shqiptar është gjithkund ku flitet sadopak gjuhë shqipe. Shqipe e pastër, e papërzier, shqipe e ruajtur me shpirt nëpër dhëmbë nga koha që ka punuar aq shpesh kundër shqipes dhe shqiptarëve!

Nacioni shqiptar është i shtrirë në trojet e veta në Greqi (Çamëria); në Maqedoni (Shkupi, Tetova, Gostivari, Kumanova); në Malin e Zi, si vetë fati i shqiptarëve (Ulqini, Tivari, Tuzi,); në Serbi (Presheva, Bujanoci, Metvegja); në Kosovë.

Shqiptarët janë të shpërndarë thuajse në të gjitha vendet e botës! Një nacion, historia e vuajtjeve dhe ndarjeve për shkak të luftrave dhe lakmive të fqinjëve mund të gjejë krahasim vetëm me historinë e hebrenjve! Ky është Nacioni Shqiptar!

Kukësi është ai qyteti i vogël në Veri të Shqipërise. I vogël si territor, i varfër, i harruar nga qeveritë e Tiranës! Askush nuk fliste për Kukësin deri në ditën kur mahniti botën me pritjen e një milion të dëbuarve nga Kosova! Në atë kohë u fol per Kukësin! Në atë kohë "zbuluam" historinë e tij të përgjakshme, Lumën, Hasin, Krumën... Kukësi i vogël u kthye ne Kukësi i Kombit! -Dhe pastaj u harrua!

Këtu nisi historia e rrugës së Kombit. Një ndër investimet më domethënëse në drejtim të afrimit të dy pjesëve të ndara të Shqipërisë! Lëvizja e lirë ndërmjet dy shteteve shqiptare, e ëndërruar edhe nga fëmijët, filloi të bëhej realitet. Kjo rrugë menjëherë u shëndrrua në urën e munguar të lidhjes mes dy pjesëve të Shqipërisë natyrale dhe historike!

Shqiptarët e Shqipërisë zyrtare dhe shqiptarët e  Shqipërisë kosovare u ndjenë më të bashkuar se asnjëherë tjetër! Këtë bashkim e bëri realitet të patjetërsueshëm Rruga e Kombit!

Por emri i madh i kësaj rruge u përlye! U përlye qysh me fillimin e hedhjes së zhavorrit të parë e deri me vendosjen e traut të pagesës! Rruga e Kombit, Ura e Kombit, u kthye në një simbol vjedhjesh të pafundme. Vjedhjeje dhe mosndëshkimeve!

Hajdutët e Kombit, njerëz të veshur me fuqinë e politikës në Shqipëri e panë ndërtimin e rrugës, jo si një investim gjeostrategjik dhe politik në të mirë të nacionit, por si mjetin më perfekt për të vjedhur pa ju hyrë gjembi i ndëshkimit në asnjë gisht të këmbës apo të dorës hajdute!

E filluar me vjedhjen nëpërmjet taksës Majko, e vijuar me shpërdorimin e milionave gjatë ndërtimit të rrugës, ku studimet dhe projektet bëheshin mbas ndërtimit duke iu përshtatë parave të harxhuara pa asnjë kriter, vijoi ndër vite me shpenzimet e pakontrollura për mirëmbajte.

Çetat e Hajdutëve të majtë, e të djathtë, ia rropën dhjetëra herë asfaltin kësaj rruge, derisa e kuptuan se nuk kishte mbetë asgjë për të vjedhur.

Kur e panë se kishte mbetë pak për të vjedhur, çeta e hajdutëve të radhës në qeveri shpiku traun e pagesës dhe vjedhjen nëpërmjet koncensionit!

Koncensioni, kjo shfaqje korruptive që është eksperimentuar me sukes në mjekësi, në energji, në kontrollin e automjeteve, në dogana, në aeroport... Në çdo gjë të mundshme që mund të prodhojë shumë lek, për firmat e lidhura me politikën, për hajdutët në pushtetin e radhës, e pak, krejt pak lek për buxhetin e varfër të shtetit.

Në sajë të politikës hajdute jemi klasifikuar me nder e lavdi, në top listën e 20 vendeve më të korruptuara në botë!

Qeveritarët dhe politikanët shqiptarë, në vend që të flasin për perspektiva zhvillimi e mirëqenieje, bëjnë plane të errëta se çfarë, dhe si, mund të vidhet e stërvidhet, çka mund të ndahet e stërndahet.

Pa asnjë frikë se dikush mund ti ndëshkojë!

Në fakt edhe burgun, e forcën e ligjit, iu kanë dhënë me koncension policisë, gjykatësve, e prokurorëve, për ta përdorur vetëm ndaj njerëzve të varfër, ndaj njerëzve të thjeshtë.

Qofshin këta edhe protestuesit e thjeshtë, e të ndershëm të Kukësit, që guxojnë të protestojnë kundër një trau, e një pagese të pajustifikueshme, që kërkon t'iu ngrejë një mur simbolik, në kufirin simbolik Kosovë -Shqipëri!

Për të mirën e Kosovës dhe Shqipërisë, shpresoj që protesta, edhe e dhunshme, t'iu çojë pak mesazh hajdutëve të kombit (të majtë e të djathtë), një mesazh të llojit:

Në mos paçi frikë nga Ligji, filloni të keni frikë nga zemërimi i popullit!

Edmond Kaceli

Dita e Ringjalljes...

Është ditë e Ringjalljes

Krishtit, për të vdekur, iu desht vetëm një ditë

                                -një ditë torturash pa fund

Është dita e Ringjalljes

Ne vdesim përditë, prej vitesh vdesim

Vdesim -dhe nuk dimë ç'është Ringjallja!

Kohë vdekjesh nën torturën monotone të pritjes

Asnjë e papritur në vezën e Pashkëve!

Priftërinjtë dhe politikanët flasin përditë

-për Ringjalljen tregojnë të njëjtën përrallë!

I besojmë! -e kërkojmë të lajmë mëkatet tona

në lumin e tharë prej dy mijë vjetësh!

mëkatët tona që asnjëherë nuk i bëmë.

Nuk e di se ç'dreqin kanë të përbashkët me Ringjalljen!

As priftërinjtë e sotshëm me Krishtin e kryqëzuar nuk më ngjajnë!

Politikanët na kryqëzojnë të gjithëve, duke na mbushë me rrena ringjalljet

Priftërinjtë e të gjitha racave dhe feve nuk dinë ç'ka është e vërtetë!

As ne nuk ngjajmë me Krishtin! -edhe pse kryqëzohemi përditë!

Të mbërthyer në kryq kërkojmë ti ikim dhimbjes

Ringjallja larg! Shumë më larg se vetë Largësia!

Është kohë Pashket! Ringjallja ka ikë në fund të botës!

Veza është thyer! Qingji i Pashkëve është therur...

                                          -nuk mbetet tjetër zgjidhje:

Ngarko Kryqin e dhimbjes në shpinë! Nisu!

Të paktën ndjej të jesh pak Krisht në një ditë të vetme

-edhe pse je duke rrejtë veten deri në kryqëzimin tjetër!

Kohë Pashkësh, Itali, 2018

Edmond Kaceli

Devil's Team & 101 Alba Soft Air

Arresti me burg ka zëvendësuar shërbimin e detyruar ushtarak!

Pamflet

Të ndjekësh lajmet kohëve dhe orëve të fundit, që vijnë me bollëk nga Shqipëria të bën përshtypje numri i madh i të proceduarve penalisht ku masa e sigurisë, për pjesën më të madhe të tyre, është arrest me burg!

Nëse iu referohesh lajmeve të 24 orëve të fundit, psh, janë arrestuar të paktën 40 persona për krime nga më të ndryshmet, e nga më të larmishmet!

Larmia e arrestimeve është e habitshme!

Arrestime për mospagim energjie, për shkelje të rregullores së qarkullimit (pa asnjë pasojë) për vrasjen e vjehrrës, për vrasjen e burrit,  për sherr në mes dy shokëve në pije e sipër, për fyerje të policit (ndoshta polici ishte i dehur), për ndërtim nevojtoreje pa leje, për faktin se ishe kamionist i një shoqëri transporti që transportonte banane, e që vazhdon ti transportojë, për abuzim me tokat, për shpërdorim detyre... për ngjarjet në Siri!

Për çdo gjë që Lideri Suprem sheh ëndërr dhe e parashikon si krim, mund të ndiqesh penalisht, dhe turra e prokurorëve, që të sheh si viktimën e radhës prej së cilës mund të përfitojë, të hedh si një thes me kërtolla(patate) në dyer të gjykatës!

Kjo e fundit, e ndodhur përballë një presioni të jashtëzakonshëm politik, e frikësuar nga politika, (ashtu nga mëkatet e veta) dhe pa baza të shëndosha ligjore, është gati të presë atë letrën me vlerë (kështu e quajnë të arrestuarit vlerësimin e masës së arrestit) që të lë në burg për një kohë të pasaktësuar, në pritje të një gjyqi të paragjykuar, e që dreqi e di se si, e kur do të përfundojë!

Vetëm një komb i sëmurë psikologjikisht si i yni, me një qeveri të sëmurë moralisht, politikisht dhe psikologjikisht, si kjo e jona, sheh burgun si zgjidhjen e vetme dhe efikase kundër korrupsionit, që për fatin tonë të madh, na ka rreshtuar në 20 vendet më të kualifikuara, në gjithë botën!

Për hir të Dreqit, edhe unë besoj se dikush, se shumëkush, e ka bërë hak burgun!

Por duke ndjekë parimin themelor të çdo shteti të së drejtës në botën e qytetëruar, (përjashtohet Shqipëria nga ky qytetërim) çdokush është i pafajshëm deri në provimin e fajësisë, kjo masa e arresit me burg për çdo gjë, më duket jashtë mase, krejt jashtë mase, e pajustifikueshme! Përndryshe humbet vlerën dhe qëllimin e vërtetë!

Në fakt në Shqipëri arresti me burg më duket se ka zëvendësuar shërbimin e detyruar ushtarak!

Gjykata dhe pokuroria më duken si komisioni i dikurshëm i ish -Degës Ushtarake që rreshtonte rekrutët paraushtarakë, të qethur, të rruar, të larë, e të zhveshur lakuriq. Mjeku ushtarak kalonte me thupër në dorë dhe i bënte të kolliteshin. Më pas dëgjoje fjalën: I aftë! -e komisioni shkruante letrën: Arrest ushtarak!

Imagjinoni historinë e atij budallës nga Lezha që u paraqit në komisionin e Degës Ushtarake të rrethit! Historia tregon:

Kryetari i Degës: Zhvishu!

Budalla: Y rrotë se asht marre! (Turp)

Kryetari (Bërtet): Kujt i thua rrotë!

Budalla: Më fal or rrotë!

Kryetari: Përjashtaaaa!

Budalla: Mirë o rrotë!

(Në kuadrin e zëvendësimeve, krahasimeve, vrasjeve, shpërdorimeve, vlerave, korruptimeve, drogërimeve, dhe arrestimeve mos t'iu shkojë ndërment të krahasoni Kryetarin Qeverisë me Kryetarin e Degës Ushtarake, dhe të arrestuarin me atë djalin e padjallëzuar të fshatit Zejmen që e shpallën të paaftë ushtarakisht dhe vdiq si qerraxhi i nderuar kooperative!)

nga E. Kaceli

Fatkeqësi e përgjithshme

nga E. Kaceli

Kemi humbë në lidhje pa kuptim

në lidhje që kurrë nuk janë lidhje

që kurrë nuk ishin lidhje... As në të ardhmen!

Kemi humbë, kemi tretë...

Kemi harruar një lule, një erë,një pikë lagësht në mëngjez,

shijen e borës, akullin dhe diellin e bregdetit, frymëmarrjen,

fjalën, shijen e gjuhës, puthjen, përkëdheljen...

Në gjumë kompiuterash biem të flejmë,

çohemi, hamë, dhjesim, flejmë prapë!

Në ëndrra elektronike jetojmë

përditësohemi, shkëmbejmë lumturi, shumohemi...

Shumohemi krejt si nëpër gjendjet (status) boshe...

 

Rrugës kthejmë sytë kur ndeshim veten!

Mbërthejmë veten në befasi!-O zot!

Të trembur kthejmë kryet në anën tjetër!

Arratisemi prej gjithçkaje njerëzore

Prej vetes ikim, njësoj si të çmendurit e pashpresë!

Harrojmë tingullin e një zëri, një kënge,

shurdhuar në zhurma njoftimesh, gjendjesh,

heliogrifesh pa kuptim, shenjash, fytyrash,

krijuar në zyra të mbyllura prej qënieve të mirëpaguara

Nëpër zyra -kasafortash virtuale, aty

ku fatkeqë si ti, si unë, si ne të gjithë,

krijojnë Hiçin e Madh

Në qendër të Hiçit jemi ulë këmbëkryq!

Skllevër të Hiçit harrojmë gjithçka që ka vlerë

Fatkeqë, presim të nesërmen...

Nesër...

E nesërmja harron të vijë!

Itali, shkurt 2018