Trungu i vjetër

nga E. Kaceli

Ra një gjethe

ranë dy gjethe

ranë tri, katër, shumë

ranë dhe vazhdojnë të bien shumë gjethe

rrëzohen në ritin e stërvjetër sa bota...

Flutura të vdekura ranë gjethet e e mbrame

Të lodhuna prej qëndrimit në pemë...

Ngjyrat e krahëve mbushën rrugët, dhe rruginat e shpirtit

Degët lakuriq, mblodhën krahët, krejt si femrat pasi bëjnë dashuri

Vjeshta mori shkallët dhe u nis nëpër rrugën e kahershme

Dyert u mbyllën në heshtje, siç mbyllen kujtimet e një moshe të bukur

Ra një gjethe
ranë dy gjethe

ranë tri, katër, shumë

ranë dhe vazhdojnë të bien shumë gjethe

rrëzohen në ritin e stërvjetër sa bota

Ranë gjethe një nga një

në mijëra ngjyra

në heshtje

pa zë...

Dhe unë, trungu i zhveshur,

mbytem -deri në palcë i tharë

në vetminë që vjeshta më lë...

Itali, nëntor 2016

Në dashuri duhet guxim! -Shukri -Ylli -Guximtar!

Pamflet nga E. Kaceli

Gjithëherë është thënë se në dashuri duhet të guxosh!

Gjithëherë është thënë se në politikë duhet të guxosh.

Dashuro -Guxo! Qeveris -Guxo! Shkëlqe -Guxo!

Por kur hyn në politikë ndodh që për arsye psikologjike të ngatërrosh portofolin ministror nëpër mbërtheckat e një vajze të re dhe nëse je Yll vezullues të gjitha shkëlqimet dhe gradat të shkojnë për ... lesh themi nga Lezha!

Guximtarët provojnë përsëri! - Derisa iu del vrima në brekët e shqyera, marrin ajër nga poshtë, e nuk arrijnë të kuptojne ku hyn sundimi politik me shkërdhimin moralo -politik, e rrëzohen prej fikut ndërsa kërkojnë të mbulohen me gjethet e fikut...

Kulmi kur sheh brekët e Shukriut, plus mbërtheckat e Yllit, që tunden e shkunden si flamuj e dekorata të dala boje, e thua: Jam Guximtar! Përse të mos e provoj edhe unë! Kush do të marrë guximin të gjykojë Guximtarin e etshëm për dashuri!

Kështu, në një çmenduri tipike shqiptare ngatërron seksin me dashurinë, ngatërron guximin me gjykimin, ngatërron qeverisjen me përdhunimin, ngatërron shkëlqimin me shkërdhimin!

Një zinxhir çmendurie tipike shqiptarësh të veshur me pushtet e para abuzive, e të zhveshur mendërisht!

Një zinxhir që do të këputet kur të vijë dita e populli i lodhur mga përdhunia e politikës dhe e pushtetit, t'iu rikëndojë këngën: N'ato maja rripa -rripa\ një herë ma hipe\ një herë ta hipa!

Ujku i natës nga E. Kaceli

Ujku i Zi, credit Arian Mavriqi

Eshtë natë. Natë e errët.

Natë më e errët se nata.

Shpirti më i errët se nata!

Një ujk i vjetër, i vetmuar, ulërin,

copëton, thyen natën

Një i vetmuar Ujk-Njeri ecën në pyll

në pyllin e heshtjes sublime

në pyllin e mbushun frikë

Pyll' i heshtjes

mbjellë me pemët mister

                                        dhe hëna

                                        e vetmja ndriçuese

në natën e errët pa fund

nuk mund të ndriçojë

vetëm shton frikën

vetëm shton misterin...

Frikë e mister!

Ujku -Njeri i Vetmuar

ngul sytë zhbirues në terr

në terrin pa fund të vetmisë

                                           trishtimit

                                                          shpresës

në terrin e shpirtit

a nuk dihet qysh!

Vetë nata, vetë misteri

vetë hëna, vetë frika,

                                 vetë njeriu

ndahen më dysh...

Pa zhurmë, -zhurma tremb misterin

pa zhurmë, -zhurma largon frikën

pa zhurmë, -në heshtje,

-si Heshtja i ulërin natës

Njeriu -Ujk i Vetmuar

i vetmuar deri në thellësinë më të errët të shpirtit

Eshtë natë, natë e errët, e zezë

një i Vetmuar Ujk -Njeri ecën në pyll

në pyllin e heshtjes sublime

në pyllin e mbushun frikë

Një njeri i vetmuar ecën

e më duket, më duket jam unë!

që eci, eci, eci, si një ujk i vjetër

që bërtas, që thërras, që çirrrem

si një ujk tmerrësisht i pagjumë...

Itali 2016