Shumë e çuditshme është!
Ja për shembull: Ia futën Ardi Veliut, kryepolicit! Si me
thënë ia futi vetes me dorëheqje. Por dorëheqja ishte e detyruar! E detyruar
nga Kryeministri Rama! Pra ia futi Edi Rama! (Blendi Çuçi vetëm i mbajti
kandilin Ramës)
Pa ditë më parë ishte protagonist Lulëzim Basha. Luli sa
herë çohet nga gjumi e gjuan ndonjë budallëk politik!
Atë botë, në vend të këndonte Hymnin Kombëtar, çohet nga
gjumi dhe hop ia fut Sali Berishës. Ia fut me ndihmën e amerikanëve! Natyrisht,
se pa amerikanët Luli nuk arrin t'ia fusë as Salinajt, për shembull!
Nga ana tjetër ngrihet uragani Berisha (sipas pipëllit
pellazg) e kërkon t'ia fusë, me çdo kusht Lulit duke tundur e shkundur statute
e rregullore partie! Natyrisht besnikëria e Berishës ndaj statuteve dhe
rregulloreve të partisë është epike! Si krejt historia politike e tij për këto
30 vjet! Në ndihmë i vjen zonja Kokalari! Nga Amerika erdhi! Dhe iku pa e
kuptuar mirë se kujt ia futi tamam zonja e nderuar!
Nga ana tjetër është një farë presidenti, alias burri i
Monikës, që po mundohet një parlament i tërë t'ia fusë por iu ka ngecur e
futura në dyert e Venecias, e sipas gjasave do kalojë vetëm me disa të puthura
të Kushtetutës! Kushtetutës që ia kanë futur të gjithë me radhë!
Kjo histori me të puthura, , me kushtetutë, me dorëheqje,
me statute partie, me kokëlarë e kokëpalarë, me avionë që gjuajnë mushkonja në
Kelmend, me futje ose në gjuhën e malësorëve të Veriut "me të rrasun"
në fakt është krejt e pavend!
Se në të gjithë këtë histori futjesh atij që i hyn thellë
e më thellë, që i rraset përditë (i rraset thika në palcë) përditë e më fort, përditë
e më shumë, është populli!
