Lirikë pa ndjenjë - E. Kaçeli

-për vete

Në Bylis gjetën një statujë të ngrohtë
një statujë të ngrohtë të një djaloshi të ri.

Arkeologia e re e kundroi,

                                       e magjepsur,

statujën çudi!

Dridhshëm mermerin e lëmuar, lëmoi.

U drodh fort, mermer i ngrohtë.

Kërciti.

U shkërmoq nën rrezet e diellit.

Fryu fllad

-s’mbeti tjetër veç pak pluhur

i mermertë

nga statuja e ngrohtë e një djaloshi të ri.

Arkeologia atë natë linte vajzërinë.

Lindi kështu një legjendë.

Se thonë,
              statuja foli para pluhurosjes:

Nuk kisha kohë për dashurinë. –Mos qesh!

Nuk të thashë dot një fjalë…

Por vajza qeshi.

Dhe ndodhi ajo,
                        legjenda.

...Në gishtat e vajzës pak pluhur i mermertë