Pamflet: NJË GOMAR ARRIN TË FLUTUROJË

POZITA: Gomari fluturon.
OPOZITA: Do të protestojmë afër organizmave ndërkombëtare.

SHQIPËRI. Gomari arriti të fluturojë. Ky ishte konkluzioni i mbledhjes së përbashkët të partive, që në ditët e mbrame arritën, pas stërmundimeve të mëdhaja, të krijojnë frontin “Bashkimi nëpër karrige”.
Një një komunikatë për shtyp të Mbledhjes Historike shpjegohej si, pse dhe kush Gomar arriti të fluturojë. Madje jepej edhe ora, minuti, dhe sekondi deri në të dhjetat, e momentit fluturues të kafshës tradicionale shqiptare.
Gjithmonë sipas komunikatës, dëshmitarët e vetëm që asistuan në okazionin e madh ishin kabineti qeveritar, kryeministri, përfaqësuesit më të lartë të udhëheqjeve partiake dhe zëdhënësit e këtyre partive që mbajnë pushtetin me të gjitha forcat familjare…

Agjencitë e huaja dhe tv-të perëndimore njoftuan edhe për pjesëmarrjen e përfaqësuesit më të lartë të Komitetit Shqiptar të Helsinkit. Për çudinë e të gjithëve i vetmi rrjet televiziv që nuk u lejua të ishte i pranishëm qe TVSH-ja, pse, një mendje të gjitha partitë, iu hoq e drejta e transmetimit me arsyetimin se mund të çorientonte opinionin publik në favor të partive që kërkojnë të hipin nëpër karrige.

Po me vendim të njëzëshëm të bashkëthemeluesve të formacionit politik “Bashkimi nëpër karrige” qenia fluturake katërkëmbëshe u shpall “Anëtar(e) nderi” e grupimit.
Fluturonjësi në fjalë, sipas zëdhënësave të “Bashkimit nëpër karrige” me miratim, pa votim, e me konsensus të plotë të të gjitha partive anëtare, kishte vendosur të fluturonte në shenjë proteste ndaj shkeljeve të të drejtave të formacionit anëtar nderi i të cilit ishte shpallur. Në mënyrë të veçantë protesta drejtohej edhe ndaj dhunës që ushtrohej mbi të si intelektuali më përfaqësues i sojit të tij.

Ndërkohë burime të shtypit të mosvarun thonë se gomari fluturoi ngase Partitë në pushtet të përfshira në frontin “Bashkimi nëpër karrige” kishin prekur rëndë të drejtat elementare të fluturuesit. Ato, duke përgënjeshtruar njoftimin e partive të opozitës të mbledhura në formacionin politik “Bashkimi për në karrige”, se në Shqipëri nuk kishte fluturuar ndonjëherë asnjë qenie katërkëmbëshe, mundoheshin gjithashtu të sqaronin edhe organizmat ndërkombëtare pranë të të cilave ishte bërë prezent rasti i paprecedent, se kurrkund nuk mund të ndodhnin gjëra të tilla të habitshme.

“Do, apo nuk do, pozita, në asnjë vend të botës nuk kishte ndodhur të fluturonin katërkëmbëshat, pavarësisht se cilës forcë politike i përkasin”- thuhej në deklaratën e opozitës.
Opozita thekson se : Edhe në rast se gomari fluturon, së pari duhet të jetë një Gomar shumë Special, dhe së dyti duhte të ketë konsensusin e opozitës. Përndryshe fluturimi nuk ka vlerë shkencore, politike, ekonomike, a lajmore.

Në vijim të kundërdeklaratave pozitare dhe reagimeve të ashpra të “Bashkimit nëpër karrige”, pozitarët njoftuan për një protestë energjitike afër organizmave ndërkombëtare, në Helsinki, Nju Jork, Bruksel, Hagë, etj. Kundër ndërhyrjeve të brendëshme të opozitës në çështjen e fluturimeve dhe rekordeve kombëtare.
Me pjesëmarrjen e shumë prej tyre dhe sidomos miqve që thuhej se po iu shtoheshin shumë nëpër botën e qytetëruar. Burime të brendëshme pëshpërisin me siguri të lartë, se po përgatitet edhe një poster me kafshën e ndritur. Në qafë të personazhit mitik është varur tabela “Bashkimi nëpër karrige” dhe diviza “Drejt Europës për një fluturim të vërtetë”.
Akoma nuk kemi arritur të marrim konfirmim zyrtar, por, ka të ngjarë se nga një kopje e posterit iu është nisur me postë elektronike apo me DHL, Helsinkit, Komunitetit Europian, Këshillit të Sigurimt, etj. etj… Posteri shëqërohet edhe nga një rezolutë e klasifikuar “top secret”.

Fluturimin e përshëndetën me radhë Kryministri, Kryetarja e parlamentit, ministrat me dhe pa portofol, kryetarët e bashkive të pozitës, kryetarët e komunave të pozitës, krypleqtë e pozitës, familjarët e tyre dhe mbarë populli shqiptar i rrekur në fluturimin e tij 17 vjeçar drejt Europës.
Ndërsa presidenti i vendit ku sipas gjasave fluturojnë gomerët (sipas Kongresit të unifikimit të Shqipes) ruajti pozicionin e tij mbi partiak e asnjanës në lidhje me Fluturimin e Pasosur të qenies tipike shqiptare.

Zhvillime të reja interesante priten të mbushin eterin me lajmet më sensacionale, pasi nuk dihet nëse fluturuesi ishte gomar apo gomaricë…

KUR THIRREN FEREXHETË…

Edmond Kaceli
KUR THIRREN FEREXHETË…
-Përpara se të dalë një ligj për ferexhetë e femrave, më mirë do të ishte të bëhej një ligj për ferexhetë e shumicës së politikanëve shqiptarë të Kosovës, Maqedonisë, Shqipërisë. Kështu së paku nëpër ekranet e TV-ve, nëpër gazeta a në internet, do të lexonim vetëm emrin, se fytyrën e pafytyrë do t’ua mbulonte më së miri perçja turke.

Ndue Ukaj: Për këtë temë në botën perëndimore bëhen debate të shumta, të gjithanshme dhe në përmasa të thella janë të angazhuara institute, bota akademike, elitat shoqërore, mediat. Ndërsa në Kosovë elitat, ato që duhet të reflektojnë ndjenjën e naltë të përgjegjësisë kundruall këtij fenomeni, rrinë duarkryq nëpër çatitë e qytetit të Prishtinës dhe vetëkënaqën me titujt e shumë që i mbajnë mbi supe. Ata nuk e thonë fjalën e tyre dhe ja lënë këtë problem serioz stihisë. Duke mos kuptuar se të qenit elitë nënkupton pikësëpari përgjegjësi të naltë, përgjegjësi para kombit dhe zhvillimeve shoqërore, çfarëdoqofshin ato. Ferexheja është një goditje kundër kulturës shqiptare, kundër identitetit shqiptar. Prandaj ajo duhet të ndalet nga shkollat dhe jeta publike shqiptare

Avni Dervishi:Pajtohem plotësisht me ty.
Ata që me të vërtetë ia duan të mirën Kosovës dmth ata që me të vërtetë dëshirojnë që procesi të përfundojë më shpejt me pavarësine e Kosovës duhet ta heshtin këtë debat.
Kur të bëhemi shtet, atëherë mund ta rifillojme debatin prapë.
Ne shqiptarët kemi shumë armiq. Nuk bën ta harrojmë këtë fakt.

I shkëputa në citim këto dy paragrafe nga shkëmbimi i ideve në mes dy intelektualëve shqiptarë të Kosovës, më së kjarti të shqetësuar për të ardhmen e kombit se cilido politikan i nivelit ligjëpërgatitës apo ligjëbërës në trojet ku flitet shqip.
Problemi nuk është vetëm për Kosovën. Ky do të ishte një e treta e së keqes shqiptare nga vetë shqiptarët. Problemi i mbajtjes së ferexhesë (asnjë fjalë nuk më duket më përfaqësuese se fjala turke), në ambjentet publike, është i lidhur ngushtë me trekëndëshin shqiptar: Kosovë, Shqipëri, Maqedoni.

Çështja diku më hapët e diku më mbyllët, diku më egër e diku më butë, është hapur prej ditësh. Sa hapet në Shqipëri, (rasti i shkollares së përjashtuar në Durrës nga shkolla vetëm se paraqitej e veshur me simbolin fetar) fillon në Kosovë, e më pas do të shtrihet dhe në Maqedoni, ku edhe aty jetojnë në trojet e tyre shqiptarë që si kudo, kushtet historike a zgjedhja për besim, i detyruan të kthehen në besimin mysliman.
Çështja është e hapur dhe është e kotë të përpiqesh ta heshtësh. Sa më shumë ti lihet ky problem rastësisë aq më negativisht do të ndikojë në drejtim të mirëkuptim dhe bashkëjetesës fetare, model, të shqiptarëve. Kjo bashkëjetesë, model, fetare, nuk është aspak meritë e politikanëve shqiptarë por është dhe mbetet meritë e posaçme e të qenit shqiptar.

E keqja vjen, si gjithmonë nga politika: Përça e sundo. Këtë shprehje të vjetër latine, më së miri e kanë mësuar politikanët tanë të cilët nga njëra anë përziejnë shqipen me shprehje të cunguara, e të keqpërdorura, në gjuhët anglisht, frëngjisht, a italisht e nga ana tjetër fryjnë barkun e trurit me idetë e gjoja mbrojtjes së të drejtave fetare të marra, nëpërkëmbë, nga Askushi.
Pakkush më pak se politikanët tanë të përndritur është i shqetësuar për problemet e mbrojtjes së fesë. Feja e politikanëve shqip –anglisht –frënëngjisht –italisht –turqisht, folës është vetëm loja përfituese me ndjenjat fetare të myslimanëve, katolikëve, ortodoksëve apo portestanëve shqiptarë.
Nëse vërejmë çastin kur rihidhet në tregun e politikës çështja e mbulimit të femrave shqiptare të besimit mysliman kuptojmë se sa antishqiptarë janë pjesa më e madhe e politikanëve tanë.

Ne mund të themi, kujt i dhimbset çështja shqiptare, mund të thotë: Pasi i zgjidhën të gjitha problemet mbarëkombëtare në Kosovë, Shqipëri Maqedoni e Çamëri, një mendje e përdritur, në fakt, disa mendje të përndritura bashkë, u kujtuan, se femrat shqiptare të besimit mysliman në Shqipëri dhe Kosovë kanë nevojë të vendosin ferexhetë. Përndryshe: shamitë, mbulesat e kresë, e pse jo mbulesat e fytyrës. Diskutimi dhe kërkesa për të bërë ligj një zgjedhje krejt personale u hodh në tregjet shqiptare të debatit, si çështje themelore e të drejtave të njeriut, si një hap pozitiv në drejtimin e bashkëjetesës fetare, deri që dikush e quajti dhe si një hap drejt integrimit europian që ndihmon çështjen kombëtare!

Jemi në Europë, mbi 40% e shqiptarëve të të gjitha besimeve jetojnë e punojnë prej vitesh në Europë, e kërkojmë të kthehemi në Turqi! Kur vetë Truqia ka përgatitur dhe po përgatit në mënyrë të shpejtë hyrjen fizike në Europë edhe pse e shtrirë në Azi! Them hyrjen fizike, se moralisht politikanët e Turqisë dhe populli turk e kanë shtruar rrugën e Europës dhe janë në Europë që me Mustafa Qemal Ataturkun –themeluesin e shtetit modern laik turk. Ky burrë i madh shteti per fatin e historisë tonë, nga origjina mëmësore ishte shqiptar.

Ataturkut (atë i turqve) i dihet babai turk dhe nëna shqiptare. Ndërsa politikanëve tanë që duan të nxjerrin ligje për mbajtjen e ferexheve iu dihet vetëm nëna.
Për këtë shkak, jo fort të vogël, ligjëbërësit tanë përpara se të nxjerrin një ligj për ferexhetë e femrave shqiptare, më mirë do të ishte të bënin një ligj për ferexhetë e shumicës së fytyrave të politikanëve shqiptarë të Kosovës, Maqedonisë, e Shqipërisë. Kështu së paku nëpër ekranet e TV-ve, nëpër gazeta a në internet do të lexonim vetëm emrin, se fytyrën e pafytyrë do t’ua mbulonte më së miri perçja turke, ajo e vjetra e viteve të sundimit otoman.

Shamite islame ne Kosove

A i kontribuon procesit të statusit të Kosovës debati për shamitë islame?
Ndue Ukaj
Titulli i këtij teksti, krejt logjikshëm do të mund të ishte tjetër, si përshembull: ai i ndihmon Kosovës theksimi i tepër i identitetit islam dhe cilat janë konsekuencat nga ky mbitheksim? Kjo pyetje ka një përgjigje të qartë dhe të kuptueshme: theksimi i islamit dhe tejkalimi i suazave të shtetit demokratik, pengon Kosovën në rrugën e lirisë, në rrugën e përparimit dhe përafrimit me botën euro-atlantike.

Në sfondin e ankthit që shkakton procesi i komplikuar për zgjedhjen e statusit politik të Kosovës, në periferi të këtij debati të pambarim, si një përbindësh i brendshëm, është ndezur një temë-debat, jo pak i rëndësishëm, as për nga rëndësia as për nga influenca: çështja e ferexheve të grave islame në shkolla, së këndejmi edhe në institucione publike. Janë të arsyeshme dhe plotësisht të kuptueshme shqetësimit, sikur nga ana e apologjetëve fanatik në favor të shamisë, ashtu edhe e atyre që shqetësohen se ky fenomen rrezikon sekularizimin dhe ç'është më e keqja, cenon imazhin perëndimor te shqiptarëve, për të cilën gjë është punuar dhe punohet vazhdimisht. Kjo vetvetiu ka konsekuenca të paparashikuara në jetën demokratike. Andaj, hapja e këtij debati pikërisht tani, duket i qëllimshëm dhe si i tillë me tendenca, si një dimension i mbeturinave të së shkuarës, që tentojnë të përdhosin dhe stagnojnë procesin e afrimit të shqiptarëve me botën perëndimore, me vlerat dhe qytetërimin në të cilin jemi bashkëthemelues. Natyra e këtij debati kësisoj nuk duket aq e rastësishme, përkundrazi, për çdo mendje të kthjelltë debati i tillë duket i neveritshëm, ndërsa interpretimet banale. Në të vërtet ky debat dhe kjo beteje mes sekularve dhe josekularve ka konsekuenca të vërteta për të tashmen, veçanërisht për të ardhmen e Kosovës, vendin që po e mëkëmbim, në bashkëpunim me botën perëndimore dhe tejkalon rrafshin praktik të mbulesës, për të konotuar në dimensione kulturore e psikologjike. Janë një sërë arsyesh të mjaftueshme që lenë të kuptohet se pikërisht ky debat s'guxon të përshkohet nga patetizma të paanalizuara, përkundrazi duhet t'i nënshtrohet një analize të thellë, të gjithanshme, shumëdimensionale që tejkalon edhe konceptin e shumëpërfolur të "drejtave themelore për besim" dhe vë në pah, para se gjithash shumë faktorë të jashtëm e të brendshëm, të cilët drejtpërdrejtë kanë ndikuar dhe ndikojnë në formësimet kulturore dhe dimensionet gjeostrategjike të shqiptarëve. Gjithsesi në këtë aspekt kihet parasysh pika delikate mes propagandës dhe të drejtave të njeriut. Kjo që vumë në pah rithekson edhe njëherë temën e identitetit shqiptar, si dhe përkatësinë civilizuese.

Në këtë sens, pozita e Kosovës në konstulacionin e përplasjeve të mëdha që ndodhin në botë me këto debate, mbetet e pafavorshme. Dhe Kosova nëse e pranon këtë normë të jetës dhe të përzierjes së religjionit dhe fesë, rrezikon vërtet ta mbetet në qorrsokak, sepse çrregullimi i vizionit për një shoqëri demokratike, europiane e të qytetëruar, në këtë formë goditet më së keqi. Sepse dashas apo padashas, theksimi i tepruar i islamit në dimensionet shqiptare është një tendencë ambiguele që reflekton konsekuenca të rrezikshme edhe ne planin e brendshëm shqiptar, por edhe ne aspektet e jashtme.

Në rend të parë, me ketë tendencë ngarendet pavetëdijshëm kundër botës perëndimore në të cilën proklamojmë të integrohemi me aq patetizem, ndërsa në anën tjetër përdhosim kulturën tonë, identitetin tonë, që në bankat e shkollës s'ka sesi mos të jetë në gjitha segmentet perëndimor, madje në qoftë se vjen edhe nga figura që kanë prejardhje islame (Naimi, Konica etj.). Prandaj ata që bëjnë ligjin në Kosovë, ata që përpiqen të interpretojnë atë, të sjellin argumente pro et kontra, duhet të kuptojnë çështjen në kontekst më të gjerë. Në këtë aspekt s'ka sesi të përjashtohet ABC e kulturës shqipe, të cilën duhet ta mësojnë edhe të mbuluarat edhe të pambuluarat. Kjo duhet të thuhet guximshëm. E kjo s'ka sesi mos të lidhet me Pal Engjëllin dhe Formulën e Pagëzimit, si dokumentin e parë të shkuar të shqipes, me Gjon Buzukun dhe librin e parë të shqipes, me Pjetër Bogdanin dhe librin e parë origjinal të shkruar në shqip, me Pjetër Budin dhe poetin e parë shqiptar, me At Gjergj Fishtën dhe Alfabetin e sotëm të shqipes, me heroin kombëtar Gjergj Kastriotin-Skënderbeun, i cili luftoj pikërisht kundër këtyre hordhive që dikush do t'i mbaj mbi supë. Më tej s'ka sesi të mënjanohen këto nxënëse dhe shumë të tjera e të tjerë nga fenomeni Nënë Tereze, nga Konica dhe Kadareja, e nga shumë e shumë figura tjera me të cilat duhet të përballet çdo mysliman dhe jomysliman. Vërtet këto nxënëse duhet të lexojnë edhe novelën ironike "Karavani i ferexheve" të Ismail Kadaresë dhe pastaj të tranden për të vërtetën e tyre në dimensionet shqiptare, së paku nëse duan të bëjnë shkollim e jo propagandë. Këto janë elemente të mjaftueshme, në sërinë e një regjistri të pafund argumentesh të qëndrueshme për të stopuar këtë mbulesë në shkolla, sepse kjo si e tillë është kundër kulturës shqipe, kundër vlerave shqiptare, kundër islamit shqiptar. Më tej, kjo përjashton islamin kosovar nga konteksti europian dhe e lidh me atë arab, për të cilin element jam i bindur se askush nuk është i interesuar, përpos ca mendjeve të humbura të kohës që çirren kot.
Për këtë temë në botën perëndimore bëhen debate të shumta, të gjithanshme dhe në përmasa të thella janë të angazhuara institute, bota akademike, elitat shoqërore, mediat. Ndërsa në Kosovë elitat, ato që duhet të reflektojnë ndjenjën e naltë të përgjegjësisë kundruall këtij fenomeni, rrinë duarkryq nëpër çatitë e qytetit të Prishtinës dhe vetëkënaqën me titujt e shumë që i mbajnë mbi supë. Ata nuk e thonë fjalën e tyre dhe ja lënë këtë problem serioz stihisë. Duke mos kuptuar se të qenit elitë nënkupton pikësëpari përgjegjësi të naltë, përgjegjësi para kombit dhe zhvillimeve shoqërore, çfarëdoqofshin ato. Ferexheja është një goditje kundër kulturës shqiptare, kundër identitetit shqiptar. Prandaj ajo duhet ndalet nga shkollat dhe jeta publike shqiptare.