Lexues

sabato, ottobre 26, 2024

Kafen e përditshme falma sot! poezi nga E. Kaceli


J
am ulë në kafenenë e përditshme
Qysh prej lindjes në të njëtin ritual
Në të njëjtën kafene të trishtë
Me të njëjtën muzikë rrangallë
Nga një radio e vjetër sa shekulli
Çirret këngëtari im aspak i preferuar
karriget e brejtura nga koha
rreshtuar në një labirinth kurth
                                             pa dalje
Në kafenenë ku askush nuk më sheh
në kafenenë ku askush nuk më flet
Veç baristja me sy të trishtë
që tregojnë mungesën e seksit prej motesh
Unë gjerb me kujdes kafen...
Lëshoj një monedhë si lëmoshë
Një monedhë tjetër si bakshish
Në dalje,
marr në xhep trishtimin e baristes
I shtoj trishtimin tim
Largohem
Për tu kthyer prapë nesër
në të njëjtën orë
Me marrë filxhanin tim në dorë
ku pasqyrohen sytë e trishtë të baristes
E lutem: O Zot!
-kafen e përditshme falma sot!
 
Alba, It, tetor 2024

lunedì, ottobre 14, 2024

Misteri final vargje nga E. Kaceli


 
Zoti jem! -nuk e di, nuk e di!
kur të shihna ballë për ballë,
a ke me pasë guximin me m'kqyr n'sy?
Nuk e di, Zoti jem, në Misterin Final
Cilli prej nesh ka me dhanë llogari?


It. shtator 2024 

mercoledì, ottobre 09, 2024

Fotografia e vjetër sonet nga E. Kaceli


 

Kam mbetur i rrudhur, pa ngjyra,
I tretur, bardhë e zi, i zbehtë, vrazhdët
Një fotografi e vjetër, gati shkatërruar
Dashuri e harruar, mykur në të lagësht.
 
Në kujtime të humbura, në kohë të shkuara,
Një hije e zbehtë, një ëndërr e largët,
Në sytë e mi, Botë Liga, e Shuara,
Dashuri e vjetër, e rrënuar, e plakët!
 
Në heshtje të thellë, të rremë, të ftohtë,
Një kujtim i thatë, një ndjenjë e humbur,
Një plagë e vjetër, s'më lë në qetësi

Në dritën e hënës, në thellësinë natë,
Një varrë e lashtë, një fjalë e gjakosur,
Thellohet përçast, n'shpirtnimin bardhë e zi!
 
Tetor 2024, Itali

martedì, ottobre 01, 2024

Mëkatar poezi nga E. Kaceli


Kisha me dashtë, fort
kisha me mujtë me pasë dëshirë
me bâ të gjitha mëkatet që si bâna kurrë
qysh se leva, fmì, e der' sa u bana burrë
(O ç'fjalë e randë fjala burrë!)
Pra tash që mosha po ikë, si pa u ndì,
Kisha me dashtë me bâ mëkatet që s'bana
Falje mos me lypë për to
E me u bâ hì!

Edmond Kaceli, tetor, Itali 2024