Kurbani -Godan -Titulli i kopjuar

nga E. Kaceli

Kur degjova per here te pare per librin "Kurbani" qe kryetari uzurpator (pushtues) i partise socialiste nxorri ne drite, mu kujtua se nje liber me titullin Godan -Kurbani, i nje autori indian, ishte botuar dikur dhe ne gjuhen shqipe.

E kerkova ne internet. Gjeta referencat frengjisht te ketij libri, te botuar ne France ne vitin 2006, ne te kushedi saten gjuhe te botes.

Per ata qe dine frengjisht, italisht, apo spanjisht, ideja e librit te Premchand eshte lufta per nje lope, simbol i Indise.

Per ata qe dine shqip, mund ta kerkojne librin ne nje nga bibliotekat shqiptare me titullin origjinal Godan (Kurbani)

Besoj se ideja e librit te Rames eshte vjedhe nga ky liber indian, qe ka hyre ne historine e letersise universale.

Lopa simbolizon Bashkine e Tiranes qe ia moren Rames nga duart ndersa po e milte ne menyren me te eger. (Per ta mjele, ndoshta, mjelesi tjeter)
Dhe ketu per pak sa nuk plasi lufta.
Por nuk jemi ne Indi dhe pse Tirana, kryeqyteti, eshte lopa e shenjte e shqiptareve!
Dhe une besoj se shqiptaret nuk jane banoret e nje fshati indian qe çdo vjedhje, a grabitje mund t'iua shesesh si prone origjinale tenden.
Te pakten te permendej shkrimtari indian, pre e kesaj vjedhjeje ne ide, qe ne gjuhe te huaj e quajme embelsisht "plagjiature"

Godan, le don d'une vache
di: Premchand
Autore/i: Premchand
Editore: Harmattan
Collana: Lettres asiatiques
Prezzo di copertina: € 31.00
Prezzo deastore.com (info) € 35.65
Formato: Libro

Data di pubblicazione: 02 Marzo 2006
Disponibilità (info) 15 giorni lavorativi
ISBN: 2296002269 ISBN 13: 9782296002265

Godan, le don d'une vache un libro di Premchand

Godan met en scène le combat tragique de la vie de Hori, un paysan du Nord de l'Inde dont le rêve est de posséder une vache, symbole de la prospérité d'un paysan indien. Victime des circonstances, Hori se voit accablé de dettes et réduit en esclavage. A sa parution en 1936, année de la mort de Premchand, ce livre a été immédiatement reçu comme un chef d'oeuvre de la littérature indienne et comme un monument de la littérature universelle. Traduit en plusieurs langues, sa parution en français, 60 ans après sa publication en hindî et la mort de son auteur, est un événement.

Leter te dashurave...

Të dashura!
-siç e dini as’herë qeshë hipokrit
prandaj,
për këtë,
si dhe detyruar
nga mungesa e letrës së pastër
(Këtu është grumbulluar një grimë e pisllë
kut të kësaj Bote mrekullisht të
ndyrë)
Po ju shkruaj dy fije letër të përbashkët

 Me dhimbje prej mungesës tuaj
të gjatë,
të papërballueshme deri
në çmendje. Po ju shkruaj.

Jam... siç mund të jem pa frymën tuaj.
Jam... siç mund të jem pa trupin tuaj.
Jam... siç mund të jem pa çdo gjë tuajën

duke filluar nga seksi juaj
duke mbaruar te seksi juaj

Jam… siç mund të jetë poeti
i burguar.

Të dashurat e mija të bukura!
Të dashurat e mija të mira!
Eunukëve ruajuni! Vrastarë dashurishë
janë. Frymuar prej dreqit à,
prej engjëjve të palavdishëm
në luftën kundër Zotit.

Ruajuni! Ruajuni shumë!
Prej eunukëve larg. Larg. Larg.
Të tredhunit -armiq të dashurisë
janë. Armiqtë e mij
janë. Armiqtë tuaj
janë.

Të dashura!
N’sa ndiej mungesën tuaj të brishtë
ju lutem! N’emër të dashurisë
mos u vetëburgoni -unë nuk trishtohem

Veç
-n’krahët e të tjerëve, n’ekstazë
kur të mbyllni sytë
Lutuni për mua,
për fatin tim

Kaq mjafton të mos ndjehem i harruar
apo i braktisur fundimisht.

Morali?!
-shpikja më e pamoralshme e Njeriut
të mos ju shqetësojë
Bekimin tim!
-Mos i lini orët të ikin kot
se,
nuk kthehen!

Çastet fatlume (sado shumë) nuk mjaftojnë
për shijimin e Botës
që kalon 20 metër larg prej këtej
(Dhe unë e ndiej frymën -njësuar
me frymën tuaj)

Mos e lini të ikë!…

Të dashura!
Mirëupjekshim të dashurat e mija!
(i pafat larg jush)

Ju dua. Ju dua. Ju dua shumë...

Edmond.

Lisburg (përndryshe -Burg i Lezhës) Maj 1995

Lirikë pa ndjenjë - E. Kaçeli

-për vete

Në Bylis gjetën një statujë të ngrohtë
një statujë të ngrohtë të një djaloshi të ri.

Arkeologia e re e kundroi,

                                       e magjepsur,

statujën çudi!

Dridhshëm mermerin e lëmuar, lëmoi.

U drodh fort, mermer i ngrohtë.

Kërciti.

U shkërmoq nën rrezet e diellit.

Fryu fllad

-s’mbeti tjetër veç pak pluhur

i mermertë

nga statuja e ngrohtë e një djaloshi të ri.

Arkeologia atë natë linte vajzërinë.

Lindi kështu një legjendë.

Se thonë,
              statuja foli para pluhurosjes:

Nuk kisha kohë për dashurinë. –Mos qesh!

Nuk të thashë dot një fjalë…

Por vajza qeshi.

Dhe ndodhi ajo,
                        legjenda.

...Në gishtat e vajzës pak pluhur i mermertë

Je e bukur

-baladë


Je e bukur, je një këngë
e trishtuar si një brengë
Mirësi rrethatuar
larg prej teje i mjeruar.

I mjeruar. E pafat.
Shpirti dhemb çdo sahat.
I pafat. E mjeruar.
I pashpresë, shpirtgjymtuar.

Not’harruar mes pikëllimit.
Mbytur dallgët e trishtimit
në liqen i lëshuar
përpëlitem shpresëshuar.

Shpresëshuar, shpresëpakë
afër meje të jesh prapë
veç një ditë, e një natë
’shkreti unë që t’kisha fat!

Je e bukur si një brengë
e trishtuar si një këngë.
Mirësi rrethatuar
larg prej meje e mjeruar.

E. Kaçeli

Urë e varun për kalimin e detit!

Kemi mbetë tek Ura e Varun e Nucit


Nuci i Manatisë është një nga personazhet ma tipikë të qytetit të Lezhës. Sa herë që shkoj në qytetin tim pyes per Nucin dhe parashikimet e tij fantastike. Parashikime apo thanie që kanë hyrë në thaniet historike të lezhjanëve. Këta të fundit shihnin në Nucin, dhe në marrinë e tij brilante, tiparin më të fortë të karakterit lezhjan: Satirën e ftohtë.

Unë po e risjell këtë fakt historik, të botuar në gazetën “Koha jonë” të datës 14 janar 2001.


Po e risjell, në origjinal, duke pasë parasysh se historia vazhdon me u përsëritë në të njëtën mënyrë groteske. Dhe me dyshimin e madh, personal, se kemi mbetë prapë, e prapë, tek Ura e Varun e Nucit. Tek ura me 13 korsi!

Për të qeshur dhe për të qarë nga Lezha
Urë e varur për kalimin e detit!

Lezhë- Ndërsa partia socialiste është e mbërthyer në krizën e brendëshme, dhe opozita me në krye partinë demokratike, është në krizë të jashtme, lezhjanët kanë filluar të mendojnë seriozisht për të nxjerrë popullin shqiptar nga kriza. Zgjidhja origjinale është dhënë nga i shumënjohuri Nuci i Manatisë. (Për informim: Nuci është themeluesi i partisë kombëtare "Gjendja ekonomike në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni, Çamëri e Diasporë!". Partia e Nucit deri tani përbëhet nga fraksioni i Berberëve të qytetit, nga fraksioni i të Papunëve të prefekturës, nga fraksioni i Politikanëve dhe pijanecëve lokalë, nga fraksioni i Korrespondentëve lokalë të mediave Kombëtare dhe Ndërkombëtare, dhe nga disa fraksione të tjera që akoma nuk janë identifikuar mirë si të tilla.)

Sipas kryetarit Nuc, partia Gjendja Ekonomike është e angazhuar seriozisht për nxjerrjen e vendit nga kriza në këtë fillim viti. Partia po mbledh fonde dhe po kërkon burime finacimi nga të huajt që e quajnë veten shqiptarë, dhe nga shqiptarët që e quajnë veten të huaj, për ndërtimin e një ure të varur që do të lidhë Shqipërinë me bregdetin italian!

Sipas inxhinierëve projektues brenda dhe afër partisë, SuperUra do të ketë njërën këmbë në Shëngjin dhe tjetrën në Bari. Ndërkohë që hyrja do të bëhet nga Puka ku do të lidhen kavot siguruese.

Vetë kryetari Nuc ka deklaruar se "Ura e varur do të jetë me 13 korsi". Kur u pyet nga fraksionistët e korrespondetëve lokalë të mediave Kombëtare dhe Ndërkombëtare se për ç'arsye SuperUra do të jetë pikërisht me 13 korsi, kryetari Nuc sqaroi se “12 korsi do të shërbejnë për shqiptarët që dëshirojnë të ikin nga Shqipëria. Ndërkohë që korsia e 13-të do të jetë në dispozicion të atyre që dëshirojnë të kthehen, aksidentalisht, në Shqipëri!


Vetëm kështu mund të zgjidhet kriza, nëse problemi i SuperUrës së varur merret seriozisht!


E. Kaçeli

Atdheu në Askund! -nga E. Kaceli

             -Njeriu vuen atë që asht!

Rrugëve pafund të botës

me një biletë të ftohtë në dorë

Zogj të trembur, shtegtarë

                                       të tretun larg

Era e pashpirtë e kohës luan me shpirtrat

Në xhepa dhimbje, bagazhet mbushur mall

Kërrusun prej heshtjes

hyrje -daljeve të Botës presim

skllevër te ajrit,

                       skllevër te valëve të detit

fanarët e Kepit të Shpresës së Mirë nuk ndriçojnë

Atdheu edhe këtu, edhe atje

edhe në Askund...

Aeroporti “Nënë Tereza”, Tiranë, qershor 2011

Pamflet: Kunguj, kungullesha dhe kryekunguj

Kam një kungulleshë, e ndaj në dy pjesë... Sa herë i peshoj më dalin njëlloj.

Më besoni!- ka disa ditë që po mundohem ta ndaj atë dreq kungulleshe në dy pjesë jo të barabarta. Në çdo mundim timin, të shkuar kot, rezultati është i njëjtë.

Dy kunguj gjysma, dy gjysmakunguj, të barabartë. Të barabartë në mënyrën më perfekte.

Kanë vetëm nja dy tre ndryshime të vockëla e të parëndësishme.

Njëri është ngjyrë rozë, me nuanca që tentojnë nga boja e verdhë. (Rozë i zverdhëcitun)

Tjetri është ngjyrë blu, me tendenca që tentojnë nga ngjyra rozë. (Blu i dalë boje)

I pari, rri përherë Verdhacuk në fytyrë,- Kungull i Fytyrës së Vrerosur –sipas Servantes

I dyti, rri përherë i Qeshur në fytyrën e rrumbullt, – Kungull që Qesh- sipas Hygo

Ndryshimi i paktë. Thelbi po ai : Kunguj të baraz ndarë nga e njëjta kungulleshë!

Për hir të këtyre ndryshimeve të parëndësishme, në tregun e kungujve janë hedhur me të njëjtin çmim.

E duke pasë parasysh raportin kërkesë –ofertë, mijëra njerëz të ngjashëm me njëri -tjetrin, më shumë se ç’ngjajnë dy kungujt tanë, kanë dalë në tregun e perimeve për të blerë secili kungullin e vet. Thërrasin. Bërtasin. Çirren.

Thonë: Ky është imi! Me këtë fitohet! Ky fitoi! Tjetri vodhi! Hajdut! Vrasës! Kriminel! Kungulli im fiton! Fiton Kungulli im! Ngatërrova arkën! Ngatërrova kungullin! Numëro! Mos numëro se ta numëroj!

Aq shumë janë marrëzuar njerëzit –blerës, sa janë të gatshëm ta njësojnë veten me kungujt dhe të thërrasin e bërtasin, për dy kungujt e hedhur në treg duke i quajtur parakohe, Kryekunguj!

Në këtë tollovi, dreqi e merr vesh cili është më kungull se tjetri nga dy gjysmat e Kungulleshës. Cili është kryekungulli i vërtetë!

Dhe njerëzit –blerës –tifozë, janë gati të thërrasin për të ndarë Kungulleshën, kunguj a kryekunguj të tjerë.

Dikush nga Republika jonë e Kungujve bërtet që të vijnë disa ekspertë –kunguj (mos o Zot!) nga bota e qytetëruar. Këta ekspertë të thekur, prej mënyrës që përdorin, nuk janë as kunguj për mish, as kunguj për lesh.

Në këtë pikë hyjnë në lojë edhe disa Kryekunguj të tjerë, diç më të mëdhenj në peshë e në format!

Burime të mosvaruna thonë se njëri është Kryetari i Koalicionit të Kungujve, armik i përbetuar i koalicionit të dreqtuar nga Kungulli i Fytyrës së Vrerosur.

Në rangun e kungujve është edhe një tjetër Krykungull. Kryekungull i të gjithë kungujve dhe Kryekungujve, bij të Kungulleshës. Njëfarësoj Kryekungulli Suprem!

Burimet rreken të vërtetojnë se Kryekungullin Suprem nuk e pyet kush as’ sa për një kungull normal.

Ja pse kam mbetë dhe rikthehem prapë tek loja e Kungulleshës: Kam një Kungulleshë, e ndaj në dy pjesë... sa herë e peshoj, më dalin njësoj.

Të gjitha ato që shkrova ishin thjeshtë sa për të mbushur rreshtat se unë e di mirë shprehjen: Me zjarrin dhe me bijtë e Kungulleshës (Kungujt –pavarësisht nga madhësia dhe ngjyra) nuk luhet!

Dhe unë nuk luaj: Kam një Kungulleshë...

nga E. Kaceli