Pamflet: Mesha mbaroi! Shkoni në Paqe!

Nuk arrij të kuptoj shumë nga Amerika, çka ndodh në Amerikën e lirive të pakufizuara dhe në kufinjtë e Lirisë është jashtë perceptimit të një njeriu që, shumëkush, ashtu si unë, e ka vizitur USA-n vetëm nëpërmjet TV dhe internetit!

Nuk e kuptoj pse jam larg. Nuk e kuptoj pse nuk jam shumë i përgatitur në çështjet e politikës së jashtme në përgjithësi, dhe në mënyrë të veçantë në politikën e USA-ve.

(Do të dëshiroja të isha edhe unë i përgatitur në këtë çështje ashtu si pjesa më e madhe e politikës dhe e popullit tim amerikano -europiano -russo- kinezo, e turk dashës!)

Por nuk jam! Ky është problemi im dhe jo i amerikanëve që zgjodhën një President që trumbetohet si më i kundërshtuari në historinë e 45 presidentëve amerikanë! Kur është kështu pse e zgjodhën!

Në këtë vijim logjik nuk marr përsipër të kuptoj as kundërvënien e madhe që pati nga mediat tradicionale, edhe ato me famë botërorë, të cilat shpesh e ngatërruan, edhe qëllimisht, çdo gjë që kishte të bënte me Trump. Pati media që në kundërshtimin e tyre të çmendur, e alogjik arritën deri aty sa të ngatërronin edhe emrat e grave të Trump.

E populli i thjeshte nuk arrin të kuptojë dallimin e gruas së parë Ivana Trump, me vajzën e sajë Ivanka Trump; gruaja e dytë Marla Maples, u harrua krejt; dhe gruaja e aktuale Melania Trump, që edhe këtë mediat idiote apo njerëz idiotë e thirrën Ivanka!

Kulmi arriti me njoftimin fallso te vdekjes se tij, ndërkohë që i thoshte : "Mos lejoni askënd t'ju thotë se nuk mund t'ia dalim. Asnjë sfidë nuk mund të mposhtë zemrën, forcën dhe shpirtin e Amerikës."

Absurditeti vijoi me protesta (të stisura keq) në disa vende, ku nuk mund të mos përfshihej edhe Shqipëria me reagime idioteske e fëminorë, si nga turma ashtu edhe nga njerëzit e politikës.

Këta të fundit kujtojnë se me kundërshtimin ose mbështetjen që ata i bëjnë presidentit Trump, dhe jo vetëm atij por presidentëve amerikanë, e kandidatëve për presidentë amerikanë, kërkojnë të ndryshojnë dhe kujtojnë se mund të ndryshojnë ligjin universal që thotë: Megjithatë Bota sillet rreth Shteteve të Bashkuara të Amerikës! E Shqipëria nuk është kurrkund në listën e botës!

E atyrë që protestojnë në këtë qoshk të humbur të Botës, apo që do të protestojnë me mënyra të ndryshme, qoftë edhe me një status të thjeshtë kundër Trump, (që nuk e di as nga bie Shqipëria), nëse politkanët tanë, qeveritarët tanë, opozitarët tanë dhe mendjet e ndritura të tyre iu duken diç më lart, e më të ndershëm, e më të hapur mendërisht, se presidenti Trump, protestoni! Protestoni fort!

Ndërkohë, ai si çdo president tjetër amerikan do të bëj gjithçka, duke mos bërë asgjë! Do të rregulloj gjithçka, duke mos rregulluar asgjë! E këtë do ta realizojë deri në fund të mandatit të tij të dytë, se i pari iku! (Të paktën këtë e kuptoj se ndodh në USA sa herë ndërrohet Komandanti!)

Të gjithë atyre qe vazhdojnë të kundërshtojnë Trump si president, (sidomos shqiptarëve të mij) më vjen dëshira ti përshëndes me fjalët e priftit kur përfundon Mesha: Mesha u krye! Shkoni në Paqe!

Edmond Kaceli

Itali

Pamflet: Milionerët (morracakët) e poshtërsisë

-Sepse vetëm në Shqipëri mund të ndodhë që biesh të flesh me gruan si morracak e të gdhihesh milioner apo miliarder!

Në radhë të parë nuk kam asgjë kundër milionerëve dhe njerëzve të pasur! Bindja ime, thellësisht e djathtë nuk ma lejon këtë luks. Çështja është më e ngatërruar kur bëhet fjalë në mënyrë të veçantë për milionerët shqiptarë të 26 viteve të fundit.

Askush nuk është në gjende të thotë, si e qysh, e ka bërë milionin e parë me punë të ndershme! Nëse gaboj ju kërkoj ndjesë!

E nëse jeni në gjendje të më thoni si u bë milioni i dytë, jua dyfishoj ndjesën!

Madje kam kurajo t'iu kërkoj ndjesë në progresion gjeometrik, (atyre biznesmenëve që e kuptojnë rregullën e progresioneve) për çdo miljon që kanë mbledhur në progresion matematik, në mënyrë të drejtë dhe (zot na fal!) të ndershme!

Shumë prej këtyre milionerëve në valutë të huaj, e miliarderëve në lek shqiptar, a miliarderëve në valutë të huaj e supermiliarderëve në lek shqiptar, i mbaj mend si e filluan! Ishin të gjithë njerëz të thjeshtë si ne! Patën kurajo të hidheshin në rrugën e biznesit pa ditur as edhe kuptimin e kësaj fjale! Ndryshe nga ne, ata kuptuan A-në e të bërit biznes në Shqipëri: Pandershmërinë absolute në biznes dhe lidhje fort të ngushta me politikën!

Me pak fjalë përkthehet në: Kontrabandë (Cili profesor ekonomie mund të llogarisë me përafërsi shifrat e shtetit në hije të kontrabandës mbi 25 vjeçare), mospagesë taksash dhe detyrimesh fiskale, (inspektorët e taksave, drejtuesit e doganave, u enjtën nga xhepa dhe vijojnë të fryhen nga barku edhe sot e kësaj dite) lidhje me të fortin e politikës (korrupsion)! E duke ju ngjitur politikës zbuluan parajsën e investimeve shtetërore, mësuan fjalën tender, e zhvilluan përsosmërisht, alla shqiptarçe, derisa sa mbërritën përsosmërinë në kulmin e sajë: Koncesionin!

Zbulime tipike të bizneseve të pandershme: tenderat, koncesionet, ligjëbërjet tipike në shërbim të hajnave të pajisur me "Rolex", "Pierre Cardin", Prada", "Valentino", krijuan milionerët modernë tipikë shqiptarë: Xhepfryrë, barkmëdhenj, kokëtrashë, arrogantë, të fortë, lektorë (që japin leksione) të zgjuarsisë, seksitë të pamoralshëm, të parfumuar deri në brekët, ironikisht, me vrimë, por armiq historikë të sapunit!

Vitet që nga '90-ta e deri më sot prodhuan, në heshtje ose me bujë, milionerë (miliarderë) nga të gjitha fushat: fshatarë injorantë por të fortë, qytetarë turkoshakë por nuhatës të pushtetit dhe lidhjes me paranë, kryepleq që vodhën edhe gurët e fshatit, kryetarë komunash e bashkishë, që kur lanë punën u gjendën esnafë 24 karatësh, drejtues policie, gjykatës, prokurorë, deputetë, drejtorë shkollash, profesorë universitetesh, gazetarë... Të gjithë ngjyen kafshatën në gjellën e turlive të biznesit të pandershëm tipik shqiptar duke hyrë në kategorinë e të fortëve, dhe të zgjuarve, me para në xhep!

Në kategorinë e milionerëve të poshtërsisë.

Një poshtërsi e frikshme, kriminale, tmerrësisht e pafund! Që do ta vuajmë për vite, e vite, e vite... Dhe askush prej tyre nuk do të përgjigjet  kurrë! Kurrë!

Sepse vetëm në Shqipërinë e çudive dhe ndyrësive pa kufi, mund të ndodhë mrekullia. Mrekullia që një gjykatës, prokuror, politikan, pushtetar, deputet, drejtues policie, doganier, portier, gazetar, kriminel ordiner i lidhur me politikën, i djathtë, i majtë, a i qendrës, të bjerë të flejë me gruan si morracak dhe të nesërmen të gdhihet milioner! Apo miliarder, thoni si të doni!

Edmond Kaceli

Vitet e kinezëve dhe vitet e shqiptarëve!

Satirë nga E. Kaceli

  -Gëzuar populli inë i mrekullueshëm! - Kjoftë Largu

Kinezët, një popull i mrekullueshëm, në kalendarin e viteve i quajnë viti i Derrit, i Qenit, i Miut, i Gomarit, i Tigrit etj.

Në bazë të këtyre viteve populli i madh, mbi një miliardësh, feston ndërrimin e moteve dhe shkruan historitë e tij. Në bazë të këtyre viteve ata lexojnë të shkuarën dhe përgatiten për të ardhmen!

Po ne shqiptarët? (Një popull që me vështirësi llogaritore themi se bëhemi nja 7 miljon, duke i mbledhë shqiptarët anë e mbanë botës, krejt si ndihmat humanitare!) Si llogarisim vitet? Si e kujtojmë të shkuarën? Si duhet ta thërrasim të ardhmen?

Çështje e vështirë. E vështirë dhe e ngatërruar! E ngatërruar për një popull që fatin vet e lidhën si ai fshatari që lidhi gomarin për trenin e ndaluar në stacionin hekurudhor të Lezhës e iku të bënte pazar ...

Ne jemi krenarë. Jemi edhe të lezetshëm, edhe krenarë, edhe të lumtur. Sidomos të lumtur që jemi shqiptarë e jo kinezë! (Edhe pse kinezët një herë e një kohë ishin miqtë tanë të mëdhenj!)

Le të krenohen dhe festojnë kinezët vitin e Tigrit, Derrit, Qenit, Miut, Gomarit, etj. Ne shqiptarët në mundimin bosh për me u bà shtet, kemi kaluar (e festuar sipas stilit shqiptar) vitet e Merhumit, Kjoftë Largut, Gjarpërit me Syze, Doktorit, Pijanecit, Njeriut që Qesh, dhe vitet e këtij të Gjatit!

Në këtë ndërrim vitesh, ndërsa lutemi në fshehtësi të paktën të lulëzojnë vitet e Bukuroshit, urojmë njëri -tjetrin: Gëzuar 2017 -ën, Vitin e Vettingut!

E nën drejtimin e ambasadorit amerikan me origjinë të hershme kineze, këndojmë hymnin e pavarësisë nacionale: "Oh sa mirë me qenë shqiptaro -kinez, ole, ole, olelelllleee!"

Taksë për Dybekun! -Pamflet nga E. Kaceli

Ky është një nga ato mjetet e lashta që njeriu ka përdorë për të nxjerrë gjalpin nga qumështi. Por kjo teknologji e lashtë pellazgo- ilire- arbërore -shqiptare, nuk është objekti i këtij shkrimi mirëinformues.

Vegla, në pellazgjishto -ilirishto -arbërishto- shqiptarishto, quhej TUNDËS, TPI (i hundore) ose në turqishten e folur në Shqipëri quhet DYBEK.

(Sa për njoftim e ka tundur aq shumë Nafija në atë filmin e Koço Devoles sa ia nxorri yndyrën në shesh!)

Në vijim të traditës pellazge, kjo vegël përdoret edhe sot e kësaj dite nëpër fshatrat e Shqipërisë.

Sipas mediave tundja e Dybekut është intensifikuar fort në ditët tona nëpër zyrat e shtetit duke iua hequr yndyrën (kolesterolin e keq) pushtetarëve, që në shërbim të popullit sakrifikohen herë pas here në procese pune argëtuese.

Problemi qëndron diku tjetër.

Në vijim të taksave dhe kontrolleve taksore që shtetit i mirëdreqtuar nga Lideri suprem ka ndërmarrë gjatë këtyre viteve të mbrame, flitet se në janar dotë fillojë të taksojë edhe tundësin, që me marrëveshje gjuhësore po e quajmë thjeshtë Dybek.

Taksimi  i Dybekut vjen menjëherë pas kontrolleve mbi duhanin e bërë në fshat, mbi qumështin e prodhuar në fshat, mbi rakinë e prodhuar në fshat, mbi mishin dhe leshin e prodhuar në fshat, mbi fiqtë, mollat, dardhat, arrat e mbi çdo lloj kokrre tjetër të prodhuar në fshat...

Vetë Lideri, do të mbajë një fjalim përpara qytetarëve dhe fshatarëve, mbi rëndësinë e tundjes së qumështit, në fshat dhe në zyra, mbi ndikimet që do të ketë taksa e Dybekut në prodhimin e përgjithshëm bruto e neto të vendit, dhe sidomos mbi efektin psikologjiko -terapeutik që merr tundja dhe shkundja e Dybekut nëpër zyrat e shtetit!

Lideri do të mbyllë fjalimin me një të rrahur të brrylit dhe me ngritjen e shkopit të Dybekut në ajër, në shenjë Rilindjeje të traditave.

Të pranishmit do të ngrejnë lart parullën "Me dybek në dorë çajmë bllokadën gjermane drejt familjes europiane!"

Të nesërmen analistët e kazanëve pranë qeverisë, dhe ata pranë opozitës do të shkruajnë artikullin analitiko -informues: Rëndësia e Dybekut, taksës mbi Dybekun dhe Vettingu alla shqiptar!

Lider Akbar (Rroftë Lideri) dhe Kazani Xhevap (Media e Lirë)!

Post scriptum: Gezuar festat! nga Zekthi

Foto me Liderin

Po me gomarin ç'paten more aman! #zekthi ne #parlamentin e nje vendi ballkanik!


Eshte habitshme. Kisha degjuar lloj -lloj etiketimesh ne parlamentin shqiptar. Por kur degjova dhe fjalen Gomar, fika menjehere Tv-ne dhe dola ne kerkim te Liderit.

Pas shume mundimesh, se Lideri eshte perhere i zene, gjeta nje moment, vetem nje moment dhe bera nje selfi.
Ta kem per kujtim se nuk i dihet!

Nese iu vjen deshira per nje selfi me Liderin, mund ta kerkoni ne rruge, ne kopesht, ose ne ndonje zyre te rendesishme, ose ne... (nuk ma ben zemra te flas) ne parlament...

Kur ikën gjermani i fundit! -aty fillon fatkeqësia jonë

Pamflet

-nga Edmond Kaceli

Erdhi dhe iku! Erdhi dhe iku një gjerman këto ditë. Këto ditë festash të mëdha për popullin shqiptar.

Sa për kujtesë:

28 nëntori -Festa e Flamurit dhe Dita e Largimit të gjermanit të fundit -për partinë demokratike dhe përkrahësit e sajë.

28 dhe 29 nëntori -Festa e Flamurit dhe Dita e Largimit të gjermanit të fundit, për partinë socialiste dhe përkrahësit e sajë.

Unë për arsye asnjanësie festoj vetëm Festën e Flamurit, ndërsa atë të largimit të Gjermanit të Fundit e quaj një ndër ditët më të zeza të popullit shqiptar. Pra nuk e festoj.

Madje po ti referohemi historisë shqiptare, qysh prej luftës së parë botërore e këtej, vërtetohet katërcipërisht se ikja e gjermanëve është shoqëruar me fatkeqësi të mëpastajme për popullin shqiptar:

1914 -Ikja e Princ Vidit -Ishte ikja e parë në historinë e ikjeve të gjermanëve nga Shqipëria. Copëtimi i mëtejshëm i Shqipërisë dhe lënia nën mëshirën e fatit të kohës, ishte rezultati fatkeq i kësaj ikjeje.

1944 -Me ikjen e gjermanit të fundit nga Shkodra (ne mbetemi edhe sot e kësaj dite rob të diskutimit idiot 28 vs 29 nëntor), filloi historia më e dhimbshme e popullit shqiptar- Duke kujtuar e festuar se ia futëm gjermanit të fundit, në fakt ia futëm vetes dhe nuk ia hoqëm për vite e vite të tëra sundimit terrorist të bandës së komunistëve të udhëdrequr nga kryebanditi Hoxha!

1984 -1987 -Erdhi nja tre herë edhe një gjerman tjetër i quajtur Shtraus. Pas tre vizitave të maskuara turistike, e me misione të kjarta politike, ai iku në 1987-ën duke na lënë, si gjithëherë fatkeqë, në fatkeqësinë tonë të përjetshme nacionale!

2016 -Këto ditë iku dhe Krichbaum, një gjerman që shumë prej nesh nuk e kishte në listë se ekzistonte! E njohëm vetëm pasi iku duke na shkruar nja shtatë urdhëresa. Shtatë urdhëresa që në përpjekjen për të hyrë në Europë, bëhen më të rëndësishme se Dhjetë Urdhëresat e Librave të Shenjtë!

E pas kësaj ikjeje fatkeqe për ne njerëzit e thjeshtë, jemi të detyruar të dëgjojmë rrugaçërinë e politikanëve shqiptarë të pozitës dhe opozitës; rrugaçërinë e bandës parlamentare të gjitha ngjyrave; arrogancën e pashoqe të qeveritarëve dhe kryeministrit (që kujton se vendi qeveriset me barcoleta); sahanlëpirjet dhe bythëlëpirjet e analistëve që për hir të pushtetit të sotshëm e për hir të pushtetit që do të vijë nesër, bëjnë sofizma njerëzish të ditun që kënaqen duke dëgjuar dhe replikuar pafundësisht dhe budallakisht me sho- shojnë!

E ne populli fatkeq, kthehemi në barcoletë, ku gjermani i fundit, me emrin e vështirë Krichbaum, duke na lënë në një tjetër fatkeqësi shqiptare na thotë:

Hipni këtu e shihni STA... TUSIN!

(Post scriptum) Shpresat e fundit janë varë në aftësinë e kryeminstrit të qeverisjes me barcoleta për ti treguar ndonjë barcoletë për të qenë kancelares Merkel)

Trungu i vjetër

nga E. Kaceli

Ra një gjethe

ranë dy gjethe

ranë tri, katër, shumë

ranë dhe vazhdojnë të bien shumë gjethe

rrëzohen në ritin e stërvjetër sa bota...

Flutura të vdekura ranë gjethet e e mbrame

Të lodhuna prej qëndrimit në pemë...

Ngjyrat e krahëve mbushën rrugët, dhe rruginat e shpirtit

Degët lakuriq, mblodhën krahët, krejt si femrat pasi bëjnë dashuri

Vjeshta mori shkallët dhe u nis nëpër rrugën e kahershme

Dyert u mbyllën në heshtje, siç mbyllen kujtimet e një moshe të bukur

Ra një gjethe
ranë dy gjethe

ranë tri, katër, shumë

ranë dhe vazhdojnë të bien shumë gjethe

rrëzohen në ritin e stërvjetër sa bota

Ranë gjethe një nga një

në mijëra ngjyra

në heshtje

pa zë...

Dhe unë, trungu i zhveshur,

mbytem -deri në palcë i tharë

në vetminë që vjeshta më lë...

Itali, nëntor 2016

Në dashuri duhet guxim! -Shukri -Ylli -Guximtar!

Pamflet nga E. Kaceli

Gjithëherë është thënë se në dashuri duhet të guxosh!

Gjithëherë është thënë se në politikë duhet të guxosh.

Dashuro -Guxo! Qeveris -Guxo! Shkëlqe -Guxo!

Por kur hyn në politikë ndodh që për arsye psikologjike të ngatërrosh portofolin ministror nëpër mbërtheckat e një vajze të re dhe nëse je Yll vezullues të gjitha shkëlqimet dhe gradat të shkojnë për ... lesh themi nga Lezha!

Guximtarët provojnë përsëri! - Derisa iu del vrima në brekët e shqyera, marrin ajër nga poshtë, e nuk arrijnë të kuptojne ku hyn sundimi politik me shkërdhimin moralo -politik, e rrëzohen prej fikut ndërsa kërkojnë të mbulohen me gjethet e fikut...

Kulmi kur sheh brekët e Shukriut, plus mbërtheckat e Yllit, që tunden e shkunden si flamuj e dekorata të dala boje, e thua: Jam Guximtar! Përse të mos e provoj edhe unë! Kush do të marrë guximin të gjykojë Guximtarin e etshëm për dashuri!

Kështu, në një çmenduri tipike shqiptare ngatërron seksin me dashurinë, ngatërron guximin me gjykimin, ngatërron qeverisjen me përdhunimin, ngatërron shkëlqimin me shkërdhimin!

Një zinxhir çmendurie tipike shqiptarësh të veshur me pushtet e para abuzive, e të zhveshur mendërisht!

Një zinxhir që do të këputet kur të vijë dita e populli i lodhur mga përdhunia e politikës dhe e pushtetit, t'iu rikëndojë këngën: N'ato maja rripa -rripa\ një herë ma hipe\ një herë ta hipa!

Ujku i natës nga E. Kaceli

Ujku i Zi, credit Arian Mavriqi

Eshtë natë. Natë e errët.

Natë më e errët se nata.

Shpirti më i errët se nata!

Një ujk i vjetër, i vetmuar, ulërin,

copëton, thyen natën

Një i vetmuar Ujk-Njeri ecën në pyll

në pyllin e heshtjes sublime

në pyllin e mbushun frikë

Pyll' i heshtjes

mbjellë me pemët mister

                                        dhe hëna

                                        e vetmja ndriçuese

në natën e errët pa fund

nuk mund të ndriçojë

vetëm shton frikën

vetëm shton misterin...

Frikë e mister!

Ujku -Njeri i Vetmuar

ngul sytë zhbirues në terr

në terrin pa fund të vetmisë

                                           trishtimit

                                                          shpresës

në terrin e shpirtit

a nuk dihet qysh!

Vetë nata, vetë misteri

vetë hëna, vetë frika,

                                 vetë njeriu

ndahen më dysh...

Pa zhurmë, -zhurma tremb misterin

pa zhurmë, -zhurma largon frikën

pa zhurmë, -në heshtje,

-si Heshtja i ulërin natës

Njeriu -Ujk i Vetmuar

i vetmuar deri në thellësinë më të errët të shpirtit

Eshtë natë, natë e errët, e zezë

një i Vetmuar Ujk -Njeri ecën në pyll

në pyllin e heshtjes sublime

në pyllin e mbushun frikë

Një njeri i vetmuar ecën

e më duket, më duket jam unë!

që eci, eci, eci, si një ujk i vjetër

që bërtas, që thërras, që çirrrem

si një ujk tmerrësisht i pagjumë...

Itali 2016

Duke pritë vdekjen... nga E. Kaceli

Prite të dielën

Nuk vjen. - të dielën është pushim

Vdekja të dielën nuk vjen.

Prite të hënën

E hëna është dita e parë e javës

e javës së mundimeve

                                  dhe stërmundimeve njerëzore

fillimi. -dhe Vdekja nuk vjen.

Vdekja nuk vjen të hënën

të hënë nis një shpresë

Dhe Vdekja prapë nuk vjen.

Prite të martën.

Prite. Ndoshta je me fat!

Fati ynë është Vdekja.

Vdekja -fati ynë i pralajmëruar!

As të martën nuk vjen

e marta është ditë, përgjithësisht e shenjtë.

Prite të mërkurën.

E mërkura është gri.

Vdekja ka ngjyrën e sajë. Vdekja nuk është gri!

Të mërkurën Vdekja të dërgon mesazh:

Rri i qetë! Të mërkurën nuk vij!

Të enjten. Do të vijë të enjten! Është ditë e zakonshme.

Vjen dhe të pret mundimin në mes. Dhe qeshjen!

Se ndodh qe njeriu qesh ne ditët e mundimeve!

Të enjten vjen Vdekja! Gëzohesh!

-Krejt kot. Krejt i marrë!

                                        -Harrove!

Vdekja as të enjten nuk mundet me ardhë!

Të premten. Vjen të premten. Ardhtë e bardhë!

E premtja është e zezë!

                                     -dhe vihemi në radhë...

Të presim Vdekjen

Të premten... E premtja është e zezë.

Vdekja është e zezë, (mashtruesja)

nuk vjen as të premten, në ditën që ka radhë!

Gdhihemi të shtunën. Të trembur. Erdhi fundi!

Kemi frigë. Vdekja do të vijë. Nuk ka shpëtim.

Nuk ka asnjë rrugëdalje. E presim.

E presim siç e pritëm të hënën, të martën, të mërkurën

të enjten, të premten... e presim të shtunën

Nuk vjen as të shtunën! E Pabesa!

Mortja e hëngërt Vdekjen!

E mallkojmë që nuk erdhi! E falim prapë:

Mbase të dielën... Përse të dielën...

Mbase të hënën, të martën, të mërkurën, të enjten,

të premten, të shtunën...

Kur vjen Vdekja. Kur vjen?

Kur vjen kjo e e hidhur! Kur vjen kjo e çmendur?

Kur vjen kjo e marrë!

Harron gjithëherë të vijë kur e presim

dhe vjen pa na dërguar fjalë...

Edmond Kaceli

Itali, prill 2016

Borë nga E. Kaceli

Bie borë në rrugën e shkretë

bie borë. Bie borë e lehtë,

                                         e ftohtë akull

e bardhë.

Bie borë e zbardhun prej rrugës së gjatë

Bie qetësi e bardhë...

Makina tek -tuk ndihen, dhe njerëz hiç

askush nuk shijon marrëzisht borën

Vetëm një qen i bardhë, hidhet mbi borën e ftohtë

Një qen i bardhë si bora

gjuan flokët e borës dhe qeshën

Qeshën, siç mund të qeshë një qen i marrë

një qen i çmendur prej borës së bardhë...

Qeshi dhe unë me krahasimin absurd

me trishtimin tim abdsurd,

                                          të marrë,

                                                        të çmendur

të rrallë.

Vetja më duket krejt si qen

si ai, qen' i marrë që qeshën me vete

duke rendë me vrap pas flokëve të ftohtë,

pas flokëve tmerrësisht të bardhë

të borës që mbulon gjithçka ngadalë,

                                                           fort ngadalë.

Bie borë...  E fohtë...E bardhë...

Tinëz afron nata...

Nata më e ftohtë se bora

natë aspak e bardhë...

Makinat kalojnë rrallë e më rrallë

Iku, u fsheh prej natës, dhe qen' i marrë...

Bie borë.

Bie borë e ftohtë

Bie borë e bardhë...

Është natë, eshtë natë, është natë

është natë pafundësisht e zezë

është natë pafundësisht e ftohtë.

Është natë deri sa drita të zbardhë...

fillim marsi 2016