"DËGJOMË MUA ...PRIT!!! DËGJOMË MUA..."

-Zakoni i vjetër i kryeministrit Berisha të frikëson-

SHEFQET MEKO
Minneapolis, SHBA


Përmes Albdreams.net ndoqa pjesë të intervistës së kryeministrit dhe ish-presidentit shqiptar Sali Berisha. Natyrisht ishin shumë tema për tu ndalur, diskutuar dhe përballur me kryeministrin. Pashë se si gazetarët "përpëliteshin" për ta ndërprerë me kujdes kryeminsitrin dhe për ta "mbërthyer" me pyetje që në të vërtetë janë pyetje të publikut, qytatarëve dhe vetë votuesve. Kjo ishtë gjëja më e vështirë dhe më e mundimshja e kësja interviste. Natyrisht e ndoqa deri në fund, me dëshirën për të parë evoluimin e kryeminsitrit prej kohës së që ishte presidenti ynë. Kam ndjerë keqardhje dhe dhimbje. Më ka ardhur keq për kreun e ekzekutivit që ka një mënyrë kaq diktuese në dialog me median, saqë zor se mund të durohet. Duke u përpjekur të kuptosh se si përgjigjet kryeminsitri dhe çfarë pyet media, vërtet shokohesh. Madje këtu është difekti më i madh i demokracisë dhe lirisë në Shqipëri: nuk dësgjohesh! Kryeminsitri është njeriu që shërben, jo njeriu që dikton. Kryeminsitri bën dialog, nuk dikton dhe konflikton veten nga një përgjigje tek tjetra...Madje pa kaluar minuta...

Së pari dua të respektoj gjithë ata mbështetës dhe pasionantë të ish-presidentit shqiptar. Unë e respektoj këtë njeri për paisionin e çeliktë për t'u përballur me diktaturën komuniste dhe dëshirën dhe idealizmin për ta bërë Shqipërinë vend europian. Por, duke bërë një gjykim të ftohtë, pa "dashni" politike, ndihesh vërtet ngushtë të japësh gjykim pozitiv nga mënyra se si i "thith" the interpreton pyetjet ish-presidenti i dikurshëm i Shqipërisë. Kujtoj këtë "ish" sepse ne atë kohë kur Berisha mbante konferencat e shtypit në presidencë një pyetje pasohej nga "një leksion", ndërkohë që kjo "sëmundje profesionalë" ka ende simptoma të rënduara tek kreu i qeverisë edhe pse një dekadë tashmë ka shkuar...Kryeminsitri Berisha duket se flet vetëm me "pasion" dhe nuk të ofron asnjë vizion apo nuk të ofron shpresë nesë jeton nën juridsionin e qeverisjes së tij. Kryeminsitri duket se është i hutuar në betejën politike, sepse ndërsa tregon "shpatën" e vet dhe shkarkon një anëtar kabineti duke injoruar çdo procedurë normale, fill pas kësaj u thotë qytetarëve të vet se "shtëpia është kështjellë"..."Kështjella nuk preket..." Nëse jeni kundër këtij "pushtimi" të kësaj kështjelle zoti kryeministër, pse ja hoqe "përkrenoren" kryekështjellarit Pango, madje pa e dëgjuar fare se çdo të thoshte? Nëse jeta private është jetë private si shpjegoghet që ti si kryeminstër di kaq shumë për çdo njeri që është në adminstratën tuaj? Si ka mundësi që e di me dokumenta kur dhe si janë bërë nudot-Rama?


Nuk shkruaj sepse dua të debatoj me një shtetar shqiptar siç është Berisha. Jo. Thjesht dua të shpreh një opinion rreth asaj që shoh dhe dëgjoj dhe rreth asaj që jetoj përditë.Në jetën e përditshme në Tiranë, koha vritet aq shumë duke u marrë me njëri –tjetrin, madje duke pirë birrë dhe ky është një terror i vërtetë. Këtë terror e dallon lehtë nga mënyra se si i percepton pyetjet kryeministri dhe si si ai "din gjithshka" dhe prej andej "vjen ujë i kulluar" por turbollohet rruges...Kryeministri flet për një tragjedi që kushtoi dhjetra jetë dhe aty nuk gjen përgjegjësi, por akuzon direkt median për tragjedinë e një vajze në Vlorë. Kryeministrit i kërkohet të shpjegohet pse nuk mbajti të njëtin qëndrim ndaj ish-qeveritarit Mediu, por shpjegimi është "me kë të punoj"...Në fakt, është e njohur që njerëzit e dorëhequr akoma manaxhojnë deri sa vjen "pasardhësi", por e verteta është se në shoqërinë shqiptare ka pasur gjithmonë parime të dyfishta... Ka ligj, por ka edhe "Maliq" dhe kryeministri Maliq është aq i furishëm të mbrojë veten dhe ata përreth, saqë thua se pa këtë kryeminsitër dhe pa këtë qeveri zor se mund të kishte Shqipëri...(!!).Pa këtë qeveri nuk do të kishim hyrë në NATO...A mund të besohet kjo? Pa këtë qeveri nuk do të kishim vijuar procesin integrues në Europë...Po Kadare nuk ka meritë? Po ish-kryeministrat e mëparshmë nuk kanë vënë "një gur"? Është po ai gjykim dritëshkurtër allashaqiptar se "historia fillon me mua", apo siç e tha ashiqare Nano "Historia më vjen pas..." Këtë bëri edhe mentaliteti marksist i Enverit duke bërë çdo krahasim më "pasçlirimit" dhe duke harruar çdo shifër "para pushtimit". Më kujtohet komenti i një gazetari italian Francesko Lo Picolo që erdhi në Shqipëri para përmbysjes dhe duke vizituar Muzeun Historik Kombëtar më bëri një pyetje shokuese: "Po ju shqiptarët ku e keni historinë nga Skënderbeu deri tek pushtimi italian?" I shokuar i thashë diçka, por më shumë po mendoja me vete nga kjo pyetje, se sa sqaroja atë që pyeste...Kështu mu duk edhe kryeminsitri në këtë konferencë ai më shumë sqaronte vetveten dhe "pozicionin e vet" se sa të bëntë deklarime dhe deduktime që i kanë hije një kryeqeveritari.Asnjë kryeministër në botë nuk guxon të luajë më ligjin sikurse luajnë qeveritarët tanë. Madje edhe kur kapen "me presh" fillon bërtet rreth ligjit. Dhe vëreni një gjë: Ish-ministri Pango nuk guxoi të thoshte qoftë edhe një fjalë kundër Berishës psh të thoshte "të paktën të më kishte dëgjuar mua..." por në mënyrën më qesharake do të thoshte "është Berisha pa jam angazhuar në politikë.." Ndërkohë kryeministri ndonse shkarkoi një "qeveritar" duke shkelur çdo procedurë normale, përsëri thuri kurorën e lavdisë profesionale të Pangos. (Më lëvdove-Të lëvdova-Aman shkarkimin e meritoje) Natyrisht një skandal seksi (atë që e bëjnë burrat dhe gratë përnatë) nuk hedh poshtë atë kontributin profesional, por mënyra si perceptohet është e neveritshme. Unë prisja një Berishë më të prerë në këtë këndvështrim. Ai njihet (dhe kjo nuk i vihet në dyshim ende) si njeri me principe morale, por u mor si shumë me "mbërtheckat" që mbërthyen Pangon e tij. Nëse vërën kryeministri është tip inatcori i keq.Ai përpiqet të bindë publikun se gjysma e mediave zotërohet nga Rama, por nuk shpjegon se si Rama paska këtë fuqi "diktuese". Gazetarët u prononcuna qartë "Edhe pse u botuan nudot e Ramës Tirana votoi". Ndërkohë , duket se Berisha jeton në "kafaz" dhe nuk pranon faktin se bota e tregut të lirë ë shtë në krizën e radhës, dhe Shqipëria nuk mund të jetë një përjashtim. Kriza ë shtë ulur këmbëkryq edhe në Shqipëri, por kryeministri ka frikë të pranojë se ka hallin e zgjedhjeve. A nuk e kupton se duke pranuar të vertetat ke shanse të fitosh më shumë besim? Jo. "Degjomë mua...Dëgjomë mua" -ky është refreni i preferuar kryeministrit Berisha. Dhe unë përpiqem ta dëgjoj, por nuk marr vesh se ç'thotë ...

Intervista dhe debati në fjalë nxjerrin edhe njëherë në pah se politika e Tiranës është në një "rreth vicioz" që nuk ka shanse të afërta të dalë prej andej.Ajo është kapur peng nga gangësterë me emra të ndryshëm që i sulen njëri tjetrit si bisha, jo si Berisha, dhe në fund janë po ata: të "gjithëpërfshirë"...Ata kontrollojnë politikën, ligjet, financat bizneset...Njerëzit duhet vetëm njëherë në 4 vjet të votojnë...Ata si "luanë" i sulen njëri tjetrit përdirsa i kërcënojnë karrierat e secilit, por në fund bëjnë paqe dhe ujdi sikurse Berisha dhe Nano dikur... Ku shkoi ajo retorikë e pashembullt kundër Nanos? Ku është Nano tani? Kë ka dashnore Nano, apo cila është "banda kriminale" që drejton? E kujt i hyn ne punë kjo? "Dosjet" hapen kur del në shesh.

"Dëgjomë mua...Prit..."- Duke parë këtë "diktature mediatike" të kryeministrit, si mund ta imagjinonit veten nëse do të punonit në "Shtëpinë e bardhë" të Berishës? Jo më kot një miku im gjatë vitit të kaluar në Tiranë do të më shoshte: "Berisha u bën "zbor" të gjithëve... Ua di të gjitha dhe s'guxon kush të flasë...".Ndërsa një zyrtar i lartë në intimitet më tha: "Ai merr në telefon dhe turfullon...Nuk të le të flasësh...Unë ja di...E le te flasë dhe i them: Mbarove? Më dëgjo mua tani se për këtë punë paguhem...Në fund me thotë: Po unë nuk e dija këtë...Dhe unë i them: po unë pse jam këtu?... Më degjo mua".

Është koha për dialog jo monolog. Berisha ka një shans të mbajë pushtetin, por kjo do të jetë e pa mundur nëse ai bën vetëm "monolog" si ai që i publikoi gati dy dekada më parë "Koha Jonë". Është koha e ndryshimit. Unë kam 10 vjet që nuk jetoj në Tiranë. Shkoj e vij te Tirana e ëndrrave të bukura dhe shëtitoreve të humbura. Kam mall dhe shoh shumë shokë e miq që kam mall dhe fjalë për të thënë, por ndërkohë gjej po atë "sallatë politike" dhe po ata aktorë të pështirë. Ndërkohë brenda po të njëtjës kohë këtu në SHBA, kam jetuar adminisitratën e Klintonit, Bushit dhe tani Obamën. Nuk dua të them se në Minnesota ku jetoj janë ndryshuar po aq administrata dhe politikanë...

Është koha për ndryshim. Amerikanët treguan dhe demonstruan dëshirën për ndryshim. Duket se këtë nuk e kupton i pari i qeverisë që vetëm flet dhe nuk dëgjon se "përse bie kjo daulle"?!

Ndryshimi nuk është magji, por proces, ndaj në këtë proces duhet pjesëmarrje dhe gjithëmarrje, që në fund të mos themi: "Ku ishim?!...Hiç gjekundi.."


SHEFQET MEKO

Minneapolis SHBA